W zwisku z předstajenjom oratorija „Wulkotna woda“, wo kotrymž su SN dnja 14. septembra rozprawjeli, je nam Regina Šołćina z Konjec slědowace linki napisała:

Pozitiwnym dopisam wo oratoriju „Wulkotna woda“ chcu so na tutym městnje přizamknyć. Njejsym božedla žadyn hudźbny fachowc, ale posudźuju z wutrobu, što je hódne a za mnje rjane. Sym wotewrjena za kóždy žanr hudźby, wšojedne hač swětny abo sakralny, klasiski abo ludowy.

Za klasiku so přeco w žiwjenju horjach, wosebje za komponistow Verdija a Mozarta. Wjele tačelow w mojim kamorje wo tym swědča. Ludowa hudźba pak je hłuboko we mni zakorjenjena, a to tež dla mojeho nětko zemrěteho mandźelskeho, kiž je 50 lět w Serbskim muskim chórje Delany sobu skutkował, a jón pod Alfonsom Hrjehorjom sobu załožił. Ja pak hrajach někotre lěta pod nawodom njeboh Bena Měrćinka, našeho wučerja, w šulskej instrumentalnej skupinje mandolinu.