29. měrca zemrě w Krakowje wuznamny komponist Krzysztof Penderecki. Hromadźe z Witoldom Lutosławskim (1913–1994) słuša wón k najznaćišim pólskim reprezentantam hudźby druheje połojcy minjeneho lětstotka.
Dnja 23. nowembra 1933 w Dębicy narodźeny studowaše Penderecki na Wysokej šuli za hudźbu w Krakowje, hdźež wuwučowaštaj jeho mjez druhim Artur Malawski a Stanisław Wiechowicz, kompoziciju a husle. Po tym skutkowaše něšto lět jako hóstny docent a dirigent w Zjednoćenych statach Ameriki, Jendźelskej a te-hdyšej Zapadnej Němskej, doniž njepowołachu jeho 1972 za direktora Krakowskeje Wysokeje šule za hudźbu.
Budyšin (SN). Serbske Nowiny maja nowosć za wšitkich čitarjow a wužiwarjow swojeho onlinoweho poskitka.
Hižo dlěje bě redakcija rozmyslowała, kak čitarjow wšědnje informować, zo je nowina hotowa a online pod www.serbske-nowiny.de a abonentam elektroniskeje wersije tež jako pdfka přistupna. Wuwili smy tuž zhromadnje z wotrjadom rozšěrjenja tak mjenowany wokolnik. Takrjec jako tróšku dočasny jutrowny dar do zaječeho hněžka wusyłamy jón wot dźensnišeho wšědnje – wězo po tym zo smy nowinu do ćišća dali a w interneće wozjewili – našim abonentam elektroniskeje nowiny z mejlku.
Na prěni pohlad čitarjo zhonja, kotre powěsće su tón dźeń najwažniše w Serbskich Nowinach a što měli čitać. Nimo toho móže sej kóždy wužiwar newslettera-wokolnika wuběrać, z kotrych wobłukow chce wšědnje informowany być. Tak móže sej kóždy abonent a zajimc sam wuzwolić, hač chce skerje wo nowosćach z politiki zhonić abo tola radšo wo sportowych podawkach a runje tak, što je lokalnje w našich serbskich a dwurěčnych gmejnach a wězo na našich serbskich wjeskach noweho.
Koronawirus ma wšědny dźeń redaktorow mjeńšinowych dźenikow, kotrež su w Europskim zjednoćenstwje dźenikow w mjeńšinowych a regionalnych rěčach (MIDAS) zwjazane – mjez nimi su tež Serbske Nowiny – w horšći. Smy so raz wobhonili, kajka tuchwilna situacija w čłonskich dźenikach MIDAS je. Dźensa rozprawjamy wo madźarskej nowinje w Rumunskej Szabadság.
Budyšin (SN). Tež za lěto 2021 bě fotograf Wolfgang Wittchen po puću, zo by znowa spodobne motiwy za runje w Ludowym nakładnistwje Domowina wušłu nasćěnowu protyku „Moja Łužica – Meine Lausitz – Mója Łužyca“ zapopadnył.
Na titulnym łopjenu noweje protyki strowi putniska cyrkej w Róžeńće. Wolfgang Wittchen je ze swojej kameru znowa idyliske krajiny, turistiske wjerški a tradicionalne swjedźenje we Łužicy fotografował. Přehladnje wuhotowana protyka skići tež dosć městna za wosobinske noticy a zdobom kruch domizny.
Zły Komorow/Choćebuz (SN/CoR). Hdyž dźiwadła žane předstajenja njeposkićeja, to njerěka, zo swoje resursy zmysłapołnje na dobro towaršnostnych wužadanjow w času epidemije koronawirusa dla njewužiwaja.
Tak šija w kostimowym wotrjedźe Noweho jewišća Zły Komorow tuchwilu nuznje trěbny dychanski škit. Dohromady hač do 20 přistajenych dźiwadła při tym pomha, nic jeno ći z kostimoweho wotrjada. Zdźěla doma, zdźěla w změnowym dźěle nastawa tam najprjedy raz wjace hač 400 tajkich za nimale 200 sobudźěłaćerjow ambulantneho a stacionarneho hladanja Złokomorowskeho zwjazka ASB. Z tym pak njeje dźěło dokónčene, dokelž chcedźa hišće dalše za hladanski personal šić. Krajnoradny zarjad Hornje Błóta-Łužica ma je potom rozdźělić.
Dale ma Złokomorowske Nowe jewišćo wotpohlad, lokalne iniciatiwy podpěrać, kotrež staršim, chorym ludźom a k rizikowej skupinje słušacym pomhaja. Wosebje techniski personal kaž tež wozydłowy park dźiwadła stej w tym zwisku k dispoziciji. Dalše kooperacije tuchwilu planuja.