Lajkojo pokazuja wuběrny wukon

wutora, 15. septembera 2015 spisane wot:

Pasionska hra „Wy sće swětło swěta“ měješe sobotu w Chrósćicach premjeru. Alfons Handrik je so někotrych přihladowarjow za jich zaćišćemi prašał.

Regina Šołćina, Konjecy: Mam wulki respekt prěd akterami a zamołwitymi. Kóždy z hrajerjow so ze swojej rólu identifikuje, ničo njeje skomolene. Za wulku syłu zapřijatych sobuskutkowacych je jewišćo nimale přemałe. Z česćownosću zhladuju na wukon, wědźo, zo móže sej kóždy wjele sobu domoj wzać.

Měrćin Korjenk, Sernjany: Wuběrny hrajerski wukon kóždemu wuwědomja, kak su Jězusa hanili a kak je, woprujo so za nas, ćerpjeć dyrbjał. W myslach nańdu paralele k dźensnišemu časej. Jewišćowy wobraz na farskej łuce je fantastiski.

Jurij Lebza, Koslow: Přirunujo dźensniše předstajenje z tym před dźesać lětami zwěrju sej twjerdźić, zo njeje to proste wospjetowanje. Akterojo swoje róle njewothrawaja, ale su so do nich połnje zažiwili. Je wobdźiwanjahódne, kak to lajkojo, kotřiž zdźěla ženje hišće na jewišću stali njejsu, zamóža.

Wupuć abo problem?

štwórtk, 10. septembera 2015 spisane wot:

Pobrachowacy zajim młodostnych za wukubłanje w rjemjeslniskich powołanjach firmy a mištrow poćežuje, dorost namakać. Móžny wupuć zda so być integr­acija zwólniwych z rjadow ćěkancow. Takle posudźuja rjemjeslnicy a předewzaćeljo móžnosć, wukubłać młodych migrantow:

Tomaš Rječka, předewzaćel z Kamjenjej: Mam dweju wučomnikow. Njeby-li druheje móžnosće było, bych tež cuzym młodostnym šansu dał, tule powołanje wuknyć. Jeli su zwólniwi a žadanja spjelnja, čehodla nic. Nimam ničo přećiwo wukrajnym zajimcam, kotřiž so sprawnje wo dźěło abo wukubłanje prócuja. Mam hižo ruskeho sobudźěłaćerja a sym z nim jara spokojom.

Wolfgang Noack, předewzaćel z Kruš­wicy: W rjemjeslniskim zawodźe, hdźež dźe wo to, spěšnje jednać a rozsudźić, njezbywa chwile za wobšěrne rozjasnjenja, to dyrbja přistajeni reagować. Mam wobmyslenja, zo bychu to ćěkancy móhli. To njeby firmje tyło, bychmy-li na to dźiwać dyrbjeli, cuzych do materije zadźěłać. Politika měła w tym nastupanju wotpowědne wuměnjenja wutworić.

Chwalbu Hózčanam

wutora, 08. septembera 2015 spisane wot:

Błóto, korjenje, kamjenje, Čorny Halštrow – wšo to dyrbjachu wobdźělnicy prěnjeho Blackbird-runa njedźelu w Hózku přeprěčić. Bernadet Langec je so přihladowarjow a běharjow za jich zaćišćemi prašała.

Miriam Korchec z Koćiny: Hózkowska młodźina je něšto wulkotneho na nohi stajiła. Wosebje mje zwjesela, zo je sej telko serbskich młodostnych sem dojěło. Smědźach při přihotach kaž paslenju kostimow sobu pomhać a tak k poradźenju lóštneho podawka přinošować.

Tomaš Korch z Konjec: Za Hózk, poprawom za cyłu Łužicu, je tónle běh zajimawa a wosebje mokra nowosć. Z krasnej ideju zamó młodźinski klub wjace hač 100 běharjow a hišće wjac přihladowarjow wšěch starobnych skupin přiwabić. Płuwanje w Čornym Halštrowje a krosnowanje z rěki stej so mi jako přihladowarjej najlěpje spodobałoj.

