W Čornym Chołmcu byli
Na slědach Krabata w Čornym Chołmcu běchu wuknjacy Worklečanskeje zakładneje šule „Michał Hórnik“. W poslednim šulskim tydźenju dojědźechu sej šulerjo wšitkich sydom rjadownjow do Krabatoweho młyna. Tam běchu za nich dohromady šěsć stacijow spřihotowali. Sobudźěłaćerjo młyna jim na přikład na napjate wašnje stawizny Krabata předstajichu, wučomnik Juro powědaše wo wandrowskich a Čorny młynk wo tym, čehodla běše tak hrozny. Mjez druhim su tež puć do kuzłarskeje knihi z mjenom „koraktor“ wuhódali. Na kóncu dachu sej holcy a hólcy Worklečanskeje šule hišće słódny plinc zesłodźeć. Za wšěch běše to jara zajimawe a zabawne dožiwjenje. Tekst a foće: Jurij Bjeńš
Čěskej holcy serbšćinu wuknjetej
3
2
1
Šulerjo w Čěskej nimaja jenož šěsć njedźel lětnich prózdnin, ale wosom. Dwanaćelětna Anna z wjeski Čtveřín a wosomlětna Viktorka z Prahi (na foće wotprawa) stej w tychle prózdninach něšto činiłoj, štož kóžde dźěćo nječini: Stej do rěčneho lěhwa jěłoj, kotrež běše w Budislavje. Kołowokoło wsy je krasna přiroda. Anna a Viktorka pak tam njejstej pućowałoj, ale stej cyły tydźeń na rěčny kurs chodźiłoj. A wěsće, kotru rěč stej wuknyłoj? Serbšćinu! Haj, woprawdźe: Wonej stej w Čěskej našu rěč wuknyłoj! A to samo w skupinje z dorosćenymi. Wjele serbskich słowow stej nawuknyłoj. Žortne je holcomaj słowo smažnik, štož je serbske mjeno za měsac junij. Při tym mjenujcy přeco na „smažený sýr“ myslitej, na słódny čěski pječeny twarožk. Serbsce ličić móžetej Anna a Viktorka hižo hač do miliona. Ze swojim wučerjom Kryštofom (na foće nalěwo) je skupina jónu nawječor serbski bingo (foto ) hrała – štó najlěpje serbske ličby znaje. To bě napjata hra, a konkurenca bě wulka.
Pěskecy
Serbske młodźinske kluby 7. dźěl
Foto: Jakub Langa2019 pobychu
Pěskečenjo zhromadnje
w Bołharskej na dowolu, hdźež přewjedźechu mjez druhim
turu z kwadami.
W hodownym času so
w rumnosćach kluba a wjesneho
towarstwa wjesnjenjo rady zetkawaja, zo bychu sej zhromadnje připili.
Po napinacym dźěle
popřeja sej Pěskečenjo
tež raz we wjetšim kole zasłužene piwko.
W lěću wobarbichu
młodostni sćežor, na kotrymž
sej baćony hnězdo twarja.
Tajke akcije wjesnu
zhromadnosć skrućeja.
Aleksander Wałda
a Toni Nuk njejstaj jenož předsydaj
młodźinskeho kluba Pěskecy. Wonaj tež zhromadnje za Sokoł Ralbicy/Hórki
kopački šnórujetaj.
fota: Aleksander WałdaDźensa předstajimy wam dalši serbski młodźinski klub. Jakub Langa je so z Pěskečanomaj Aleksandrom Wałdu a Tonijom Nukom rozmołwjał.
Kelko čłonow maće, a kak wulki je podźěl holcow?
A. Wałda: Smy něhdźe dwacećo w klubje. Mjez nami je pjeć holcow.
Štó wšo słuša do předsydstwa, a kak husto je woliće?
Jendźelska
Kraj čaja, přibrjohow, hrodow a korčmow
Sroki a kulturne kubłanje za moju jendźelsku swójbu Moja hóstna swójba, Brazilčan Francisco a přistajena Amy Psaj Coco a Chewie
słušatej runje tak k swójbje. Sławna katedrala w městačku Ely Samozrozumliwje maja w Newmarkeće tež „konjacy klub“. Tež wujěchanje steješe na dnjowym planje.
12
3
6
5
4
1. dźěl
Hižo dołho planowach po zakónčenju studija poł lěta po swěće pućować. Nimo zeznaća njeznateje kultury a krajiny kaž tež nowych ludźi mějach pak runje tak dwaj zaměraj – so w jendźelšćinje wukmanić, kaž tež jěchanske kmanosće a wědu wo konjach rozšěrić. Poprawom chcych do Awstralskeje hić, štož pak pandemije dla móžno njebě. Ale namakach nowy cil – Jendźelsku. A tam njejsym poł lěta „jenož“ z lubej hóstnej swójbu žiwa była, ale pozdźišo tež za mjezynarodnje wustupowacy konjacy skakanski team dźěłała a móžach swój přebytk z tripom po južnej Jendźelskej zakónčić.
„Horce tydźenje“ we Worklecach
Lětuše prózdniny za dźěći běchu woprawdźe horce, znajmjeńša za te, kotrež su we Worklečanskim horće „K wódnemu mužej“ přebywali. Tam su mjenujcy cyle wosebitu ideju za prěnje prózdninske tydźenje měli. A kóždy tydźeń steješe pod wosebitym hesłom. Čitajće pak sami, što su dźěći dožiwili.
