Čuja so kaž wulka swójba

pjatk, 14. meje 2021 spisane wot:

We Wojerowskim měšćanskim dźělu Ćisk towarstwowe žiwjenje w mnohich swójbach wulku rólu hraje. Nele hordźe na swoju paslenku hlada. Wuměłska twórba pokazuje wutrobu z kćenjemi w něžnej pastelowej a fijałkojtej barbje. Filigrane 3D-wuměłstwo a rustikalna ­optika drjewa so wudospołnjatej. Set za paslenje dósta Nele hromadźe z wosobinskim listom swójbje Schubert. W nim je napisane, zo měł set wosom­lětnej holcy a swójbnym wjeselo wobradźić w nadźiji, zo móža bórze zaso zhromadnje sej hrajkać, paslić a spěwać.

Towarstwo so wo dorost stara

Indiwiduelnje wuhotowanu póštu dóstachu wšitcy młodźi čłonojo Ćišćanskeho dźěćaceho towarstwa. Mustwo wokoło předsydki Annett Rösler ma tajke dariki za škrički nadźije w tuchwilu trochu ćěmnym času, w kotrymž móže wotstawk zdobom bliskosć woznamjenjeć.

Mjezynarodny dźeń swójby wotměwa so kóžde lěto 15. meje. Štó z nas to wě? Lěpje, štó runje tón dźeń wědomje swjeći? Swójba je wjetšinje z nas samozrozumliwa. Dźensa ma wona dale a wjetšu hódnotu. Wšako globalizacija wuskutkuje, zo njemóža swójbni stajnje hromadźe na jednym městnje być. Husto nimataj staršej dźěło tam, hdźež swójba bydli. Abo zestawa swójby je so po wěstym času změniła.

Přiwšěm, swójba je a wostanje najmjeńša bańka towaršnosće. Na to skedźbnja UNO, kotraž wot lěta 1993 stajnje 15. meje na swójby po cyłym swěće spomina. A tomu je derje tak! Wšako je za dźěći najwjetše zbožo, hdyž maja staršej a husto tež hišće dźěd a wowka chwile za nje, hdyž bliscy dorosćeni sej z nimi hrajkaja a jim swět rozłožuja. Tomu je tak, dołhož čłowjek je. Wobkedźbować móžemy hódnotu dobreho wobchadźenja staršich swójbnych z młódšimi, a to we wšěch kulturach a na wšěch kontinentach.

Dlěje hač 20 lět Hórčanski korčmar Michał Młynk „protestne stadło“ plahuje

Někotryžkuli z čitarjow wě so zawěsće hišće dopomnić, zo su korčmarjecy w Haslowje a Lejnje něhdy tež swinje plahowali a rězali. Tehdy drje móžachu jim wotstate piwo a jědźne wotpadki w chlěwach jako picu dawać. Dźensa to hygienowych přičin scyła wjac móžno njeje. Nawopak, zarjady za to z wysokimi pokutami hroža.

Rentnar a što potom – wuměnkarsku swobodu wužiwać abo wužadanje ­přiwzać (31)

Něchtóžkuli ma doma na łubi, w pincy abo w kólni stary kamor abo tež dodźeržanu lódku stejo. Mnozy tajke meble preč ćisnyć nochcedźa. Wšako jich z nimi tójšto dopomnjenkow na přikład na dźěda, wowku abo zdalenišich prjedownikow zwjazuje. Do jstwy stajić pak dodźeržany mebl hižo njemóžeš. Derje ma so potom tón, kiž ma w přiwuzni­stwje abo w přećelskim kruhu wušikneho wuměnkarja, kaž je to Njebjelčan Beno Bjeńš.

Před sydomdźesat lětami so Beno Bjeńš w Sernjanach narodźi. Jeho nan Jurij bě znaty a prašany ćěsla. Wón dźěłaše tehdy za twarsku firmu Zimmer a pozdźišo tež Korjeńkec zawod. Tam sej jeho jara česćachu, ale tež w domjacej dźěłarni po swjatoku wědźeše wustojnje trěbne wobdźěłanje drjewa za susodow a znatych jim kwoli zdokonjeć. Beno, jako najstarše ze šěsć Bjeńšec dźěći, bě wot časa dźěćatstwa po potrjebje nanej k pomocy. Tak je za šulski čas w Dobrošicach a hač do lěta 1964 w Róžeńće sej hižo wjele blidarskich znajomosćow přiswojił, runje tak kaž trěbne kajkosće wutrajnosć, sćerpnosć a dokładne dźěło.

Z Njebjelčic pochadźaca Yvonne Tatzelowa sej ze swójskim wobchodom za njewjesćinsku modu són spjelniła

W dojutrownym času móžachu pasanća we wobchodźe za njewjesćinsku modu Yvonne Tatzeloweje „Ateljej njebjesa“ na Budyskej Seminarskej figurinu w družčej ­drasće wobdźiwać. Wonu drastu bě mě­jićelka wobchoda jako dźěćo sama k wosebitym přiležnosćam zhotowana. Byrnjež z ryzy serbskeje swójby njepo­chadźała, je wona ze serbskosću a z nałožkami a tradicijemi Serbow wobdata wotrostła. Wowka da jej družču narodnu drastu šić. Yvonne Tatzelowa, kotraž je so we Worklecach narodźiła a w Njebjelčicach wotrostła, je sej ju na Bože ćěło kaž tež na putnikowanja do Róžanta wo­blěkała.

