Helaw, helaw, klinčeše wčera po rumnosćach Kulow­ske­je pěstowarnje w nošerstwje Křesćansko-socialneho kubłanskeho skutka. Je čas póstnic! Jónu wob lěto nje­krónuja mjenujcy w Kulowje jenož dorosćeny princowski por. Ně, tež najmłódšich tam do norskeho časa aktiwnje zapřijimaja. To je z tra­diciju w měsće, hdźež lětsa 314. póstnisku sezonu swjeća. K tomu tež słuša, zo wuzwola tam dźěćacy princowski por. Z kuzłar­­skej show so a wjacorymi hódančkami pře­radźeja krok po kroku wulku potajnosć, štó budźe nowy dźěćacy princowski por. Wčera wołachu naraz wšitcy zhromadnje „Józef“. Ale mały princ Józef Kupka z Rach­lowa (3. wotlěwa) trjeba swojemu stawej wotpowědnu princesnu poboku. Merle Miethec (4. wotl.) z Kulowa to wot wče­ra­wšeho je. Pažowce Holly Kockertec (nalěwo) a Isabell Riedelec (na­prawo) kaž tež dwórski maršal Karl Janke (2. wotl.) maja Ku­lowski dźěćacy prin­cowski por při reprezentaciskich nadawkach podpěrać. A pomoc budźe princowski por trjebać. Wšako změja přichodne tydźenje woprawdźe wjele za dźěło. Hač do popjelneje srjedy čaka tójšto wustupow na princa Józefa I. a jeho princesnu Merle I.

Fota: Jan Kral, Tomaš Šołta (2)Hordźe pokazuja šulerjo swoju prěničku ze swójskimi tekstami a rysowankami. Zajim na prezentaciji bě tak wulki, zo su knihu jako wulkotny dar k hodam šulerjam nimale z ruki torhali.W hrajnej scenje předstajichu šulerjo dźiwadłoweje skupiny z 5. a 6. lětnika wažnosć a wuskutk čitanja. Zo njeje čitanje přeco jenož zanurjenje do knihi, ale wjele wjace, je hra derje pokazała.
Wuhotowar knihi Tomaš Šołta

Jónu so čuć kaž wulki a znaty spisowaćel – je tež z was hižo raz něchtó wo tym sonił?

Šulerjam 7. lětnika Ralbičanskeje wy­šeje šule je so to poradźiło, wo čimž druzy jenož sonja: Woni su po doł­him času prócy a wuknjenja krótko do hód swoju knihu „Schadźowanka zwě­rja­tow“ prezentowali.

Na nastork Ludoweho nakład­ni­stwa Domowina požadachu so wo projekt, mějachu wulke ­zbo­žo a buchu wuzwoleni. Tak zeznachu puć nastaća knihi a fachowcow, kiž su trěbni, zo je kniha prawje derje pjel­nje­na z tek­stami a wězo tež z wo­bra­zami. Wšo to zhotowichu šulerjo pod nawodom lek­torki a wu­ho­to­warja knihi sami.

Dźens wječor dožiwi ptačokwasny program za dorosćenych 2020 pod hesłom „Štóž so zwaži, tomu so radźi“ w delnjołužiskej Hochozy swoju premjeru, jutře za tydźeń budźe hornjoserbska w Ra­dworju. Cordula Ratajczakowa je so z režiserom a dźiwadźelnikom Němsko-Serbskeho ludoweho dźiwadła Marianom­ Bulankom rozmołwjała.

Žony steja w srjedźišću lětušeho wječorneho ptačeho kwasa.

M. Bulank: Haj, wosebje jich „power“ pak je lětsa tema.

Libreto je znowa Wito Bejmak spisał, je Was to tematisce překwapiło?

M. Bulank: Spočatnje mějachmoj hromadźe cyle hinašu ideju. Hižo w decembru 2018 běchmoj prěnju ideju zrodźiłoj, smój pak ju wšelakorych přičin dla zaso zaćisnyłoj. A naraz bě myslička, zo móhła žonjaca móc motiw być. Trjebachmoj wosebje temu za młodych ludźi, něšto, štož jich na ptači kwas wabi. A to su nětko power, problemy a sony žonow, na sonach dźěłać, so zwažić – tohodla tež titul: „Štóž so zwaži, tomu so radźi.“ Tak je tema nastała. Z dalšimi zhromadnje smy so do story zanurili, a nastał je z toho porjadny wo žonjacej power ...

... wo žonach, kotrež tróšku tež spytaja swět wuchować.

Štóž je pódla był, tón sej wony wokomik hłuboko w pomjatku wobchowa. Dźens tydźenja nawróći so mjenujcy Kinsporski epitaf na swoje starodawne městno. Po wotewrjenskim ceremonielu kroče­štej Franziska und Marie – kamelijowej damje města Kinsporka – po tamnišej Hłownej cyrkwi na emporu, zo byštej Kinsporski epitaf wotkryłoj. Knježeše cyle wosebita ćišina, jako wotewzaštej běłu płachtu, a dospołnje restawrowana wuměłska twórba bě naraz w cyłej swojej krasnoće widźeć.

„Wobdźělnicy našeje swjatočnosće běchu z wokomika hłuboko hnući“, wu­zběhny předsyda Kinsporskeho domizniskeho towarstwa Peter Sonntag na kromje zarjadowanja minjeny pjatk w Kinsporku.