Slepo (SN/at). Wjeršk jubilejneho lěta składnostnje 750. róčnicy prěnjeho naspomnjenja Slepoho ma festiwal dudakow wot 17. hač do 19. junija być. Kaž čłonka přihotowanskeho wuběrka Ste­phanie Bierholdtec na kromje zazběho­weho zarjadowanja minjeny pjatk informowaše, su přihoty za podawk derje zaběželi. Wona je optimistiska a so nadźija, zo móža wurjadny swjatk najebać dale trajacu koronapandemiju bjez ćežow přewjesć. Organizatorojo wočakuja ludowych wuměłcow-dudakow z Estiskeje, Pólskeje a Čěskeje w Slepom. „Smy pak festiwal ­lětsa po wobsahu wotewrěli a podźěl folklory rozšěrili. Tak wočakujemy tež skupiny z Panamy, Makedonskeje a z kupy Mallorca“, čłonka organizaciskeho cyłka rozłoži. Tuchwilu z toho wuchadźeja, zo so potom přibližnje 150 wobdźělnikow wo wotměnjawy festiwalny program postara. A w towarstwach rozmysluja hižo wo swojich přinoškach za swjedźenski ćah.

Dalši poskitk we wobłuku jubilejneho lěta su prawidłowne wuchodźowanja po wsy. „Wone so kóždej dwaj měsacej jednu sobotu wotměwaja“, Stephanie Bierholdtec doda.

Po wójnje namakachu mnozy młodźi ­Serbja dźěłowe městno w Rumburku, Jiříkovje, Šluknovje a wosebje we Varnsdorfje/Warnoćicach. Tam so woni hižo wot meje 1946 prawidłownje pod nawodom Pawoła Kmjeća w hotelu Stalingrad w centrumje města schadźowachu. W pozdźišo zwottorhanym hotelu załožichu 22. wulkeho róžka 1947 Domowinsku skupinu města. Za předsydu wuzwolichu Bjarnata Rachela, za městopředsydu Pawoła Kmjeća, za zapisowarku Hanu Kowcec a za jeje zastupjerku Moniku Justec. Na tehdyšej Stalinovej (dźensa Národní) dóstachu Serbja swójski dom. W pjeć měšćanskich dźělach přeprošachu dowěrnicy na zarjadowanja. Čłon skupiny, pater Michał Rab, je ze Serbami hač do februara 1948 (po tym bu wot komunistow nachwilnje zajaty) prawidłownje kemše swjećił, organizowaše tež putnikowanje. Serbscy dźěłaćerjo mějachu koparske mustwo, hrajachu přećiwo čěskim mustwam, ale zetkachu so tež z juhosłowjanskim mustwom dźěłaćerjow a nastupichu wjackróć přećiwo wubrance serbskich studentow/šulerjow. Skupina Warnoćicy měješe měšany chór, dźiwadłowu kaž tež rejwansku skupinu.

Prěni raz wosebity ptačokwasny poskitk w Krabatowym młynje měli

Čorny Chołmc (SiR/SN). Zo je ptači kwas kóžde lěto 25. janura, wědźa tež zamołwići w Čornochołmčanskim Krabatowym młynje. Přiwšěm organizowachu woni hižo dwaj dnjej do toho, mjenujcy předwčerawšim premjeru swojeho wosebiteho ptačokwasneho poskitka. Za to so njedźelne popołdnjo wuběrnje hodźeše. Wšako móžachu so na te wašnje tež swójby z dźěćimi wobdźělić. „Smy so wědomje za tónle termin rozsudźili, zo njeby so na rjany nałožk ptačeho kwasa 25. januara zabyło“, rozłoži Dieter Klimek, kiž bě jako Čorny młynk wězo pó­dla. Pjekarski mišter Rico Ziegenbalg njebě jeno čerstwy chlěb napjekł, ale tež tójšto słódkich srokow a pisane hněžka.

Šěrachow (ES/SN). Před 150 lětami, dokładnje 10. januara 1872 je so wuznamny, ale mjeztym pozabyty hornjołužiski moler Wilhelm Schulze-Rose w braniborskim městačku Dahme narodźił. Na njeho su tele dny w Šěrachowje spominali.

Rose je na wuměłskej akademiji w pruskim Königsbergu a pozdźišo w Drježdźanach a Mnichowje studował. Wón bydleše najprjedy w Lipsku, hdźež je zjednoćenstwo wuměłcow sobu załožił. 1918 přesydli so do Berlina a pozdźišo do Lomnitza (dźensa Łomnica w Pólskej). Tam móžeše z podpěru přiwu­znych bjez wulkeje hospodarskeje nuzy wuměłsce skutkować. 1923 organizowaše wobšěrnu a kedźbyhódnu wustajeńcu šleskich a hornjołužiskich wuměłcow w Zhorjelcu, hdźež wěnowachu jemu k 60. narodninam tež wosebitu ­wusta­- jeńcu z 80 mólbami a 20 rysowankami.