Wuwiću Serbstwa tyje, nowe pola hudźby sej wotkrywać
Florian Kießlich pochadźa z Worcyna a je zahorjeny wot hiphopoweje hudźby. W skupinje „Nowa Doba“, kotrejž přisłušataj tohorunja Pětr Dźisławk a Syman Hejduška, je wón hłownje zamołwity za produkciju „beatow“ – takrjec instrumentalnych přewodow –, na kotrychž zakładźe młodźi Serbja potom swoje rymy napisaja. Što běchu přičiny za to, zo je so 24lětny student medicinskeje techniki runje do produkcije hiphopowych spěwow zanurił a kotre móžnosće widźi wón na polu serbskeje hiphopoweje hudźby – wo tym je so z nim Jan Bogusz rozmołwjał.
Što běchu twoje prěnje kroki do swěta hudźby?
F. Kießlich: Prěni kontakt bě zažne hudźbne kubłanje, tak zo je mje hudźba hižo ze zažnych dźěćacych lět stajnje přewodźała. W 1. lětniku započach potom klawěr hrać a wot 6. lětnika kontrabas. Tute nazhonjenja mi wězo tež nětko při hudźbnej produkciji tójšto pomhaja.
Što će runje na hiphopowej hudźbje tak fascinuje?
Resursy něhdy a dźensa
Kak wužiwachu so něhdy přirodne maćizny za wšědnu potrjebu – to zbliži sobudźěłaćerka Serbskeho muzeja Daniela Heckowa wčera skupinje zajimowanych serbskich žonow, kotrež sćěhowachu přeprošenje na „Kofej w třoch“.
„Skaženy wječor“ z naposledk optimistiskim wukóncom
Budyšin (SN/bn). „Mam nadawk, wam wječor skazyć.“ Z tymle słowami zahaji Christian Schäfer, koordinator nošerskeho zwjazka trägerverBUNT – syć za demokratiju a wjelorakosć we wokrjesu Budyšin, w kotrymž angažuja so mjez druhim Němski zwjazk dźěłarnistwow, Smochčanske kubłanišćo swj. Bena, wobydlerska iniciatiwa „Wojerecy pomhaja z wutrobu“, Kamjenske zjednoćenstwo za humanitu a tolerancu kaž tež Domowina přećiwo prawicarskemu ekstremizmej, wčera nowy rjad Budyskeho towarstwa Kamjentny dom „Rozmołwa w foyeru“. Ze swojim slědowacym přednoškom zjima wón dwě lěće přeslědźenja dynamiki póndźelnišich demonstracijow w sprjewinym měsće. „Spočatnje měrješe so protest přećiwo statnym naprawam za zadźěwanje rozšěrjenju koronapandemije. Ale hižo dwě njedźeli po prěnjej demonstraciji jewjachu so dosć dźiwne chorhoje, symbolizowace na přikład historiske Němske mócnarstwo abo jasnje prawicarskoekstremistisku hornjołužisku „Wanderjugend“ kaž tež napodobnjene banery NSDAP.
Bytostne bjez přełožka
Měznik w žiwjenju zdobom dar k sydomdźesaćinam
Je přeco prěni raz, zo čłowjeka zetkaš, kotrehož puće so ze swójskimi pozdźišo časćišo kryja. Jedyn tajki je Jürgen Maćij. A wěm so derje dopomnić na wonu dźěłarničku w februarje 1983 w Delnjej Łužicy. Jako zamołwity za fotowy sektor tehdyšeho Domu za serbsku ludowu kulturu bě wón za zajimcow fotowy kónc tydźenja organizował, w kotrehož srjedźišću steješe zapust w Strjažowje (Striesow). Naša skupina hobbyjowych fotografow z Hornjeje Łužicy je sobotu camprowarjow po wsy přewodźała a tam něštožkuli wo poměrje wjesneje młodźiny k serbskim spěwam zhoniła, byrnjež tam hewak serbsce njerěčeli. We wsy bydlacym staruškam, kotrež chodźachu tam samozrozumliwje hišće po burskim, su znate serbske pěsnje zanošowali.
Stipendije za slědźenje a rěčne kursy we wukraju
Předewšěm na studowacych wusměrjenej stej stipendijowej programaj za přebytk we wuchodoeuropskim wukraju. Rěčny centrum WITAJ (RCW) koordinuje wospjet za Serbow darmotne kursy čěšćiny; Studijna załožba němskeho ludu poskića zajimcam spěchowanje slědźenskich projektow we wobłuku akcije „Metropole wuchodneje Europy“.
Hnujacy dokumentarny film wo zhubjenju domizny
Slepo (AK/SN). „Es kommt darauf an, das Hoffen zu lernen“ rěka něhdźe hodźinu trajacy dokumentarny film swobodneje režiserki a dramaturgowki Annetty Dorotheje Weber, kotryž předstaja tele dny we wobłuku turneje ducy po Łužicy. Po prapremjerje w Mannheimje, hdźež Weber bydli a skutkuje, pokazachu produkciju minjeny tydźeń w Choćebuzu a w Běłej Wodźe. Wčera prezentowa wona pask w kopatej połnej Slepjanskej cyrkwi.
Delnjoserbska literatura w srjedźišću
Žitawa/Choćebuz (DY/SN). Swobodne Radio Zett ze Žitawy wusyła njedźelu 5. a 12. měrca, stajnje w 16 hodź. dalšej hodźince serbskeje literatury. W srjedźišću přichodneju čitanjow (w interneće pod www.radio-zett.org) steja tónkróć delnjoserbske awtorki a awtorojo a jich literarne tworjenje. Tak so w prěnim měrcowskim woknu 5. měrca słowa jimaja młoda poetka Jill-Francis Ketlicojc a młody poet Maks Bagańc kaž tež hižo nazhonita basnjerka Lenka a znaty spěwotwórc Bernd Pittkunings.
W druhim wusyłanju 12. měrca podataj młoda awtorka Justyna Michniuk, pisaca tohorunja prozu, a njesprócniwy tekstar pěsnjow najwšelakorišeje družiny Werner Měškank dohlad do swojeho pisanja. Při tym skedźbnitaj tež na njeboh Alfreda Měškanka a jeho wobšěrne přebasnjenja słowjanskeje literatury do delnjoserbšćiny. Za wobě hodźince su akterojo čitanjow hudźbu wupytali, kotraž jim wosobinsce na wutrobje leži. Serbske a mjezynarodne štučki wobrubja runje tak čitanja kaž krótke bjesady ze sobuskutkowacymi.