„Što je so ći w prózdninach w horće najbóle lubiło?“
Zala Ošikec: Za mnje najrjeńšo bě MONOPOLY twarić.
Marek Pěčka: Cyle super běše, zo tak wjele činimy. Najbóle je so mi twar MONOPOLYja lubił.
Emma Rabec: Twarić MONOPOLY bě wulkotne. Mysteriozny pakćik bě za mnje jara napjata wěc.
Mia-Sophie Grutkec: Wulět do Kamjenca běše najrjeńši. Postup na wěžu je so mi jara lubił.
Lucija Hozec: Rjenje běše, jako smy na Kamjenskej wěži wjeršk docpěli a tam pokład namakali.
Eduard Handrik: Mi je so wšitko wokoło detektiwa a twar Worklečanskeho MONOPOLYja lubiło.
Festiwal Meta-Solis
Něhdźe sto wopytowarjow zličichu na awgustowskim festiwalu Meta-Solis při Miłočanskej skale. Tam wobhladachu sej mjez druhim krótkofilmy, wobdźělichu so na workshopach a rejowachu k najwšelakorišim zynkam. Tak wustupichu Berlinske duwo Hara Crash, Berlinjanka Vida, serbskej DJjej Ida Bux a Knytl a Ignomus. Festiwal wotmě so mjeztym třeći raz. Jurij Bjeńš
Foto: Krystof CyžBrankatschki w Sundowneru hudźili a spěwali ...
Benedikt Šołta: ...
Niklas Wjela: Sym zaso do Wodowych Hendrichec jěł, dokelž su mnozy moji přećeljo tež tu. Hižo časćišo sym tu přebywał. Husto hrajemy blidotenis abo so w susodnej kupjeli kupamy. Dźěći z našeje skupiny přeco derje poskaja a we wubědźowanjach smy přeco dobri.
Foto: SN/Hanka Šěnec
Pjatk, 3. septembra 2021
SERBSKE NOWINY – KÓNCTYDŹENSKA PŘIŁOHA
„Seife“, kaž wšitcy prózdninske lěhwo we Wodowych Hendrichecach mjenuja, je tež lětsa zaso młodostnych wabiło. Rěčne lěhwo Serbskeho šulskeho towarstwa běše znowa wulki highlight. Dawid Žur (naprawo) chcyše wot třoch młodostnych wobdźělnikow wědźeć, što je so jim najbóle spodobało.
Truskalcowa torta k zastupej do šule
Fotomontaža: SN/Hanka Šěnec„Jipi, juchhej!“ Takle juska mała Ema po Młynkec zahrodźe. „Sym tak zbožowna!“ Nadobo Ema stejo wostanje, so cyle hłuboko dele schili a so do trawy čapnje. „Wěš ty, čehodla so tak wjeselu, luba Julie?“ Při tym zběhnje Ema wulke łopjeno rostliny pócćiwki (Ochsenzunge) dowysoka, pod kotrymž sedźi šlink z wosebje rjanej chěžku. Ema je ju ze žołtej a oranžowej barbu pomolowała. Tej barbje ma wosebje rady. Wona a Julie stej dobrej přećelce. Julie bydli pod łopjenom wulkeje rostliny, kotraž steji hnydom za drjewjanymi wrótkami do zahrodki. Hdyž Ema z pěstowarnje přińdźe, najprjedy za njej pohlada. A potom jej wšitko powěda, što je dožiwiła. Dźensa pak njemóže změrom sedźeć. „Julie!“, Ema woła, „jutře póńdu prěni króć do šule. Chcu z mamu hišće tortu pjec. Hmmm.“ Spěšnje běži do kuchnje. „Mama, sy hižo za tortu truskalcy šćipała?“ Ema skoči k maćerce, kotraž jej po włosach majka. „Ema, sym cyłe hrjadki truskalcow na zahrodźe přešła, njejsym pak ani jeničku truskalcu wjac namakała. Nochcemy tortu ze slowkami pjec?“ Ema zblědnje.
„Wulkotna, jónkrótna atmosfera a přiležnosć něšto ...
Na 15. mjezynarodnej rězbarskej dźěłarničce hotuja so na finisažu,byrnjež cyle dodźěłane njebyło
Wuměłče a wuměłcy 15. mjezynarodneje rězbarskeje dźěłarnički w Miłočanskej skale Při Krabatowym kamjenju hotuja so na finisažu. Tam chcedźa zajutřišim swoje twórby prezentować, kotrež su w minjenymaj tydźenjomaj nastali. Někotre skulptury a plastiki su hižo hotowe, na tamnych poslednje kontury hišće formuja.
Zakónčenje ryzy wuměłstwoweho dźěła pak njewoznamjenja, zo móža akterojo ruce do klina złožić. Nawopak – po dźěle je do dźěła, kaž tak rjenje rěka. „Hižo prawy podstołp (Sockel) nańć je často wulke wužadanje. Žana skulptura njeje dospołna, doniž njeje jasne, na čim steji. Nimo toho dyrbimy pruwować, kotry spódk a kotre městno je za nje najkmańše“, su sej wobdźělnicy přezjedni. Předewšěm drjewjane twórby dźě njemóža na prostej zemi stać – přewulki je strach, zo k zhniliznje dochadźa a zo počinaja so hriby zaměstnić.
