We wobłuku akciskeho tydźenja „Farbtonale 2022“, kotryž towarstwo Kamjentny dom z wjacorymi partnerami hišće hač do njedźele w Budyšinje wuhotuje, wotměchu wčera přednošk a dis­kusiju „Instakunst – Kak socialne syće produkciju wuměłstwa wobwliwuja“ w dźěłarni Dźěłań dźeń. Referent bě Drježdźanski tworjacy wuměłc Jens Besser.

Budyšin (SN/bn). „Tworićelski proces so samo na sebi hladajo na socialne medije změnił njeje“, zahaji Besser přednošk, wotmołwjejo tak na w nadpismu zarjadowanja chowace so prašenje. „Štož pak je hinak, je wašnje komunicěrowanja wuměłstwa. Socialne syće su z wažnym distributorom a skićeja wuměłcam najwšelakoriše móžnosće, swoje twórby zjawnje a bjezposrědnje prezentować“, wón zjima.

„Čěske nocy“ woprawdźity wjeršk pod hołym njebjom na „Smochčanskim hudźbnym swjedźenju“

„Smochčanski hudźbny swjedźeń“ je zarjadowarjomaj kubłanišću swj. Bena a Serbskemu ludowemu ansamblej kóždolětnje wusahowacy wjeršk, přiwabjacy publikum bjezmała po tysacach. Po dwulětnej přestawce znatych přičin dla móžachu spočatk pražnika wopytowarjow znowa na dworje bywšeho ryćerskeho kubła witać. Telko hosći kaž hewak wšak tónraz powitać njemóžachu – mnozy drje dyrbja so hakle na to zwučić, zo so koncerty a předstajenja woprawdźe zaso wotměwaja; a znajmjeńša pjatk so snano tón abo tamna hrožaceho dešća dla spektakla pod hołym njebjom wzda –, přiwšěm woznamjenja cyłkownje něhdźe 850 ludźi dosć šwarnu ličbu.

Budyšin (SN/bn). Dohromady štyri króć je elewka Činohrajneho studija při Němsko-Serbski ludowym dźiwadle Sarah Cyžec 16lětnu Sunny jako hłownu a jeničku rólu w inscenaciji „Pink Guerilla“ na jewišću małeje žurle Budyskeho Dźiwadła na hrodźe předstajiła. Cyłkownje je sej hru z pjera Choćebuskeho awtora Daniela Rattheija w dźělnym přełožku Lubiny Hajduk-Veljkovićoweje – wědomje běchu so za „awtentiskosć přisporjacu serbsko-němsku wersiju rozsudźili – něhdźe 200 wopytowarjow wobhladało, wjetšina z nich šulerjo. Režiju běše nawoda studija Ralph Hensel wukonjał. Tuchwilu wo tym rozmysluja, hru tež w přichodnej hrajnej dobje pokazać, štož je w stawiznach ćělesa skerje rědki zjaw. Dokelž pak je Cyžec mjeztym připrajiła, dalše lěto jako elewka na Budyskim jewišću skutkować chcyć, su wuhlady na wospjetne předstajenja „dosć dobre“.

Pozdźiši serbski wučer, redaktor a zaho­rity dźiwadźelnik Jan Suchi narodźi so 18. julija 1922 blisko Rólanow (Ruhland) serbskimaj staršimaj. Wón bě w Delanach wotrostł. W powójnskich lětach bě z brigadnikom Serbskeje młodźiny, nowowučer w Konjecach, Budyšinje a Rakecach. W Sulšecach namaka sej swoju mandźelsku, kotraž jemu šěsć dźěći porodźi. Syn Marko bě pozdźišo prěni direktor Załožby za serbski lud. Rady je Jan Suchi jako lajski dźiwadźelnik hrał. 1957 powołachu jeho za načol­nika redakcije časopisa „Serbska šula“ a wón je sobu jako prěni so z njedosahacymi rezultatami we wučbje B-serbšćiny roze­stajał. 1960 přistajichu jeho w Serbskim ludowym dźiwadle. Jeho wusahowaca róla bě ta knježeho pohonča ­Jana w hrě Jurja Brězana „Stara Jančowa“. Intendantka Berlinskeho ansambla Helene Weigel je jeho w tutej róli widźała a jako dźiwadźelnika přistajiła. W mnohich inscenacijach Brechtowych kruchow je wón wuběrnje sobu hrał. 1965 wróći so swójba zaso do domizny. Jan ­wučerješe w Sulšecach, je wuspěšnje Domowinskej skupinje předsydarił a bě župan Wo­jerowskeje župy. 2. nowembra 1983 Jan Suchi přezahe zemrě.