Po 19 lětach je so Chór Budyšin pod nawodom swojeho dirigenta Michała Jancy zaso zmužił a so za wurisanje wuchodosakskich chórow zapisał. Wuzwolił bě sej najćešu z wupisanych kategorijow. Sobotu, 11. junija, w 13 hodź. běše tak daloko, zo stupichmy po tydźenjach intensiwnych přihotow na žurli farskeho domu Drježdźanskeje Lukašoweje wosady před jury wubranych fachowcow. Jako prěnje zaklinča „Ubi caritas et amor“, kiž běše ­wuchodosakski chórowy zwjazk jako wupisowar wubědźowanja we wuzwolenej kategoriji za winowatostny přinošk postajił. Slědowachu fakultatiwne titule „Wowčer, tón wowcki“ wot Bjarnata Krawca a Jana Bulankowej spěwaj „Z wuhladkom“ a „Starosć juž pśi małych“. Z lóštom přednjesene serbske title so publikumej wočiwidnje spodobachu. Tež jury nam dobry wukon we wuhódnoćenskej rozmołwje z dirigentom a předsydku chóra atestowaše, slěbornu medalju z 0,2 pobrachowacymaj dypkomaj pak bohužel zapowě.

Jasčenjo w čěskim Srbskom byli

srjeda, 08. junija 2016 spisane wot:

Na wuprawu do susodneje Čěskeje su so minjenu njedźelu Jasčenjo podali, zo bychu Srbsko, partnersku komunu Bóščanskeje gmejny, wopytali. Gmejna přisłuša přirodoškitnej kónčinje Český kras. Wjes Srbsko wupřestrěwa so podłu rěki Berounka. Prěni króć pisomnje naspomnjena bu wjes w lěće 1428.

Prjedy hač tam dojědźechmy, wobhladachmy sej wjes Tetín. Tele sydlišćo abo skerje hižo njeeksistowacy hród matej direktny zwisk k našim serbsko-słowjanskim předchadnikam. Swjata Ludmila bě so wokoło lěta 860 jako dźowka połobsko-słowjanskeho wjercha narodźiła. Jeje nan Slawibor slubi ju z čěskim wjerchom Bořivojom. Wěrjepodobne je, zo staj wonaj pod wliwom arcybiskopa Metoda křesćanskej wěrje přestupiłoj. Jeje křesćanskeho wěrywuznaća dla přichodna dźowka Drahoměra Ludmilu hidźeše. Hida bě tak sylna, zo da Drahoměra Ludmilu 16. septembra 921 na hrodźe Tetín zamordować. W Tetínje wobhladachmy sej tři cyrkwje, poswjećene swjatej Ludmili, swjatej Katyrnje a swjatemu Janej Nepomukej.

Nałožk wožiwili

pjatk, 03. junija 2016 spisane wot:
Jawora. Po 43lětnej přestawce smy minjenu njedźelu w Jaworje zaso mejemjetanje dožiwili. Młodźi ženjeni ze wsy su nałožk w našej małej wsy wožiwili. Za zhromadny kofej běchu hospozy tykancy napjekli. Wjacore pory dźěći rejwachu wokoło meje a spěwachu serbske pěsnje. Mjez młódšej a staršej generaciju knježeše jara dobra nalada, tak zo wšitcy sobu spěwachu. Při napřemoběhu wo česć mejskeho krala doby Florian Bulank, kiž sej Melisu Zarjeńkec za kralownu wu­zwoli. Wobaj na konju sedźo a tamni za nimaj kročo zarjadowachu so pory do ćaha. Tón kaž tež reje přewodźeše Maćij Šołta na akordeonje. Hač do wječora wjesnjenjo hromadźe swjećachu. Tež klětu chcedźa so k mejemje­tanju zetkać, potom­ snano w narodnej drasće. Weronika Bulankowa

