W lěsu njedaloko Čorneho młyna zapo­čina so wučbna šćežka, kotraž žiwjenje Krabata wopisuje. Dotal orientowaše so wona po romanje Otfrieda Preußlera. Nětko chcedźa tež powědančko „Mišter Krabat“ z pjera Měrćina Nowaka-Njechorńskeho zawjazać. „Teksty maja krótše a tež serbsce podate być. Chcu na předdźěło Kerstin Zukunft a Sonje Hrjehorjoweje nawjazać“, měni Marka Suchec. 35lětna Sulšečanka je wot meje w Čor­no­chołm­čanskim Krabatowym młynje za­moł­wita za serbsku rěč a kulturu, najprjedy raz hač do kónca lěta. Powědančko wo Krabaće, kotrež je serbsce čita­ła, znaje wona wot časa dźěćatstwa. Serb­šćinu pěstuja po cyłym Suchec přiwu­znistwje. K narodnej drasće ma Marka Suchec „cyle swójski poměr. Mać jako šwalča je mi lubosć a swěru za detail sposrědkowała. Wona a wowka stej mi katolsku swjedźensku drastu zešiłoj.“

Drježdźany (SN). Zwjazkarstwo za dlěše zhromadne wuknjenje je wjace hač trěbne 40 000 podpismow za ludowe požadanje za zhromadne šule w Sakskej nazběrał. Mjez podpěraćelemi je sakski Zwjazk 90/Zeleni. „Podpisma podpěruja zhromadne šule w Sakskej. Nětko ma krajny sejm jednać. Skónčnje ma so ze zhromadnej šulu dalša šulska forma zmóžnić. Starši njetrjebaja tuž přezahe wo žiwjenskich pućach swojich dźěći rozsudźić, a tak hodźa so zachować šulske stejnišća we wjesnych kónčinach“, rjekny Wolf­ram Günther, načolny kandidat za wólby Sakskeho krajneho sejma.

Předsyda frakcije Lěwicy w Sakskim krajnym sejmje Rico Gebhardt zwěsći: „Prěni króć po 15 lětach mamy w Sakskej wuspěšnu iniciatiwu za zakoń z woby­dlerstwa, štož je historiski wuspěch.“

Zaměr ludoweho požadanja je wu­dospołnić sakski šulski zakoń kaž tež zakoń­ wo šulach w swobodnym nošer­stwje. Zhromadna šula ma jako přidatna šulska družina w Sakskej móžna być. Zběrali běchu­ podpisma na oficialnych lisćinach we wosebitych běrowach.

Sakski krajny sejm chce so lětsa hišće z naležnosću dlěše zhromadne wuknjenje zaběrać.

Wutrajnosć so wudani. To znajmjeńša su akterojo zwjazkarstwa za dlěše zhromadne wuknjenje spóznali. Měsacy su woni podpisma zběrali, zo bychu swój zaměr přesadźili. Chcedźa słyšani być w sakskim parlamenće a knježerstwje, chcedźa změnić šulski zakoń a tón wo šulach w swobodnym nošerstwje. Sakska dotal zas a zaso wobkruća, zo system wuknjenja a wuwučowanja funguje. To wšak je prawje, wuspěchi Pisa-studije mjez druhim na to pokazuja. Nětko dyrbi so z temu zhromadna šula zaběrać – a tónkróć dokelž wobydlerjo to chcedźa, znajmjeńša wjace hač 40 000, kotřiž su ludowe požadanje ze swojim podpismom podpěrali. Tež w Serbach bě namjet diskusiju wuwabił. Domowina je ideju zhromadneje šule tohorunja podpěrała. Hač tajke kubłanišćo jónu změjemy a hač bychmy je scyła chcyli – to je pra­šenje přichoda. Snano trjebamy za nje w Serbach swójske ludowe požadanje. Milenka Rječcyna

Wojerecy (SiR/SN). Lětuše mjeztym 4. mjezy překročace wubědźowanje „Ćěkańca, wuhnaće a integracija“ je zakónčene. Hłowne myto zawěsćichu sej šulerjo 9. lětnika Wojerowskeho křesćanskeho gymnazija Johanneum. Woni běchu so we wobłuku profiloweje wučby zaběrali z temu „Ćěkańca – wuhnaće a migracija“ a pobychu na ekskursiji w Narćanskim wopomnišću něhdyšeho lěhwa Elsterhorst. Tam zeznachu Brigittu Wilfert, kotraž bě ze zapadopruskeho Marienburga do Wojerec ćěkała. Pod nawodom wu­čerja Matthiasa Oswalda su so z geogra­fiju, regionalnymi stawiznami, wuměłstwom, kulturu, ćěkanjom a wuhnaćom w Druhej swětowej wójnje a z dźensnišim pólskim Malborkom rozestajeli. Wuwili su woni „Kófer žiwjenja Brigitty Wilfert“. Tón ma so do wučby integrować. „Žiwjenje časoweje swědki bě nam jara bliske. To maja tež přichodne generacije zhonić“, rjekny šulerka Jana Wiemann.