Pančicy (SN). Hižo třeći króć wotmě so pjatk wječor na kopaće połnym Błažikec-Kaulfürstec dworje w Kukowje wosebity koncert. Po tym, zo běštej jón w zašłymaj lětomaj skupinje Wólbernosće a Přezpólni wuhotowałoj, wustupichu tónkróć wnučki Hany Šnajdroweje a Bena Šnajdra ze Smječkec, kotryž by lětsa swoje 100. narodniny woswjećił, hromadźe ze swojimi partnerami. Dohromady 16 spěwarjow a instrumentalistow poskići pisany program. Znate serbske štučki kaž „Słyšće kak pišćele w korčmje du“, „Maćernu rěču lubuju“ abo klasikar Zejlerja a Kocora „Tam kóždy dźeń je lubosć nowa“ wotměnjachu so z klasiskim a popowym mjezynarodnym repertoirom. Tež publikum dósta składnosć, někotre chórowe sadźby sobu spěwać, na přikład znate słowakske „Aká si mi krásna“. Hromadźe z akordeonom zanjese připosłucharstwo z elanom pěsnje kaž „Lubka lilija“ abo „Pod Kulowom w holi“.
Myto Worklečanskim šulerjam
Berlin. Šulerjo Serbskeje wyšeje šule we Worklecach su dźensa připołdnju w Berlinje přebywali, zo bychu za swój film „Móšnička w zapadźe, korjenje w serbskej Łužicy“ pjenježne myto přijimali. We wubědźowanju Zwjazkoweje załožby k předźěłanju SED-diktatury pod titulom „Časy přewróta“ běše wón mjez cyłkownje 33 přinoškami prěnje městno zdobył.
Juristiske pruwowanje sej žadali
Lěšće. Předsydstwo župy Delnja Łužica ma hač do přichodneje hłowneje zhromadźizny juristisce přepytować dać, hač smě čłonow wuzamknyć, kotřiž wukonjeja funkciju w Domowinje a dźěłaja w antidemokratiskich a ekstremnych stronach a organizacijach sobu. To je hłowna zhromadźizna župy Delnja Łužica předwčerawšim w Lěšćoch (Hornow) z wjetšinu hłosow wobzamknyła.
Pastoralny koncept přepodaty
Budyšin (SN/MiR). Budyski wokrjes chce 38 000 euro za komunalny wobydlerski budget zasadźić. Zajimcy móža wotnětka próstwy wo financielnu podpěru za swoje ideje zapodać. Zaměr spěchowanja je podpěra za komunalne resp. lokalne projekty. Wšitcy wobydlerjo wot 16 lět móža so požadać, kotřiž chcedźa projekty z bjezposrědnim poćahom k gmejnje, w kotrejž bydla abo ke kotrejž maja wosebity poměr, zwoprawdźić a z tym lokalnu komunu skrućić.
Kamjenc. Zastojnicy policajskeho rewěra w Kamjencu su w nocy na srjedu na polu pola Gelenauwa dweju pozdatneju paduchow truskalcow lepili. Swědkojo běchu jich informowali. Skućićelaj běštaj 72lětny muž a 71lětna žona. Měještaj bow při sebi, kotryž bě k třećinje z truskalcami pjelnjeny. Wobaj spytaštaj so před zastojnikami schować. Škoda za bura wučinja něhdźe 20 eurow.
Do mopeda zrazył
Mješicy. Njeznaty šofer wosoboweho awta je póndźelu rano w Bukečan gmejnskim dźělu Mješicach do mopeda zrazył, potom pak dale jěł. 19lětny młodostny běše z mopedom z Bukec do Mješic po puću. Před zachodom do wsy wón zaborzdźi. Tole za nim jěducy wodźer awta po wšěm zdaću přewidźa a do njeho zrazy. Młodostny so lochce zrani. Wěcna škoda na mopedźe wučinja 500 eurow.
Warnoćicy. We wobłuku dźěłarnički „Po stopach łužiskich Serbow we Warnoćicach“, předstaji awtorka Měrka Mětowa swoju powědku „Prěni raz“. Wobdźělnicy su šulerki a šulerjo Serbskeho gymnazija Budyšin a Biskupskeho gymnazija we Warnoćicach. Na čitanju wobdźělitaj so tež wudawaćelka Marka Maćijowa a přełožer Milan Hrabal. Moderaciju přewza dr. Jana Piňosová ze Serbskeho instituta. Serbsko-čěske čitanje wotměje so štwórtk, 13. junija, w 15.30 hodź. w Biskupskim gymnaziju Warnoćicy (ul. Střelecká 1800). Antologija za čitarjow wot dwanaće 12 lět je loni w Ludowym nakładnistwje Domowina wušła. Kniha poskićuje so jako wjazane wudaće kaž tež jako e-book na stronje LND: www.domowina-verlag.de.
