Njeswačidło (SN/bn). Pod hesłom „Dialogi na hrodźe“ wuhotowachu wčera Gerold Gnausch (klarineta, saksofon), Matthias Hübner (cello) a Paul Bernewitz (křidło) lětsa druhi Njeswačanski koncert na hrodźe. Na kopatej połnej žurli – nawal bě zarjadowace Kulturne a domizniske towarstwo Njeswačidło tak překwapił, zo ani stólcy ani spřihotowane programowe leporela njedosahachu – zahrachu so wotměnjejo solistisce, w dueće a jako trijo wubrane kompozicije mjez druhim Georga Friedricha Händela, Johanna Sebastiana Bacha a Françoisa Couperina. Kontrast k mištram baroka wutworichu z dohromady dźesać twórbami Jana Cyža. Sylny aplaws publikuma bě instrumentalistam mytowanje wuběrneho wirtuozneho wukona a dopokaz, zo njezamóže nowa serbska hudźba žurle jenož pjelnić, ale tež zahorjeć.
Regina Herrmannowa z Wermsdorfa, diplomowa designerka a wuměłska rjemjeslnica, kotraž so tež ze serbskimi powěsćowymi postawami zaběra, je šěsć wšelakich puzzlow wudała. Tute su wěnowane zmijej, lutkej, připołdnicy, hadźacemu kralej, wódnemu mužej a błudničce. Kóždy ma 266 dźělow a hodźi so za dźěći runje tak kaž za dorosćenych. Dalšej puzzlej z wobrazomaj křižerskeho procesiona a jutrownymi jejkami je Załožba za serbski lud wudała. Kóždy ma 1000 dźělow.
W Lipšćanskim nakładnistwje Veles je druhi nakład Otfrieda Preussleroweje knihi „Mała wjera“ w hornjoserbskim přełožku wušoł. Štóž ju hišće nima, móže sej knihu nětko zaso kupić.
Nasćěnowu protyku „Serbske tradicije w Dolnej Łužycy, 2. dźěl 2027“ z rozkładźenjemi na zadnich stronach a z jara rjanymi fotami je Heiner Stephan wudał. Dalši kalender z titulom „Sächsische Heimat“ za přichodne lěto wuda Krajne towarstwo Sakski škit domizny z Drježdźan. Tež knižna protyka „Oberlausitzer Familienkalender 2027“ nakładnika Franka Nürnbergera je hižo na předań.
Miłoćicy (lmi/SN) Pytaće za prawym lěćnym festiwalom? Z połnym programom, potajkim z koncertami, filmami, rejemi akulinariskimi poskitkami? Potom je Witaj-festiwal prawe zarjadowanje! Tu zetka so lětstotki stara tradicija z modernej kreatiwitu. Wopytowarjo móža so zanurić do swěta, kajkiž wostanje hewak husto potajny. Mjeztym třeći raz wotměwacy so festiwal zahaji so pjatk, 24. julija, na ležownosći towarstwa při Krabatowym kamjenju při Miłočanskej skale. Wón měri so po informacijach zarjadowarjow „na wšitkich, kotřiž su wćipni, chcedźa so ze serbskej rěču a tradicijemi rozestajeć a njezapomnity kónc tydźenja wosrjedź jónkrótneje atmosfery dožiwić“.
Čitamy to w poslednim času nimale přeco a nimale wšudźom: Přemało dźěći so narodźi, zrudny historiski rekord je docpěty, a wuhlady njejsu dobre. Znajemy tež ličby: Idealny přirost je 2,1 dźěćo na žonu, z tym by reprodukcija towaršnosće zaručena była. Kaž pak mjeztym wupada, porodźa žony w Europje nimale jedne dźěćo mjenje. Wěmy, zo je situacija po cyłym swěće samsna. We wuchodnej Aziji je wona najhórša, wšojedne hač je na tym wina socialne inženjerstwo kaž w Chinje z něhdyšej politiku jednoho dźěsća abo přirodny proces zbohatnjenja towaršnosće z kultom dźěławosće kaž w Japanskej abo Južnej Koreji. W zapadźe mamy tež druhe ćeže. Smy bohatu, egoistisku a komfortabelnu towaršnosć natwarili, kiž chce w idealnym padźe bjez wobćežnosćow žiwa być (a dźěći wobmjezuja ego), tohodla so dźěći bojimy.
