Wo knihach a kniharni (09.10.15)

pjatk, 09. oktobera 2015 spisane wot:

Zaběram so tuchwilu z nowym projektom, kiž ma poměrnje mało z produktami činić, kotrež smy dotal w Ludowym nakładnistwje Domowina wudawali. Wotnětka chcemy mjenujcy tež do wašich digitalnych polcow – derje, cyle nowe to njeje, myslu-li na naše e-booki. W času, hdyž je mnohim samozrozumliwe, so za pućom abo zajimawostkami w cuzbje nic druhich ludźi, ale swój smartphone pra­šeć, abo k nakupowanju do onlineshopa hić, běše na času rozmyslować, kak dóstanjemy swoje produkty na nastroje, kotrež so wšědnje wužiwaja. Abo kak wuwiwamy produkty za tablety a smartphony.

Wo našim projekće, Towaršny spěwnik jako app wudać, sće hižo tu a tam čitać móhli. Što pak za tym do dźěła tči, na čo mamy při zwoprawdźenju dźiwać a kajki je puć wot ideje hač k hotowemu produktej, to runje nazhonjamy.

Wo knihach a kniharni (11.09.15)

pjatk, 11. septembera 2015 spisane wot:

Před třomi tydźenjemi je so šulske lěto započało a šwita nowačkow nětko do šule chodźi. Sobu jako prěnje wuknu dźěći jednotliwe pismiki, zo bychu so prawje bórze do čitanja a pisanja dać móhli. Serbski alfabet­ je tež był zakład za nowowstku Alfonsa­ Frencla. W publikaciji z titulom „Mój serbski słownik“ wěnuje so wón wosebje woteznatym a njewšědnym serbskim wurazam a podawa zajimowanemu čitarstwu na popularne wašnje dohlad do stawiznow rěče. Swěrni čitarjo Frenclowych knihow pak njetrjebaja so bojeć. Daloki­ swět, wo kotrymž wě awtor stajnje na tak putace a nazorne wašnje rozprawjeć, so tež w aktualnym wudaću jewi. Wšako njeje so wón jeničce z maćeršćinu zaběrał, ale rysuje tež zajimawe paralele k druhim rěčam a krajam.

Wo knihach a kniharni (14.08.15)

pjatk, 14. awgusta 2015 spisane wot:

Dobry tydźeń dźěćom w Sakskej hišće zbywa, zo bychu so wočerstwili. Te abo tamne je to tež w serbskim prózdninskim lěhwje we Wodowych Hendrichecach činiło. Štó pak wě, zo su so tajke lěhwa tež hižo před sto lětami přewjedli? Runje dźensa před 91 lětami steješe w Serbskich Nowinach sćěhowacy „Postrow z prózdninoweje kolonije serbskich dźěći w Mělníku“:

Wo knihach a kniharni (24.07.15)

pjatk, 24. julija 2015 spisane wot:

„Wroblik Frido a honač Bobi“ njeje lite­rarna koprodukcija Jěwy-Marje Čornakec a Jurja Kocha, kaž sej to znajerjo dźěća­ceje literatury nětko snano mysla. Ně, to je titul noweho wabjenskeho prospekta našeho nakładnistwa. 30 hornjoserbskich dźěćacych knihow brošurka nadrobnišo wopisuje. Nimo toho nańdu zajimcy zapis dalšich něhdźe 90 hornjoserbskich dźě­ćacych knihow inkluziwnje słuchoknihow, kotrež su aktualnje na předań. Brošurka je kónc junija dypkownje k zahajenju doprózdninskeje čitanskeje turneje LND za dźěći wušła.

Wo knihach a kniharni (10.07.15)

pjatk, 10. julija 2015 spisane wot:

„Pingufant za Pawla“ – tak rěka nowostka Ludoweho nakładnistwa Domowina, kotruž je Thomas Binder njedawno w Serb­ski­maj zakładnymaj šulomaj Budyšin a Chró­sćicy zhromadnje z přełožowarjom Michałom Nukom předstajił. Žortna stawizna je dźěći tak putała a zajimowała, zo chcychu ju hač do kónca předčitanu měć. Tola kónc wostajištaj wotewrjeny.

Wo knihach a kniharni (12.06.15)

pjatk, 12. junija 2015 spisane wot:

Po puću mjez Baćonjom a Prawoćicami wuhladaš z awtom nimo spěchajo nimale kóždy dźeń jednotliwych putnikow z wačokom a kijom, kotřiž du po Jakubowym puću. Što jich pohnuwa so na puć podać a z pěši putnikowanjom zwjazane ćeže na so wzać? Kóždy z nich ma swoje přičiny. Kotre móža to być, móžeće sej na přikład w nowostce „Ze žohnowanjom na puć. Serbja ducy k hnadownym městnam“ čitajo wotkryć. W knize, kotruž je Gerat Wornar njedawno w LND wudał, je wjace hač třiceći žiwych awtorow ze swojimi přinoškami zastupjenych.