Gysi přińdźe do Łužicy
Smjerdźaca/Radwor (SN/MiR). W Smjerdźečan LIPJE zwjazaja w lětušich prózdninach sport z medijemi. Michaela Rabowa, sobudźěłaćerka Serbskeho šulskeho towarstwa, kotrež je nošer serbskeho kubłanskeho srjedźišća, rjekny: „Lětsa njehrajemy jenož kopańcu, ale předstajimy dźěćom dalše sportowe družiny.“ Tak su sej trenarja za bičwolejbul a wolejbul kaž tež za karate, judo a kickpjasćowanje přeprosyli. Ze sobudźěłaćerjemi Kamjenskeho muzeja chcedźa na Wotrowske hrodźišćo pućować. W připołdnišich hodźinach je chwile „swoju hłójčku napinać“. Michał Cyž z medijo-pedagogiskeho projekta LUCIJA chce dźěći za wobchad z digitalnej techniku sensibilizować. Dalši wjeršk budźe „Zahroda talentow“ z Čornym młynkom a Krabatom. Zdobom přeprošuje Marija Wjeńcyna wowki a dźědow z jich wnučkami do LIPY. „Wjeselimy so, zo so tež experiMINT campus wobdźěli“, Michaela Rabowa přispomni, „dokelž mam tajku wuměnu za jara wažnu. Zdobom móža dźěći nowe zwiski nawjazać a dotal njeznate městnosće zeznać“.
Slepo (AK/SN). Dźěło na narunanskim twarjenju za Witaj-pěstowarnju „Milenka“ w Rownom, kotrejež nošerka je Slepjanska gmejna, dale postupuje. Tole podšmórny Steffen Seidlich, nawoda zarjada za planowanje, twarstwo a hórnistwo w zarjadniskim zwjazku Slepo, zašłu wutoru na posedźenju gmejnskeje rady. Radźićeljo su trěbne dalše nadawki z cyłkownej sumu něhdźe 564 000 eurow jednohłósnje wobzamknyli. Wonkowne připrawy ma předewzaće Garten Eden Dirk Noack z Brězowki w gmejnje Dźěwin wuhotować. Brutto-suma tutoho nadawka wučinja 406 000 euro. Z tym je so gmejnska rada za hospodarsce najbóle přihódneho poskićowarja rozsudźiła. Poskitk bě wo 46 000 eurow niši, hač spočatnje planowana suma architekta. Dalše předewzaća přewozmu blidarske, molerske a lakěrowanske dźěła. Gmejnska rada je wjesnjanosće Jörgej Fundźe (CDU) nadawk dała, za dalše losy stajnje hospodarsce najbóle přihódneho poskićerja wubrać. Z tym, tak běchu sej woni přezjedni, tež čas lutuja. Hewak bychu hakle w awgusće rozsudźić móhli.
57lětna Sabine Mischner je před 30 lětami prěnje stejnišćo Maltezow we Wojerecach sobu natwariła. Wona je pomocnej słužbje hač do dźensnišeho swěrna.
Wojerecy (SiR/SN). Sabina Mischner je před lětami, jako młoda žona, powołanje chorobneje sotry za dźěći nawuknyła. Mjeztym pak skutkuje wona hižo tři lětdźesatki w słužbje Maltezow we Wojerecach. Štož je tam na dźěle pomha, je jeje zamóžnosć připosłuchać. Tak młodemu žarowacemu mužej, kiž bě před něšto časom wo durje ambulantneje hospicneje słužby zaklepał. Wudowc wjele njetrjebaše, jenož někoho, kiž čućiwje připosłucha, w prawym wokomiku prawe prašenja staja, a městno, hdźež bě rum za jeho tyšnosć. Tež jako přewodźerka do „tamneho swěta“ sej ludźo Sabinu Mischner waža. Wona jich w poslednjej žiwjenskej fazy z empatiju a ze začućom wěstoty a ćopłoty přewodźa.