Koslow, Moritzburg (SN/StŠ). Hišće steji krasny čorny walach z mjenom Glorio woměrje na pastwje na kromje Koslowa, njedaloko pólneho puća do Dobrošic. Tola­ hižo přichodnu póndźelu započnje so za tři a poł lěta stareho serbskeho konja nowe žiwjenje, a to kralowske. Glorio je jedyn z jeničce wosom sakskich konjow, kiž su sej sobudźěłaćerjo britiskeje kralowskeje kawalerije Household Cavalry Mounted Regiment minjeny tydźeń w Moritzburgu wobhladali a kupili. „Mje je před něšto tydźenjemi konjacy plahowanski nawoda Sakskeje, Christian Kubitz, zazwonił a so woprašał, hač nochcył swojej čornej sakskej ćopłokrejnikaj předać. ‚Nihdy‘, bě moja prěnja reakcija a wěcka bě z tym poprawom z blida. Tola Kubitz njedaše so wottrašić a mi powědaše, zo jendźelski kralowski dwór za tajkimi čornymi konjemi pyta a zo dyrbjał ze swojimaj konjomaj prošu do Moritzburga přijeć a jej tam před­stajić“, Pětr Paška z Koslowa nic bjez hordosće powěda.