Towarstwo stara so wo wětrnik

pjatk, 20. meje 2016 spisane wot:
Kaž kóžde lěto je so Němčanske wětrnikowe towarstwo, kotrež wobsteji mjeztym 20 lět, tež na dźeń młynow minjenu póndźelu derje přihotowało. Wšón młyn běchu porjadnje wurjedźili a na ležownosćach kołowokoło trawu sykli a kwětki sadźeli. Byrnjež póndźelu trochu chłódno było, mějachu z wjedrom přiwšěm hišće zbožo. Hižo dopoł­dnja zajimcy přichwatachu, pak na rańše piwko, pak dachu so wo techniskich a zajimawostkach młyna informować. K tomu móžachu sej přehladku rasowych nukli wobhladać a dźěći smědźachu na ponyju jěchać. Překwapjenka bě, jako so popołdnju Pumpot přidruži a z dźěćimi bjesadowaše, štož bě woblubowany motiw za foto. Bjez dźiwa, zo běchu čłonojo towarstwa spokojom, jako wječor stany zaso zrumowachu. Wulka ličba wopytowarjow a jich chwalobne słowa běchu jim najrjeńši dźak. Achim Nowak

Předsydstwo Katolskeho zjednoćenstwa kubłarjow Sakskeje (KEG) je swojich čłonow njedawno na kóždolětnu kubłansku jězbu přeprosyło. Lětuša wuprawa wjedźeše 39 wosobow, mjez kotrymiž běše połojca serbskich kubłarkow a kubłarjow, do sewjeročěskeje hraničneje kónčiny w Jizerskich horinach. Hłownje organizował bě ekskursiju městopředsyda zjednoćenstwa Franz Josef Fischer, wučer na Drježdźanskim gymnaziju swjateho Bena.

Prěni cil dnja bě městačko Frýdlant nad rěku Smědá ze swojim jónkrótnym hrodowym arealom na bazaltowej skale. Młoda čěska historikarka wodźeše nas we wuběrnej němčinje po tymle mócnym, jara derje restawrowanym hrodźe a jeho jednotliwych, wotpowědnje wuhotowanych rumnosćach z časa žiwjenja zemjanskeje towaršnosće wosebje 18. a 19. lětstotka.

Zajimawa diskusija z politikarku

wutora, 10. meje 2016 spisane wot:
Šulska hodźina trochu hinašeho razu je so njedawno na Kulowskej wyšej šuli „Korla Awgust Kocor“ wotměła. Bywša krajna radźićelka a nětčiša sakska statna sekretarka za socialne Andrea Fischer a sobudźěłaćerka sakskeho kontaktneho běrowa w Brüsselu Susanne Unger běštej na rozmołwu ze šulerjemi 9. lětnika přijěłoj. Wučer towaršnowědy Marcel Rjelka bě swojich šulerjow na rozmołwu­ přihotował. Tak zajimowachu so woni za wuznam Europskeje unije, kotre lěpšiny wona za nas ma a kotre nadawki za nas­ z čłonstwom wurostuja. Hosćej rozkładźeštaj, kak so wěste politiske rozsudy tworja a wotmołwištaj tohorunja na prašenje, kak dale z ćěkancami. Tale tema budźe naš kraj dale wobwliwować a Europsku uniju poćežować. Dokelž bě zajim šulerjow jara wulki, bě Andrea Fischer­ zwólniwa, zaso raz Kulowsku šulu­ wopytać. Achim Nowak

Bywši wučer swójbne stawizny napisał

wutora, 19. apryla 2016 spisane wot:

W Slepjanskich kónčinach je Harry Friška, pochadźacy z Trjebina, znata wosoba. Skutkowaše wjele lět na tamnišej šuli jako wučer němčiny, serbšćiny, zemje­pisa kaž tež jako zastupowacy direktor.