Měšeńca wulce poradźena

pjatk, 17. julija 2015 spisane wot:
DJjej Dr. Kary – Wilda Panda piskaštaj hač do ranja. Foto: Clemens Šmit

XI. mjezynarodny folklorny festiwal „Łuži­ca 2015“ je nimo. Redaktorojo Serbskich Nowin a pomocnicy su so wob­honili, z kotry­mi zaćišćemi su hosćo a wobdźělnicy swjedźenišćo wopušćili.

Dr. Cornelia Ernst, zapósłanča Europskeho parlamenta (Lěwica): Sym hižo tójšto w regionje po puću była, na festiwalu pak prěni raz. Pochadźaca z Drjež­dźan, hdźež je tuchwilu telko hidy na wukrajnych a cuzych, je wotewrjenosć napřećo druhim kulturam w regionje, hdźež bě mnohotnosć přeco hižo doma, jara wočerstwjaca a přijomna. Njeńdźe jenož wo folkloru, ale při tym so tež mjez sobu zeznajomniš.

Sílvana Birkigt z Drježdźan: Je wulkotne, zo tajke něšto dawa. Sym prěni raz na festiwalu, sym w MDR-telewiziji wo tym słyšała a sym woprawdźe zahorjena. Zo su Serbja swět do Łužicy přinjesli, a zo so tule woprawdźe wuměłcy z Ameriki, Indiskeje abo Georgiskeje kaž tež na tradicije bohate słowjanske mjeńšiny předstaja, zawostaji wulki zaćišć we mni.

Hišće Satkulak morju běži

srjeda, 27. meje 2015 spisane wot:

Wustajeńcy „Satkula abo (s)twor(jen)a krajina – Karl Vouk“ w Budyskim Serbskim muzeju přiwabja mnohich zajimcow. Milenka Rječcyna je so někotrych za jich zaćišćemi prašała.

Martin Schmidt z Wojerec: Sym nastróžany. Čłowjek přińdźe połneje zahoritosće sem a začuwa hrózbny napřećiwk. Njedowidźu, zo maja so wsy wotbagrować. Ze zhubjenjom wsow bjerje so serbstwu zakładny kruch hajenja kultury. Tele wumjetowanje Karl Vouk wuměłsce zwuraznja. Jeli Satkula hižo do morja njepoběži, zhubi tež wulke morjo na swojoraznosći.

Isa Bryccyna z Kubšic: Karl Vouk jasnje zwobraznja, štož z wotstawkom začuwa. Zakonske a literarne teksty tworja razny přećiwk k wobrazam. Tole wabi k rozmyslowanju. Wšitcy zajimcy, wosebje šulerjo, móža so z pomocu wustajeńcy z temu derje rozestajeć. Jako njepo­trjecheny maš wěstu distancu k tomu. Wustajeńca pak móže nas wubudźić.

Młyn ludźi wabił

wutora, 28. apryla 2015 spisane wot:

Zahajenje sezony z Dnjemi we łužiskej jězorinje wabješe sobotu wjace hač sto hosći na wodźenja do Krabatoweho młyna w Čornym Chołmcu. Katrin Demczenko je so někotrych prašała:

Kora Rottgardt z Wojerec: Smy prawi­dłownje tu a znaju powěsć wo Krabaće. Tudyše wuwiće ze zajimom sćěhuju.

Dieter Kain z Hessenskeje: Widźu młyn prěni raz a wón něšto wuprudźa. Sym wćipny na wodźenje, wšako chcu něšto wo Krabaće zhonić.

Veronika Lyssy z Wojerec: Kolesujemy rady po jězorinje. Poskitk Krabatoweho młyna so nam spodoba. Chcemy tež raz zastupne lisćiki za Krabatowy festiwal dó­stać. Njeje rjenje, zo su přeco wupředate.

Maren Apel z Lubina: Smy wo Dnjach we łužiskej jězorinje w nowinje čitali a tuž so z awtom na puć podali. Naša mać znaje film wo Krabaće a chcyše skónčnje raz tónle młyn widźeć.

Rita Plamann z Wojerec: Znaju Kra­batowu powěsć a wašnje, kak ju ludźom po­srědkuja. Dny w jězorinje su dobra wěc, informacije na dróhach, hdźe so što wotměwa, móhli lěpše być.

słowo lěta 2020

nawěšk

SERBSKE NOWINY podpěruja:

Novi Sad – kulturna stolica Europy

nowostki LND