Suchec mandźelskeju, tak mi kolega rjekny, najlěpje docpěješ, hdyž sej k nimaj domoj dojědźeš. Tuž podam so do Chrósćic. Satkula, při kotrejž by­dlitaj, ćeće do směra na Delany. Před statokom zetkam Jurja Sucheho, kiž swój dźěłowy grat hnydom na bok staji, jako zhoni, zo chcu z nim wo dobje bjesadować, kotraž běše, je a wostanje za Serbow wulki historiski podawk. Na móličkej terasy před bydlenskim domskim Marija Suchowa młodu micku do domu wabi. Z pódlanskeho twarjenja kiwaja mi běłe róže stareje­ družiny z luboznej wónju.

Samozrozumliwy rozsud

Jurij Suchy je po wšěch Chrósćicach a daloko za nimi znaty jako serbski wučer. „Ja sym 1. septembra 1960 tu w Chrósćicach započał z wučerjenjom, kaž je so tehdy šula započinała“, wón powěda. Wón drje njeje rodźeny Chróšćan, je so, kaž bychu to stari Serbja prajili, do Chrósćic nutř ženił. „Ja pochadźam z Łuha pola Smječkec a sym chodźił do Worklec do šule, ja sym maćeri fararja Hrjehorja do šule chodźił, Rejzy Hrjehorjowej.“