Budyske pišćelowe lěćo znowa ze sepju naročnych koncertow, mištersce interpretowanych wot wirtuozow z tu- a wukraja

Pišćelowe lěćo 2022 bu spočatk smažnika wot cyrkwinskohudźbneho direktora Michaela Vettera, kantora Ewangelskeje wosady swj. Pětra, a Kamila Maksymiliana Kulawika, nětčišeho kantora katolskeje tachantskeje wosady na dwojich pišćelach w Budyskej simultanej cyrkwi swj. Pětra zahajene. Spočatk požnjenca zakónči Vetter serial tradicionalnje z improwizacijemi k historiskemu němemu filmej. Dohromady dwanaće organistow z tu- a wukraja běše stajnje srjedu zahudźiło, mjez druhim Yves Rechensteiner z Toulousea, Susanne Harwtich-Düfel z Erlangena a Izumi Ikeda z Fukuoki. Wospjet jako publikumowy magnet wukopa so koncert bywšeho kantora Berlinskeje katedrale swj. Jadwigi Tomaša Žura (SN rozprawjachu). Na tejle stronje wěnujemy so dalšimaj wjerškomaj lětušeho rjadu.

18. požnjenca před 125 lětami je so narodźił ewangelski braška a narodowc Richard Hajna jako syn wjesnjanosty a małoratarja w Splósku. Z nanom, kiž bě z předsydu Serbskeho towarstwa Lubin w Budestecach, wobdźěli so Hajna 1912 na załoženju Domowiny we Wojerecach. Po Prěnjej swětowej wójnje zasadźowaše so sylnje w serbskim towarstwowym žiwjenju. 1919 je spěwne towarstwo Sołobik w Sowrjecach załožił a jemu předsteješe. Skutkowaše nimo toho jako čłon předsydstwa Budyskeje Nadźije. Wobhospodari dale małoratarstwo nana a bě jako klamar na wsach po puću. Wulke připóznaće a dowěru zdoby sej jako tradicionalnje zdrasćeny serbski braška. Skutkowaše nimale štyri lětdźesatki jako tajki a nawjedowaše na wšě 650 kwasow w Budyskim wokrjesu. Dr. Musiat je jeho jako brašku wobšěrnje wopisował. Za čas knjejstwa nacijow je Hajna jako wikowar tež zwiski ze serbskimi prócowarjemi Domowiny wudźeržował. Spočatk 1950tych lět je ptačokwasnych braškow SLA podpěrował. Po 1945 bě předsyda wjesneje Domowinskeje skupiny a aktiwny w rólnej reformje. 11. smažnika 1961 zemrě w ródnej wsy a bu w Bukecach pochowany.

Sakski wuměłc Werner Juza we wysokej starobje zemrěł

Do mnohich wopomnišćow, kotrež dopominaja na kapłana Alojsa Andrickeho, słuša wulkoformatowa pomjatna tafla při jeho ródnym domje w Radworju. Na bywšej cyrkwinskej šuli, na kotrejž bě so měšnik 1914 do wučerskeje swójby narodźił, wotkrychu wopomnišćo składnostnje jeho posmjertnych 70. narodnin w lěće 1984. Do kopora ćěrjeny reliefowy wobraz bě w nadawku hłowneho předsydstwa strony CDU stworił moler a grafikar Werner Juza z Wachauwa pola Radeberga. Nětk je wuměłc 25. awgusta w starobje 98 lět zemrěł.

Werner Juza słušeše k wuznamnym sakskim tworjacym wuměłcam. W lěće 1924 bě so w Rodewischu we Vogtlandźe narodźił. Swój 1941 zahajeny studij architektury dyrbješe wójny dla po krótkim času zaso spušćić. Jako wojak w Ruskej a na zapadnej fronće dožiwi, kak móže čłowjek wšě etiske hódnoty zhubić a so ze zaničowanskej mašinu stać. Tute nazhonjenja jeho čas žiwjenja přewodźachu, jeho swětonahlad a jeho tworjenje wobwliwowachu.

Najprjedy raz dobra powěsć: Před ně­hdźe sto hosćimi su minjeny štwórtk w Kamjenskim měšćanskim dźiwadle wuchadźenje mjeztym 15. wudaća „Łužiskeho almanacha“ swjećili. Mjenje dobra je powěsć po dalewobstaću kóždolětnje wuchadźaceje regionalno-stawizniskeje knihi. „Podróšenja zhotowjenskich kóštow lětsa su dych wotražace. Almanach wudawace towarstwo a koło awtorow dźěła čestnohamtsce. Tola nowe płaćizny přichodne wudaće do prašenja stajeja“, zwěsći Norbert Schnabel, předsyda towarstwa, kotrež je po swojej hłownej publikaciji pomjenowane, we witanskej narěči. Su pak tež hišće hinaše přičiny: Tež Łužičenjo su před pozadkom stajnje stupacych kóštow za žiwjenje k lutowanju nuzowani. „Wotbytk knihow je w tychle časach dźeń a ćeši“, Schnabel wuzběhny.