Miłoćicy (SN/mwe). Tójšto ludźi zbliska a zdaloka je sej kónc tydźenja w Miłočanskej skale wudźěłki lětušeje, 12. mjezynarodneje wuměłskeje dźěłarnički wobhladało. Wčera su z małym swjedźenjom zarjadowanje zakónčili, na kotrymž bě so dwanaće rězbarjow a kamjenjećesarjow z Bołharskeje, Danskeje, Ukrainy, Čěskeje a Němskeje wobdźěliło. „Dźěłarnička bě tež lětsa zaso wulkotna a znowa na wysokim niwowje“, podšmórny Hubert Lange, čłon předsydstwa towarstwa Kamjenjak, kotrež měješe zarjadowanje na starosći. Přesadźowanje skulpturow sobotu wječor pak dyrbješe přemało za­jima dla bohužel wupadnyć. Tohodla budu tež lětuše esponaty dźěłarnički we wosebitym katalogu, kotryž přichodne dny zestajeja, přewažnje online poskićeć.

Na wustajeńcy dweju serbskeju wuměłčow směmy so w septembrje w Budyšinje wjeselić. Wustajatej Iris Brankačkowa a Wórša Lanzyna. Wobě stej ze swojim dźěłom we Łužicy zakótwjenej. Lanzyna, kotraž by jako młoda wuměłča rady w Berlinje wostała, na kotruž pak čakaše w LND w Budyšinje dźěło jako wuhotowarka, čerpa wosebje w swojim wobšěrnym ke­ramiskim tworjenju ze serbskeje ludoweje kultury. Tež Brankačkowa, wona je to­ho­runja wuhotowarka, nachadźa temy za swoje molerstwo we łužiskej kraji­nje. Jutře, sobotu, w 15 hodź. wo­tewru w Muzeju Budyšin wustajeńcu „Wo prě­čenju rěkow“ z molerstwom Iris Brankačkoweje. Na zarjadowanju porěči Marius Winzeler, kotrehož smy w junijskim Rozhledźe předstajili. 19. septembra we 18 hodź. wote­wru přehladku twórbow Wórše Lanzyneje w Serbskej kulturnej infor­maciji.

Ćišćanka Doris Kasper wuda swoju serbsku prěničku za dźěći

Ćisk je po mjenje sydlišćo pod ći­sa­mi, kerkami z mjechkimi je­hlič­kami a čerwjenymi na jahody po­dobnymi płodami, kajkež tež na sta­to­ku Doris Kasper w Ćisku nadeńdźeš. Tradicionalny statok wabi k wočer­st­wje­nju, rozmy­slowanju a ke kreatiwnemu dźěłu. To 42lětna mać, něhdyša archeologowka, kreatiwna hłójčka, mentalna trenarka a mjeztym tež awtorka wužiwa.

Jako dźěćo hižo bydleše Doris Kasper hromadźe ze swojej wowku na statoku wosrjedź Ćiska. Staruška w narodnej drasće­ bě jej stajnje z přikładom. Hišće dźensa často na nju mysli. Wona bě w wnučce lubosć k serbskosći, ale tež k statokej, wokolinje a wěrje zakorjeniła.

Městno wotpočinka a wočerstwjenja