Zeznach jeho w septembru 1960 na serbskim pedagogiskim instituće w Budyšinje. Wón přińdźeše z produkcije a měješe do studija přihotowanske lěto za sobu. Ja mějach maturu a dwě lěće dźěła za sobu a podach so tohorunja na studij­ wučerstwa do Budyšina. Połoženje tehdy njebě wjele hinaše hač dźensa, hdyž znowa wučerjo pobrachuja. Bě to sylny semester z mnohimi pozdźišo wuspěšnymi­ wučerjemi, kiž aktiwnje na dobro­ serbstwa skutkowachu. Dokelž běchmoj dobraj přećelej mi Harry často powědaše, zo chce jónu swójbne stawi­zny napisać. Hižo před lětami dóstach k narodninam mału knižku – prěni pospyt jeho nětčišeje knihi. Harry Friška mjenuje ju „Stawizny swójby ze Struga-pro­wincy“. Smy při zetkanjach husto wo tym rěčeli a ja jeho k pisanju pohonjowach.

Na koncerće móhło wjace wopytowarjow być

srjeda, 13. apryla 2016 spisane wot:

Serbski ludowy ansambl a Hornjohórčanska gmejna přeprosyštej z plakatami a wabjenjom we wjesnym telewizijnym programje „oko“ a tež w informaciskim łopjenu gmejny na koncert pod hesłom „Wobkuzłaca klasika“ minjenu sobotu do wjacezaměroweje hale. Dypkownje za tele zarjadowanje dósta gmejna wulki zawěšk, kiž sćěnu z nastrojemi wot wjercha hač k špundowanju w rjanej ćmo­wočerwjenej barbje zakrywa. Akustika je z njej wo wjele lěpša.

Na programje stejachu „Serbske reje“ Jana Pawoła Nagela, wujimki z dweju sinfonijow Johanna Georga Leopolda Mozarta, nana Wolfganga Amadeusa Mozarta, a po přestawce cyklus „Štyri po­časy“ Antonija Vivaldija. Wšitke kompozicije dwaceći čłonow sylny orchester wuběrnje přednjese. Chłóšćenka bě wězo kompozicija­ Antonija Vivaldija (1678–1741) ze solistkomaj Anett Baumann z rjadu 1. wiolinow Sakskeje statneje kapały Drježdźany a Lianu Bertók z Budyšina na cembalu. Dirigował je orchester Dieter Kempe.

Dojutrowne rjedźenje

srjeda, 23. měrca 2016 spisane wot:

Kaž minjene lěta tak stej tež nětko zaso Němčanski wjesny klub a dobrowólna wohnjowa wobora nalětnje rjedźenje organizowałoj. Tak zetka so minjenu so­botu wjace hač 30 mužow z dźěłowym gratom, zo bychu kromu statneje dróhi a pućniki we wsy wurjedźili. Hdyž jutrońčku cyrkwinske chorhoje zmawuja a křižerjo so na puć do Kulowa podadźa, ma wjes čista być. Wšako pojědu mnozy ludźi z druhich kónčin přez Němcy.

Dźěła bě dosć, dokelž bě přez zymu wšitko chětro zanjerodźene. Dźiwamy so, zo město Wojerecy tu awto z rjedźenskej techniku njezasadźa.

Druha skupina muži dźěłaše při wjesnej kapałce. Tam wurězachu ­hałzy što­mow­ a rjedźachu městno před kapału a pućniki wokoło njeje. Hdyž dźěło zakónčichu, běchu wšitcy spokojom a zwěsćichu, kak wažna wjesna zhromadnosć je. Achim Nowak

Šulske lěta pola kapałnikow

wutora, 22. měrca 2016 spisane wot:

Serbskim senioram rozprawještaj 1929 w Pozdecach rodźeny Měrćin Bulank kaž tež bywši Njebjelčan Jurij Łušćanski wo swojich lětach jako šulskaj pachołaj w chórje Drježdźanskich kapałnikow.

nawěšk

nowostki LND