Wo knihach a kniharni (08.07.22)
Před dlěšim časom rozmołwjach so z wučerjom za cuze rěče mjez druhim wo Serbach a jich boju wo zachowanje swojeje rěče a kultury. Při tym pokaza wón dosć ambiwalentne nastajenje: Na jednej stronje připóznawaše prócowanja Serbow, swoju kulturu zakitować a folkloru kaž tež nałožki dale pěstować. Na tamnej stronje pak zastupowaše měnjenje, zo nima serbšćina žadyn přichod a zo by so na swěće najlěpje scyła jenož jedna rěč rěčała. Wšitko druhe wšak jenož k njetrjebawšim njedorozumjenjam mjez ludźimi wjedźe. Kajke to spodźiwne słowa z erta wučerja za cuze rěče!
Wulka wotměna w „najrjeńšej zahrodźe Budyšina“
Nowy kulturny poskitk SLA pod hołym njebjom před dopisnicowej kulisu stareho města z poradźenej premjeru
Tajki a hinaši jazz, ukrainski pop, minimal music, akordeonowe zynki na nanajwyšim niwowje, hiphop, ludowa hudźba, rědke kompozicije za smyčkarjow, spoken word, akustiski punk a hudźbno-literarny wječor – prěnja „Kulturna zahroda“ Serbskeho ludoweho ansambla wotbłyšćowaše wuměłski spektrum, kajkiž tak kompaktnje dotal najskerje nihdy w Budyšinje dožiwić njebě. Snano samo překompaktnje – nimale cyły junij předstajichu so pod Röhrscheidtowej baštu stajnje wot srjedy hač do soboty najwšelakoriši hudźbnicy, poeća-performerojo, spěwarjo a dźiwadźelnica –, runje wotydźenju wosta tu a tam tójšto městnow njewobsadźenych. To wšak ničo wo kwaliće jednotliwych programow njewupraja. Nawopak, wosebje snadnje wopytane wukopachu so jako bjezmała intimne wjerški, na kotryž wopytowarjo zawěsće přespěšnje njepozabudu.
„Njeznateho“ Wingera předstajili
„Za čas žiwjenja“
Sama čłowjeskosć
Nowa doba, dokelž bě nowa doba přišła
Před 75 lětami, 6. julija 1947, je po Druhej swětowej wójnje zaso serbska nowina wušła
Na prašenje, što zwostanje z toho, štož je w powójnskim času hač do přewrótoweje doby było, njehodźi so lochce zrozumliwa wotmołwa nadeńć. Što pak, hdyž sy sam we wonym času dźěłał? Je wšitko wopak było, ničo hódne? Přećiwo tajkemu zhladowanju so raznje wobaram, tež w mjenje swojich rowjenkow. A to runje na dnju 75. róčnicy wuchadźenja prěnjeho wudaća Noweje doby.
Wěm, zo budźe so za połsta lět hinak sudźić, wo našich skutkach a mojedla njeskutkach. Ale po kotrych měritkach?
Nowa doba, wot 1947 hač do kónca 1990 serbska nowina za Hornich Serbow, bě, telko je jasnje, stołp serbskeje publicistiki a nochcyjo ale bóle chcyjo maćerka slědnych serbskich publikacijow, kaž su to Nowy Casnik, Rozhlad abo Płomjo.
Łužiske swětło w europskim kruhu
Rěčna mnohotnosć Słowjanow a druhich regionalnych kulturow po cyłej Europje ma so k skrućenju demokratiskeje ciwilneje towaršnosće a Europskeje unije kultiwěrować.
Brüssel/Drježdźany/Budyšin (SN/MiR). Z přikładom za druhe regiony ma so stać Lusatia Glow w třikrajowym róžku Łužicy. Mjezy přesahaca kulturelna kontinuita po Europje ma so k pohłubšenju transnacionalneje zwjazanosće wuwić.
28. křižneho kantora rozžohnowali
„Podlěćo“ w cyrkwi zaklinčało
Ketlicy (LTh/SN). Krasne to dožiwjenje za spěwarki a spěwarjow chóra „Budyšin“ a cyrkwinskeho chóra Lubijsko-Žitawskeje eforije a za něhdźe sto připosłucharjow, jako zaklinči minjenu sobotu nawječor oratorij „Podlěćo“ w Ketličanskej cyrkwi, na městnje wjelelětneho skutkowanja Korle Awgust Kocora.
W jubilejnym lěće 2022 běchu sej Serbja južnych a wuchodnych stron předewzali, hromadźe z němskimi spěwarjemi znowa přednjesć oratorij, kaž běchu to 2019 hižo wuspěšnje ze „Serbskim rekwiemom“ zdokonjeli. A što so lěpje hodźi do tutoho krasneho počasa hač oratorij „Podlěćo“ ze zahorjacymi spěwami kaž „Kak stupa so lóštnje a wjesele“ abo „Nasyćene, napowane z wěčnym darom duše su a do próstwy wobzamkane časne dary na polu“ abo „Swjaty Jan žně skazuje, syc łučku trawnitu“. Pod dostojnym nawodom cyrkwinskeho hudźbneho direktora Christiana Kühne zaspěwachu „Podlěćo“ cyle po něhdyšej hudźbno-koncertantnej praksy, mjenujcy jeno z klawěrnym přewodom.
Tójšto talentow na wulkim jewišću
Budyšin (SN/bn). „Spěchować dorost a takrjec připódla talenty tež za Serbski ludowy ansambl sej zdobyć je wotmysł wubědźowanja ‚Młoda serbska hudźba – Młoda serbska muzika‘, kotrež w dwulětnym rytmusu wuhotujemy. Dalši zaměr je, młodym hudźbnikam serbske kompozitoriske tworićelstwo zbližić.“ Z tutymi słowami zahaji intendant SLA Tomas Kreibich-Nawka předwčerawšim mytowanski koncert wubědźowanja na hłownym jewišću Budyskeho Němsko-Serbskeho ludoweho dźiwadła.
