Mlěja kwalitnu muku z wudźěłkow regiona
Mjeztym hižo 650 lět młyn w Sulšecach wobsteji – Brězanecy jón w štwórtej generaciji nawjeduja
Historiski zapisk zadźiwa. W chronice klóštra Marijineje hwězdy w tak mjenowanej „Knize danjow“ z lěta 1374 do 1384 steji: „Modendator z Czollicsdorf“, to rěka telko kaž „młynk ze Sulšec“. „W běhu lětstotkow změni so wašnje pisanja našeje wsy wot Zollsdorf na Sulšecy“, wujasnja Beata Brězanowa. W štwórtej generaciji wjedźe 59lětna ze swojim mandźelskim Robertom Sulšečanski młyn. Z pšeńcy a rožki mlěja w zawodźe na wutki bohatu muku za pjekarjow w regionje. Wotruby a šrót nastawaja jako pódlanske produkty a su pica za domjace a wužitne zwěrjata, kotrež ratarjo plahuja.
Młode studijo njese serbske temy do swěta
„Módra pamplmuza“ je w Lipsku zasydlene, na animěrowane filmy specializowane studijo Elizy PoliceniakAlvarez (director & creative producer) a Carola Ratajczaka (producer & CG supervisor). Srjedźoněmske spěchowanje medijow MDM je podpěruje.
Najwažniša za filmowcow je wuměna
Serbscy filmowcy nawjazuja na Berlinali dźěłowe zwiski
Lětuši 76. filmowy festiwal Berlinala, kiž so hišće hač do 22. februara w stolicy Němskeje wotměwa, přićahuje filmowcow a wšěch, kotřiž so za filmowstwo zajimuja. Mjez nimi je tež serbski filmowc Clemens Jurk z Berlina ze spřećelenymaj filmowcomaj Carolom Ratajczakom a Elizu Plocieniak-Alvarez z Lipska, kotrajž staj animěrowanu produkciju rjadu „Pěskowčik“ zwoprawdźiłoj. Clemens Jurk ma filmowy festiwal za wosebje wažne zetkanišćo fachowcow a zajimcow. „Berlinala słuša nimo festiwalow we Venedigu a w Cannes k najwažnišim filmowym festiwalam, tak mjenowanym big three. Wona je w najlěpšim zmysle najbóle demokratiski z tutych festiwalow.“ Na žanym druhim wulkim filmowym festiwalu njepřewostajeja zajimcam zwonka branše telko tiketow kaž na Berlinali.
Ze serbskimi bajemi zajim zbudźiłoj
Županka Wojerowskeje župy „Handrij Zejler“ Gabriela Linakowa a městožupanka Lubina Dučmanowa stej wčera na hodźinu serbskich bajow a bajkow do Wojerowskeje měšćanskeje biblioteki „Brigitte Reimann“ přeprosyłoj.
Wojerecy (SN/MiR). Na wšěch 30 zajimcow, předewšěm dźěći a někotři starši, bě sej na čitanje serbskich bajow a bajkow do biblioteki dóšło. To běše wo wjele wjace, hač běštej Gabriela Linakowa a Lubina Dučmanowa wočakowałoj. Mjez nimi běchu tež serbscy připosłucharjo.
Čitanje wotmě so dwurěčnje serbsce a němsce, byrnjež we Wojerecach jenož mało ludźi serbsce rěčało. „Naš wotpohlad je, na te wašnje k tomu přinošować, šěrši kruh ludźi ze serbskimi bajemi a bajkami zeznajomić a jim serbsku rěč zbližić“, Gabriela Linakowa rjekny. „Runje dokelž so we Wojerecach hižo wjele serbsce njerěči, je ćim wažnišo, zo ludźo rěč słyša. Tuž smy zarjadowanje zhromadnje z nawodnicu biblioteki Maju Kos Jozak wote wšeho spočatka dwurěčnje planowali.“
Herbstwo jamy „Brigita“
Ponowjenje dróhow B97 a S130 ma wjacore lěta trać
Žana z brunicowych jamow we Łužiskim rewěrje ludźi tak njezaběra kaž „Brigita“, pozdźišo jama Sprjewiny Doł mjenowana a naposledk Sprjewiny doł sewjerowuchod. Něhdy bě so jama mjez dźensnišej zwjazkowej dróhu 97 a na wuchod hač do Noweje Wsy rozpřestrěwała. Wotrězk dróhi mnozy znaja, tam je spěšnosć na 30 km/h wobmjezowana.
