Wulka strata za kulturu regiona
Wojerowske wuměłstwowe towarstwo kónc lěta rozpušća
Na hłownej zhromadźiznje 2. oktobra su čłonojo rozsudźili, Wojerowske wuměłstwowe towarstwo rozpušćić. „Přičiny za to su zwjetša starobneho a strowotneho razu. Su tu drje někotři młódši čłonojo. Nichtó z nich pak njezamó – swójskeho powołanskeho wobćeženja dla – čestnohamtski nawod za towarstwo přewzać. Bohužel tuž njemóže nichtó zamołwitosć za předsydstwo njesć“, rozłožuje wjelelětny předsyda Wojerowskeho wuměłstwoweho towarstwa Martin Schmidt. Dźěło towarstwa ležeše w minjenych lětach rozsudnje w jeho rukach a w rukach jeho mandźelskeje Heleny, podpěrowanaj buštaj wot předsydstwa.
Karasekowu knihu restawrowali
Žitawska biblioteka Christiana Weisy chowa historisku romanowu knihu z lěta 1891 wo rubježniskim wjedniku Karaseku za potomnistwo. To wuzběhny tamniši nawoda wobłuka Wědomostny a domiznowědny starowobstatk Uwe Kahl. „Dźakowano šćedriwemu spěchowanju ze stron Swobodneho stata Sakskeje – posrědkowaneho přez Krajny centrum za wobchowanje wobstatka při Sakskej krajnej bibliotece/Statnej a uniwersitnej bibliotece Drježdźany – bě móžno, tutu historisku knihu njedawno restawrować“, wón rozłoži. „Při wobnowjenju knihi w Lipšćanskim knižnym restawrowanju su rozčitane a wot papjeroweho rozpada wohrožene łopjena najprjedy čisćili.“ Na to su pobrachowace městna wudospołnili a papjeru přidatnje stabilizowali. To sta so z tak mjenowanej jara ćeńkej „japanskej papjeru“. „Tak zawěsćene łopjena su na kóncu zaso k prěnjotnym 35 zešiwkam hromadźe zwjazali a do specialnje za to zhotowjeneje kartonoweje mapy zapołožili“, wuwjedźe Uwe Kahl. Tak su rědki a drohotny Karasekowy roman za přichod wobchowali a za wužiwanje spřihotowali.
Poćah połny kontrastow
Budyšin (SN/CoR). „Bě nam to priwatna, wuměłska kaž tež politiska naležnosć, tule w Budyšinje naš program wo židowskim žiwjenju w Němskej předstajić a wjeselu so, zo je zajim za njón tak wulki. Dźakuju so Wam, lubi Budyšenjo, zo sće přišli.“ Tak wutrobiće rozžohnowaše so wčera wječor znaty, w sprjewinym měsće wotrosćeny dźiwadźelnik Roman Knižka z publikumom w Budyskim wopomnišću. Něhdźe 130 ludźi, je poradźeny literarno-komorny hudźbny wječork pod hesłom basnje Heinricha Heiny „Ich hatte einst ein schönes Vaterland“ dožiwiło. Zarjadowanje wotmě so we wobłuku swjedźenskeho lěta „1 700 lět židowske žiwjenje w Němskej“. Dujerski kwintet Opus 45 wobrubi čitanje z twórbami židowskich komponistow.
Mała wustajeńca k česći 80ćinam multitalenta
Budyšin (CS/SN). Dwě witrinje w foyeru před čitarnju Budyskeje měšćanskeje biblioteki – to je chětro mało jako hódnoćenje žiwjenskeho dźěła wuměłče, kotraž tele dny swoje 80ćiny swjeći. Přiwšěm skedźbnja mała wustajeńca na wjace a móže składnosć być, so z wusahowacej wuměłču zaběrać, kotraž je w swojim žiwjenju w najwšelakorišich wobłukach skutkowała.
