Wojerecy (KD/SN). „Wotměna zwjesela“ je hesło 59. Wojerowskich hudźbnych swjedźenskich dnjow, kiž so lětsa wot 12. apryla do 10. meje wotměja. Program wopřijima 17 koncertow w nowym a starym měsće Wojerec kaž tež w třoch šulach, organizatorka rjadu Christiane Vogel wčera we wobłuku nowinarskeje rozmołwy připowědźi. Pianistka Myroslava Khokhych z Hodźija, čestna lawreatka města Wojerecy regionalneho wubědźowanja Młodźina hudźi, swjedźenske dny zhromadnje z Nowej Łužiskej filharmoniju we Łužiskej hali zahaji. Dalše koncerty wuhotuja mjez druhim skupina Zucchini Sistaz, Sinfoniski orchester Wojerecy a cyłk Philharmonic Rock z Vogtlanda. Naposledk mjenowany ansambl rockowych hudźbnikow, sinfonikarjow a spěwarjow interpretuje mjezynarodne hity a šlagry w dospołnje nowym zwukowym šaće.

Hižo dwaceći lět přeprošujetaj basnik Milan Hrabal a dźiwadźelnik Martin Louka putnikow ćichi pjatk na Křižowu horu pola Jiřetína blisko Rumburka. Stupajo horje na hórku čitaja Hrabalowy basniski cyklus „Po puću bolosće a wěry“. Lětsa wotměje so zetkanje 3. apryla wot 15.30 hodź. Z Milanom Hrabalom je so Lukáš Novosad wo tym rozmołwjał.

Kak je so zetkanje w běhu lět wuwiło?

Róčnica je drje kulojta, ale korony dla njebě móžno, zjawne zarjadowanja wotměć, tak zo pobrachujetej dwě lěće do dwaceći. Prěnje tři lěta smój basnje dweju čěskeju basnjerkow čitałoj. W lěće 2010 sym za zarjadowanje swójski cyklus napisał. Dokelž je wón požadany, přednjesemoj jón lětsa pjatnaty raz.

Basnje tež serbsce předleža. Kak tomu?

Sym je takrjec na předskazanku napisał. Z ewangelijemi sym wjacore měsacy žiwy był a sym jich powěsć do načasneho „žaketa zwoblěkać“ spytał. To je so Róži Domašcynej lubiło a wona je basnje do němčiny a hornjoserbšćiny přenjesła, delnjoserbski přełožk je potom Alfred Měškank wobstarał. Basnje tež w druhich rěčach předleža, zhromadne wudaće knihi je z lěta 2022.

Dypkownje k lětušim Lipšćanskim knižnym wikam je Ludowe nakładnistwo Domowina (LND) dźěćacu knihu „Zubolak“ wudało. To je prěnička z pjera 55lětneje Petry Šwejdźineje z Pančic-Kukowa. Milan Pawlik je so z njej rozmołwjał­.

Što běše Wam z inspiraciju za stawiznu Zubolaka?

Wulku požadosć dźěći za słódkosćemi a wužadanje staršich, je k prawidłownemu zubyrjedźenju pohnuwać, drje kóždy z nas znaje. Ideju stawiznički wo małym čerćiku, kotryž sej w zubje holčki Milenki bydlenčko zarjaduje, mějach spontanje na prózdninskej wuprawje ze spřećelenej swójbu před 18 lětami. Dźěći swójby sym na dołhej jězbje do Chorwatskeje z dožiwjenjemi Zubolaka zabawjała, tak zo su mjenje wostudy pasć dyrbjeli. Wone su powědki lubowali. Pozdźišo sym stawiznu tež dźěćom swojeje ćety powědała. Tež wone njejsu so jeje naposkać móhli.

To je prěnja stawizna, kotruž sće napisała. Kak je k wudaću dóšło?

Mějach składnosć, so na olympiadźe serbskeje rěče we Wodowych Hendrichecach jako pomocna studentka wobdźělić. Dohromady bě tam 93 šulerkow a šulerjow 6. lětnika z dźesać serbskich šulow Hornjeje, srjedźneje a Delnjeje Łužicy zastupjenych – ći najlěpši swojeho lětnika. Šulerjo buchu po swojich rěčnych zamóžnosćach do třoch skupin rozdźěleni: W skupinje 1 běchu maćernorěčni wobdźělnicy, w skupinje 2 dźěći, kiž su serbšćinu derje nawuknyli a w skupinje 3 šulerki a šulerjo ze zakładnymi znajomosćemi.