Budyšin (SN/bn). „Staw serbskeho pismowstwa je indikator stawa cyłeho serbskeho ludu“, zahaji Lubina Malinkowa wčera citujo Jakuba Barta-Ćišinskeho a Mikławšwa Andrickeho druhe zarjadowanje lětušeho rjadu Serbska debata, kiž wotmě so pod hesłom „Serbska literatura – pozicije a perspektiwy“ na žurli Budyskeho Serbskeho domu. Zhromadnje ze swojej koleginu Theresu Jacobsowej ze Serbskeho instituta, kotryž rjad debatow ze Sakskej krajnej centralu za politiske kubłanje, Serbskimi Nowinami a Załožbu za serbski lud sobu zarjaduje, moderěrowaše wona diskusiju na podiju. Cyłkownje ju něhdźe 70 zajimcow – nimale połojca z nich online – sćěhowaše. Jako prěnjemu přepodaštej Symanej Pětrej Cyžej słowo, kotremuž je „zdźeržeć a dale wuwiwać rěč nadawk a zdobom wizija“ za Ludowe nakładnistwo Domowina, kiž jako jednaćel nawjeduje. Wudawać serbskorěčnu literaturu ma w tym zwisku za wažne, dokelž „rěč ryzy ertnje posrědkować njebudźe dosahać“.
Podstupim (SN/MiP). Braniborski statny sekretar za wědomosć, slědźenje a kulturu Tobias Dünow (SPD) je zdobom zamołwity za serbske naležnosće kraja. Na krajnu konferencu w Podstupimje je wón wčera społnomócnjenych za serbske naležnosće štyrjoch braniborskich wokrjesow, kotrychž dźěl teritorija w serbskim sydlenskim rumje leži, kaž tež města Choćebuz přeprosył. Zarjadowanje běše njezjawne.
Budyšin (SN/bn). Pod hesłom „W kruhu byća – Im Zirkel des Seins“ je Serbski ludowy ansambl minjeny štwórtk třeći sinfoniski koncert aktualneje hrajneje doby wuhotował. Něhdźe 50 wopytowarjam předstaji Serbska komorna filharmonija pod nawodom Kathariny Dickopf na žurli SLA wuběr skerje rědšo hratych twórbow słowjanskich komponistow. Zazběh tworješe po kompetentnym zawodźe Symana Hejduški koncertantna suita „Přezpolo“ Jana Bulanka w za komornu wobsadku wobdźěłanej wersiji Christy Abels. Kruch, kiž kombinuje elementy serbskeje ludoweje hudźby, barokneje pychi a „antisowjetskeho formalizma“, so spočatnje trochu zdźeržliwje agěrowacym hudźbnikam naposledk dosć suwerenje poradźi. Slědowace „Tři modlitwy“ ze „Sinfonije V“ Jana Paula Nagela w aranžemenće Lutza Lehmanna tohorunja bjezporočnje zmištrowachu. Při tym wědźachu wliw francoskeho impresionizma a ruskeje awantgardy na twórbu runje tak wotbłyšćować kaž partikle pólskeje postmoderny.