Kónc wulkich prózdnin je šulerkam a šulerjam lěto wob lěto runje tak wostrózbjacy kaž radostny podawk. Čas bjez domjacych nadawkow, bjez zažneho stawanja a bjez z-hłowy-wuknjenja wokablow, bjez matematiskich formulow abo wjeršow rozswětlerskich baladow je potom zaso nimo. Na tamnym boku kiwaja zhromadna zabawa z towaršemi-přećelemi, sportowanje a spěwanje w cyłku, ale tež rozšěrjenje wědy.