Dwurěčnosć dźěćom lěpšina

Ze wšědneho dźěła w ateljeju Yvonne Tatzelowa wě, zo su so ryzy serbske kwasy skerje ze žadnostku stali. Nic cyle tak njewšědne pak mjeztym je, zo ma njewjesta tradicionalny běły šat, jeje młodźi žónscy hosćo pak jako družki w swojej drasće přichadźeja.

Dźensa 53lětny Michał Młynk, po ­powołanju zamkar, je tež hižo jako ­třěchikryjer dźěłał a so před wosom ­lětami w Riesy na twarca wětrnikow kwalifikował. Swoje dźěłowe městno ma wón na morju.

Wuměnjenje, zo móžeš tajke dźěło scyła wukonjeć, je, zo sy ćělnje strowy a njechabłaty, štož rěka, zo so ći ženje njewjerći. Michała Młynka nastupajo tomu tak bě a bohudźak tež hišće je.

Twarnišćo na morju

Jako twarc wětrnikow prěni raz zasadźeny bě Šunowčan za předewzaće WKA Fehmarn na runje tak mjenowanej třećej najwjetšej kupje Němskeje w Baltiskim morju.

Stara-nowa knižna polca

pjatk, 14. meje 2021 spisane wot:

Znajeće wy knihi, kotrež staj wašej staršej hižo čitałoj? Abo powědaja wo dyrdomdejstwach, hdyž su z kapsnej lampu pod poslešćom w knize čitali? Dźensa chcu wam jednu z nich předstajić. Pohladajće raz, hač steja hišće pola was doma na knižnej polcy. Snadź maće raz lóšt, tajku staru knihu čitać. Mać a nan staj potom zawěsće překwapjenaj. Tak móžeće wo času, hdyž staj wonaj hišće do šule chodźiłoj bjesadować.

Wroblik Frido zaso tu!

pjatk, 14. meje 2021 spisane wot:

Słónčko nětko nadźijomnje z nami dźeń a lěpje měni. Wšako, wy wšit­cy na ćopłe nalětnje dny čakaće, abo? Nažel pak wěšći nam wjedrowa žaba znowa skerje hišće chłódne dny. Što činić, hdyž z njebja kapa a wětřik wokoło wuši duje?

Fota: Feliks Haza

Lětsa je wšitko hinak – samo prěnje swjate woprawjenje. Hačrunjež mamy přeco hišće pandemiju, bě njedźelu w Chrósćicach wo tym lědma něšto začuwać. Dźěći běchu přiwšěm najprjedy chětro napjate, ale přewšo zbožowne. Cyłe lěto je so 39 dźěći z Chrósćic a Worklec na tónle wosebity swjedźeń přihotowało a nětko w Chróšćanskej cyrkwi swj. Symana a Judy prěni króć k blidu Božemu přistupiło. Najprjedy swjećachu kemše za Chróšćanske, po tym dalše za Worklečanske a skónčnje hišće jedne za němskorěčne prěnjowoprawjenske dźěći. Wosadny farar Měrćin Deleńk je jim woblat­­ko do ruki połožił. 15 holcow bě družču drastu zhotowane, a mnohe žony, wosebje maćerje, su w swjedźenskej drasće na Božu mšu přichwatali. Najrjeńšo drje bě, zo su dźěći krasny swjedźeń dožiwili. Wo to postarali běchu so jich starši, dźědojo, wowki, kmótřa a dalši. Za to jim wšitkim „zapłać Bóh“!

Milenka Rječcyna

Pančicy-kukow

pjatk, 07. meje 2021 spisane wot:

Młodźina renowěruje

swój klub.

Předsydstwo młodźiny: městopředsydka Alena Šołćic, předsyda Richard Hawš a pokładnica Anne Cyžec Předsydstwo kluba: předsyda Jonas Pjetaš, pokładnica Tereza Zelnakec a městopředsyda Krystof Cyž Fota: Richard Hawš (1), alena šołćic (1), jakub langa

Wjes Pančicy-Kukow je drje jedna z najwjetšich ­­w  ­Serbach, njeměješe pak w minjenych lětach žadyn ­prawy młodźinski klub. Nětko so tam młodostni ­kołowokoło Richarda Hawša znowa organizuja. Jakub Langa je so z předsydu kluba rozmołwjał.

Serbske młodźinske kluby 4. dźěl

Kelko čłonow tučasnje w młodźinje sće, a kajka je konstelacija mjez holcami a hólcami?

R. Hawš: Smy 54 čłonow, a mamy někak runowahu mjez holcami a hólcami.

Štó wšo słuša do předsydstwa, a kak husto je woliće?

HSSL25

LND onlineshop 2026

Chróšćan Šulerjo

Nowe poskitki knihow LND namakaće w lětušim wudaću Nowinkarja!

Nowinkar 2025