Wuchodźowanje po Helsinkach – parla Finskeje wobkuzłuje wopytowarjow z architekturu a cyle wosebitym šarmom

Tak woprawdźe złota wona njeje, ta nazyma w Helsinkach, jako jědźemy z čołmom po archipelu stolicy Finskeje. Kapucu sej dale a hłubšo do čoła ćahajo so prašam, čehodla drje su ludźo tu stajnje zaso najzbožowniši po cyłym swěće. Naš kapitan nam powěda, zo drje smy sej runje najšpatniši kónc tydźenja za swoju turu z čołmom wuzwo­lili, wšako běchu dny do toho słónčne a tež nowy tydźeń pječa zaso wyše temperatury lubi. Trochu so tuž mjerzam, ale skyline metropole při Baltiskim morju mje skrótka moju špatnu naladu zabyć da. Takle na šěru hładźinu howrjaceho morja sutajo wo tym rozmysluju, zo je to poprawom chětro wulki priwileg, kotryž tu mam. Ze mnu w čołmje sedźa mjenujcy zastupjerjo tójšto mjeńšinow z cyłeje Europy. Woni su sej kónc tydźenja wo­srjedź septembra jako termin za lětuši kongres swojeho europskeho zastupnistwa wolili. FUEN rěka tutón zwjazk a w minjenych tydźenjach sće prawdźepo­dobnje hižo čitali, što je so na kongresu wšo stało.