„Njemóžeš do přichoda hladać, ale móžeš zakład za njón tworić – přetož přichod móžeš twarić.“ Antoine de Saint-Exupéry
Rjana to myslička, kotraž je tež dźěło Uty Sykoroweje wobwliwowała. Po tym zo bě 20 lět jako kubłarka w Rakečanskim ,,Raju pjerachow“ dźěłała, nawjedowaše wona kubłanišćo wot lěta 2001. Po 45 słužbnych lětach je so njedawno z powołanskeho žiwjenja rozžohnowała. Na zahrodźe pěstowarnje su so dźěći, kubłarki, zastupjerjo nošerja Křesćansko-socialneho kubłanskeho skutka (CSB), gmejny a cyrkwje, staršiskeje rady kaž tež Rakečanskeju šulow a wohnjowa wobora zhromadźili. Jim bě wažne, so Uće Sykorowej za wjelelětne angažowane a profesionelne dźěło dźakować.
Na wosebje lubozne wašnje pokazachu holcy a hólcy swój dźak. Kóžda z cyłkownje wosom pěstowarskich skupin je wosebite spěwčki a reje nazwučowała a z wjele energiju přitomnym předstajiła.
Pančičanscy šulerjo 2. lětnika su na šulskim dworje
wosebity
wobraz zestajeli.
foto: Štefan Paška
Hodźina wuměłskeho kubłanja pod hołym njebjom dźěćom stajnje wulke wjeselo wobradźa. Tež w tydźenju do wulkich prózdnin běše zaso raz tak daloko, zo wulećachmy sej zhromadnje z wučerjom za wuměłske kubłanje Štefanom Pašku na šulski dwór, zo bychmy tam wuměłstwo tworili. Ideja běše, z přirodnych materialijow wulki lěćny wobraz zhotowić. Nastała je kolaža z łopjenow, kijow, kćenjow, kamuškow a wšelakich trawow, kotrež do dowola wabja. A snano je to ideja tež raz za doma, tajkele wuměłstwo wuspytać. Šulerjo 2. lětnika Šule Ćišinskeho Pančicy-KukowP o tym zo bě mi šef pjatk w druhim tydźenju swobodne dał, dojědźech sej najprjedy do Küssnachta pod horu Rigi. Wobhladach sej městačko a nóžkowach na to na Rigi, 1 550 metrow nad mórskej hładźinu. Geologisce njesłuša hora hišće k Alpam, ale k subalpinskej molasy. Wona wobsteji ze wšelakeho materiala, w běhu časa nastaća krajiny kruće zhusćeneho. Při zliwkach so dźěle sedimenta časćišo pušćeja a pućiki so wupłokaja. Tohodla běchu po puću na horu tež stajnje pokazki, zo maš so před padacymi kamjenjemi na kedźbu brać.
56 wotchadnikow Serbskeho gymnazija Budyšin je lětsa abibal swjećiło. Najprjedy běchu jim
na jewišću Němsko-Serbskeho ludoweho
dźiwadła kónčne wuswědčenja přepodali, prjed
hač přizamkny so kónčna feta w Chróšćanskej
„Jednoće“ hač do rańšich hodźin. Kilian Hrjehor
„Carpe noctem – Njeskónčna nóc“
je zhromadny projekt hudźbneho kolektiwa Trio a kumple kaž tež młodźinskeho towarstwa Pawk. 10. septembra budźe premjera w Chróšćanskej wjacezaměrowej hali „Jednota”, na čož slěduja tam hišće tři dalše předstajenja. Jurij Bjeńš je Symanej Hejdušce, jednomu z hłownych akterow inscenacije, tři prašenja stajił.
Kak proby tučasnje wotběža?
S. Hejduška: W dźělenej formje. To rěka, zo nimo swójskich probow kóždeje jednotliwče a kóždeho jednotliwca wšitke ćělesa (hudźba, reje, dźiwadło) same za sebje zwučuja. W přichodnym času změjemy potom nadawk, wšo nazwučowane do zhromadneje formy přinjesć, zo by cyła twórba čerwjenu nitku měła.
Ležiće w časowym planje?
S. Hejduška: Haj, dotal to derje běži.
Što je abo bě dotal najwjetše wužadanje?
W małym
kruhu swjećili Po tym zo běchu Sernjančenjo před lětomaj wulki wjesny swjedźeń k 600. Róčnicy wobstaća wsy wotměli, su tónraz trochu mjeńši na nohi stajili. Jeno sobotu knježeštej tam hołk a tołk! Popołdnju wojowachu koparske mustwa w 10 króć 15 metrow arenje wo dobyće. Te zaručichu sej młodźi wjesni nanojo. Po dźěćacym swjedźenju wječor njeběchu žane reje, za to wobhladachu sej přitomni komediju na wulkej płachće. Filmowa nóc w Sernjanach bu derje přiwzata. Njedźelu je so mały wjesny swjedźeń z rańšim piwkom zakónčił. Jurij Bjeńš