Grodk (NC/JFK). Bjezdwěla wosebity wjeršk programa „Moja wěc je, kajkuž popadnu“ lětušeje Lausitziady běše sonet Miny Witkojc „Mjatel“, kotryž je Kati Sprigodojc we wobłuku premjery eksperimentelneje performance k elektroniskej hudźbje DJjoweho duwa Mystica (Anika Kruse a Meike Grabinski) recitowała. Dalšej na tymle projekće wobdźělenaj hudźbnikaj běštaj Paul Geigerzähler a Jakub Gruhl kaž tež rěčna poradźowarka Christiana Piniekowa. Nimo toho rysowaše ilustratorka Antje Rohter runočasnje k hudźbje, čemuž publikum z pomocu projekcijow sćěhowaše. Mjez dalšimi přinoškami běchu wustup serbskeje dźěćaceje rejwanskeje skupiny Delnjoserbskeje akademije, input wo tradiciji módroćišća wot Daniela Häfnera a prezentacija wurězkow krótkofilmow Maje Nagloweje a Juliusa Günzela. Wo přidatne serbske zynki na jewišću postarachu so STOI, Kula Bula a Choćebuski chór korčmarjow. Zaměr projekta, portret Łužicy ze swójskeje perspektiwy publikumej zbližić, je so z kaleidoskopom hudźby, literatury, reje a tworjaceho wuměłstwa na kóždy pad docpěł.
Dešno (NC/JFK). Słowjanski bajkowy festiwal je lětsa trochu mjenje wopytowarjow hač loni do Dešna přiwabił, štož zaleži zawěsće tež na wjedrje. Předstajenja dźě wotměchu so hłownje kołowokoło tamnišeho Domizniskeho muzeja pod hołym njebjom, a minjeny kónc tydźenja njepostara so chłódny „Wichaŕ“ jenož wo mytologiske, ale tež wo meteorologiske ekstrawagancy. Štóž njeje so wot toho wottrašić dał, dožiwi wospjet wulkotny a hódny festiwal.
Wjeršk programa bě na woběmaj dnjomaj powědarske dźiwadło Machandel, kotrež małych runje tak kaž wulkich hosći w publikumje přewšo zahori. Tež nawodnica hosćićelskeho muzeja Kathrin Šwjelina wopokaza so jako wulki fan „Lubuju prosće wašnje, kak hrajerjej swój program wuhotujetaj.“ Tónraz staj „Machandelojc“ dyrdomdej dweju lutkow předstajiłoj. Wonej namakatej dźiwnuški nastroj, wo kotrymž – zwotkel tež? – njewěstej, zo so wo handy jedna. Jimaj njeje wědome, zo bě njesmilny profesor jón wotpohladnje w lěsu „zabył“, zo by naposledk lutka popadnył a za to sławu žnjał ...
Před 80 lětami, njedźelu, 7. julija 1946, po připołdnju su so w Koslowje pola Kupkec skupiny serbskich młodostnych z 23 wsow zetkali. Na kóncu wójny běše Koslow chětro zničeny. Nětko započachu młodostni hromady rozpadankow rumować. Pilnych dźěłaćerjow zawjeseli chór z Konjec/Šunowa ze spěwami, kiž potom wšitcy sobu spěwachu. Z akciju w Koslowje je so brigadowanje serbskeje młodźiny zahajiło. Ličba brigadow zwyši so na 56. Pozdźišo rozšěrichu so aktiwity na akciju „Wo naš wšědny chlěb“, kotrejež ćežišćo bě socialne polo. A bórze spěwachu w Serbach:
„Bratře, sotra, pój ty k nam,
do dźěła, brigady,
słaby je dźens kóždy sam,
mócne su brigady.“