Pohlad do zašłosće
Zakładny kamjeń za prěnje fabriki běchu 1910 połožili. Samsne lěto tam hižo dźěłać započachu. Fabrikant płatna z Grodka bě fabriku z mjenom „Jama Nadźija 3“ natwarić dał. Brunicowa jama, blisko fabriki pak njebě technisce derje wuhotowana a so hladajcy z dnownej wodu pjelnješe. Wjele lět bě zastaranje z wuhlom za fabriku njewěste. 1918 wotewrěchu wulku milinarnju w Dubrawje (Trattendorf). Tam pak dyrbjachu wuhlo z Lubušanskeje jamy „Erika“ dowožować. Z teje přičiny přewzachu Elektrowerke Berlin AG připrawy jamy „Nadźija 3“. Zdobom wočinichu nowu jamu, kotruž „Brigita“ mjenowachu.
Zalodźene dróhi chaos zawinowali
Kritika ze Slepoho
Wažny měznik bórze docpěja
Łužiska a srjedźoněmska towaršnosć hórnistwoweho zarjadnistwa (LMB) je minjeny tydźeń připowědźiła, zo wot 29. junija zwjazk z cyłkownje pjeć jězorami oficialnje wotewru.
Rań (AK/SN). Rjećaz pjeć zwisowacych jězorow saha wot 29. junija potom wot Złokomorowskeho přez Lejnjanski, Parcowski a Sedlišćanski hač do Rańskeho jězora. „Tole je měznik w stawiznach łužiskeje jězoriny. Hižo 30 lět na tym dźěłamy.“ To wuzběhny jednaćelka 2012 załoženeho kraje přesahowaceho turistiskeho zwjazka Łužiska jězorina Kathrin Winkler minjenu srjedu na lětnej rozmołwje z nowinarjemi w Ranju. „Znajomosć marki Łužiska jězorina přiběra. Tež atraktiwita za turizm z čołmami so polěpši. Předewšěm nadźijamy so hospodarskich a turistisko-kulturnych impulsow a stupaceho naprašowanja inwestorow.“
Syły wopytowarjow na wiki přišli
Budyšin. (SN/jp). Hižo po puću do Budyskeho powołanskošulskeho centruma (BSZ) zawčerawšim je napadnyło, zo maja ludźo měški z prospektami a darami zawodow w rukomaj. To přeradźi, zo su tu wulke powołanske wiki, kotrež su zamołwići Budyskeho wokrjesa organizowali. Při wrotach na ležownosć witaše hosći přećelny rjadowar, kotryž měješe ruce połne dźěła, zo by ludźom pomhał, sej parkowanišćo namakać. Wabjenske chorhoje z nadpismom „Zukunftsnavi“ zajimcow hižo zdaloka witachu. Přez metalowe durje sy po dlěšim čakanju nawala ludźi dla skónčnje do BSZ zastupić móhł.
Za lochše orientowanje rozdźělowachu zastupjerjo kubłanišća małe plany. Poprawom pak trěbne njeběchu, wšako bě wšitko derje woznamjenjene. Branše, kaž na přikład industrija abo socialne běchu po barbach rjadowane. Tež sportowa hala bě přistupna. Tam předstajachu přewažnje rjemjeslniske zawody swoje wukubłanske městna.
„Made w Budyšinje“ wuspěšne
Koncern Alstom je zawčerawšim w Budyšinje nowu produkcisku halu swjatočnje poswjećił. Z tym su wuměnjenja za wuwiće zawoda w sprjewinym měsće nětko optimalne.
Budyšin (SN/BŠe). Tim Dawidowsky, za centralnu a sewjernu Europu prezident firmy Alstom, zawčerawšim wuzběhny, kak wažna je, stejnišća do moderneje, optiměrowaneje industrielneje twornje transforměrować. „Rozšěrjenje tuteje hale je wažne, nic jenož za Budyšin, ale tež za nas jako Alstom w Němskej. Stejnišćo pokazuje, zo zamóžemy ćahi twarić, kotrež we wubědźowanju (producentow) wobsteja“, Dawidowsky wujasni.
