70 lět po kóncu Druheje swětoweje wójny – Dźěćace dožiwjenja ...

pjatk, 15. meje 2015
artikl hódnoćić
(0 )
Spočatk meje běchu tež na serbskich wsach wojacy po puću kaž tule w Pančicach-Kukowje.  Foto: z wustajeńcy „Wuswobodźenje Łužicy“ Jurja Wowčerja Spočatk meje běchu tež na serbskich wsach wojacy po puću kaž tule w Pančicach-Kukowje. Foto: z wustajeńcy „Wuswobodźenje Łužicy“ Jurja Wowčerja

Lětsa je tomu 70 lět, zo je so Druha swětowa wójna skónčiła. Jako šulscy pacholjo přiběrajcy wójnu wědomje zapřijachmy. A nalěto 1945 jeje zahubu z poslednimi surowymi bitwami zaso w domiznje na swojej koži dožiwichmy. Wone po­dawki su so mnohim do pomjatka zaryli. Z łahodnym hesłom dopomnjenki pak kryja so přetrate strachi, ćerpjenja, smjerć a zrudoba.

Nowy wučer

W lěće 1942 přińdźe nowy wučer do Róžanta, Němc z Drježdźan. Chromy zepě­raše so na kij, kajkiž něhdy „kundar“ mjenowachmy, pozdźišo „špocěrštok“. Jako šulerjo smy nazhonili, zo so tónle předmjet tež jako powučowanski (zo njebych prajił chłostanski) nastroj w šuli hodźeše. K swojej wšědnej šulskej kapje, tajkej Bayerskej z našitymi dubowymi łopjenami debjenej a z rohowymi kneflemi, měješe wučer Werner někajke napadne wojerske znamješko připinjene. Počasu so dopowěda, zo je to za wójnske zranjenje. Tohodla dźě so wón na kundar zepěraše.

wozjewjene w: Předźenak
Prošu přizjewće so, chceće-li komentar podać

nawěšk

nowostki LND