Lukas Rietzschel w Budyšinje čitał
W Serbskim domje sej małe studijo zarjadowali
Budyšin (SN/pdź). Mnóstwo wot Serbskeho rozhłosa njewotwisnych hudźbnych produkcijow dale a bóle přiběra. Wo to postaraja so někotre serbske skupiny, kotrež su wosebje w minjenymaj lětomaj wobstajnje swójske spěwy nahrawali, produkowali a wozjewjeli. A to dale činja. Hakle kónc tydźenja je hiphopowa trójka Nowa Doba w Budyskim Serbskim domje wjacore spěwy natočiła. Za prěnju kročel k hotowemu spěwej, za nahrawanje, su nahrawanska technika a rumy z wotpowědnje dobrym zwukom trěbne. W hudźbnych studijach maš wšak optimalne wuměnjenja. Te pak su chětro drohe. Bjez spěchowanja sej młodźi hudźbnicy nahrawanje w profesionelnym studiju tuž zwjetša dowolić njemóža. Zo pak tajki luksus na kóždy pad trjeba njeje, hdyž resursy, kotrež w Serbach mamy, kreatiwnje kombinuješ, je skupina Nowa Doba kónc tydźenja dopokazała.
Stajnje wulka podpěra
Festiwal fantazije a kreatiwnosće w Radušu skónčeny
Raduš (PB/SN). Z wulkim swjedźenjom su wčera w słowjanskim hrodźišću w Radušu festiwal rejwacych starych wjerow skónčili, kotryž běchu 21. oktobra zahajili. Na nim móžachu so wobdźělnicy wo najrjeńše kostimy wjerow wubědźować. Při tym dźěše wo fantaziju a kreatiwnosć. Bohužel zachadźeše prěnje dny wichor „Ignatz“, tak zo so spočatnje jenož mało wobdźělnikow do hrodźišća zwaži. Zarjadowarjo mějachu ruce połne dźěła, wšitko kruće přiwjazać.
Čłowjek bjez domizny je kaž štom bjez korjenjow
Šulska a domizniska stwa w Ptačecach wobsteji 20 lět – Serbske stawizny a narodne drasty stej w njej kruty wobstatk
Molowany portret wupjelnjuje Martinu Petschickowu w Ptačečanskej (Tätzschwitz) Šulskej a domizniskej stwě z hordosću. Wón pokazuje wowku jeje mandźelskeho jako serbsku njewjestu. Čěski moler Ludvik Kuba bě Hanu Kobalcowu z Čorneho Chołmca na jednym ze swojich pućowanjow po Łužicy 1923 molował. „Wona ma serbsku kwasnu drastu Čornochołmčanskeje wosady zhotowanu. Original mólby je na Praskim hrodźe wustajeny“, podšmórnje Martina Petschickowa, kotraž předsydari wot lěta 2011 wobstejacemu Towarstwu Šulskeje a domizniskeje stwy w Ptačecach. Z wjeselom wona zajimcow po znowa wuhotowanej hornjej rumnosći wodźi.
1948 posledni kwas z čestnym přewodźenjom we wsy
Z absurdnosćow žiwjenja posměwki wuwabiła
Budyšin (SN/CoR). „Wjeselu so jara, zo ma Měrana Cušcyna telko fanow!“ Z tutymi słowami witaše wčera wječor nawodnica Budyskeje Smolerjec kniharnje Annett Šołćic 25 zajimcow, kotřiž smědźachu po postajenjach pandemije předstajenje nowostki „Stop a stup“ awtorki dožiwić. Někotři pak běchu so podarmo na puć podali. „Dale wjeselu so, zo su hnujace powědančka, kotrež smy dotal předewšěm w časopisu ,Pomhaj Bóh‘ čitać móhli, nam nětko tež w knize přistupne“, doda Šołćic. Po dwěmaj basniskimaj zběrkomaj a dźěćacej knize je to prěnja prozowa knižna publikacija Budyskeje spisowaćelki. Dohromady 37 tekstow je w njej zhromadźene, „zwjetša nowe“, kaž awtorka podšmórny. Po jeje dźaknych słowach Ludowemu nakładnistwu Domowina, lektorce Marce Maćijowej a wuhotowarce titulneho wobraza Iris Brankačkowej, poradźi so hudźbnikej Janej Cyžej přitomnych adekwatnje ze zbudźacymi klawěrnymi zynkami na literarne dožiwjenje přihotować.