Tak je so mjez druhim Günter Měrćink na putnikowanje nastajił, po tym zo bě­štaj jeho přichodnaj staršej nahle zemrěłoj a mandźelska na raka schorjeła: „Wědźach a začuwach, zo budźe nam paćer k Janej Pawołej II. wo zastupnu próstwu pola Boha Knjeza pomhać a zo so nam pokaza wupuć z ćmoweje nocy, kotraž nas wobdawaše ... Wot toho dnja podach so wědomje na putnikowanje po slědach Jana Pawoła II., wopytujo najwšelakoriše městna jeho skutkowanja a česćowanja. Na tutych městnach prošach přeco zaso, zo by moja žona ćežu chorosće přewinyła a Bóh ju a našu swójbu njewopušćił ... “

Wo knihach a kniharni (15.05.15)

pjatk, 15. meje 2015 spisane wot:

Ingrid Kalensee a Brigitte Mahnkopf stej zhromadnje wudałoj knihu „Krabat und Schadowitz. Geschichte einer Spurensuche in der Lausitz“. Awtorka Ingrid Kalensee wuwučowaše na wysokej šuli za socialnu pedagogiku w Mannheimje z ćežišćom dźěćaca a młodźinska literatura. Při za­běrje z figuru Krabat nasta přeće, wjace zhonić wo nim a wo Łužicy jako njeznatej krajinje. Wot lěta 1991 sćěhowachu lětne wopyty zhromadnje z přećelku Renatu Schedler a 1997 samo přednoški. Po lěće 2005 (awtorku je boža ručka zajała) bě nadźija na wudaće swójskeje knihi wo Krabaće wotewrjena. Pomoc přińdźe wot jeje něhdyšeje koleginy Brigitty Mahnkopf. Wona přestudowa wšitke materia­lije, wupytane we wšelakich archiwach a krajach, a noticy, přehlada fota a spisa město awtorki tutu knihu. Zawěsće budu so w Kulowje, Čornym Chołmcu, Ždźarach a w druhich serbskich wsach nad wudaćom tuteje knihi z awtorkomaj a knjenju Schedler wjeselić.

Wo knihach a kniharni (24.04.15)

pjatk, 24. apryla 2015 spisane wot:

Runje dźens tydźenja je awtorka Lubina Hajduk-Veljkovićowa šulerjam Budyskeje Serbskeje zakładneje šule ze swojej­e najnowšeje dźěćaceje knihi „Za wšě pady přećelki!“ čitała. A kaž hižo w Ralbicach a Chrósćicach je tež tam zajim­ młodych čitarjow zbudźiła. Přeće za knihu, w kotrejž wo konje dźe, su dźěći na druhich čitanjach stajnje zaso wuprajeli. Tež z mojeho časa, jako w bi­bliotece dźěłach, dopominam so na hromady konjacych knihow, kotrež sej holcy wupožčowachu. Haj, běchu to wosebje holcy, a za nje su „Za wšě pady přećelki!“ w prěnim rjedźe myslene. Jim, kotrež bydla tu w serbskej wokolinje, je so z předležacej nowostku takrjec přeće spjelniło, nimo toho je stawizna do jich znateho wobswěta zapo­łožena.

Wo knihach a kniharni (02.04.15)

štwórtk, 02. apryla 2015 spisane wot:

Hdyž so ze swojimi přećelemi w socialnych syćach skontaktuješ, nańdźeš tam stajnje tež retomas wosobinskich fotow swójby, eksotiskich dowolowych cilow, swjedźenjow abo – cyle profanje – fotografowane talerje z jědźu abo škleńcy z napojemi, kotrež su sej zesłodźeć dali. Tež dźensa jara woblubowane tak mjenowane selfije njesmědźa při tym falować. Wšitko so zapopaduje, dokumentuje a zjawnosći sobu zdźěla. Do albumow, kaž hišće před ge­neraciju, so tele wobrazy njelěpja. Kotru wahu pak změja wone za někotre lěta? Budźemy so na z nimi zwisowace doži­wjenja wědomje dopomnić? Wotbłyšćuja tele fota na přiměrjene wašnje dźensniše žiwjenske poměry w Serbach, we Łužicy?

nawěšk

  • Sernjany su swoju róčnicu prěnjeho naspomnjenja wsy před 600 lětami z wosebitym wjesnym swjedźenjom wuspěšnje woswjećili. Tule nańdźeće někotre fotowe impresije wo tym:
Zerna feierte unlängst die Ersterwähnung des Ortes vor 600 Jahren mit einem beson

nowostki LND