Wojerecy (SN/MiR). Mjez wobdźělnikami lětušeho regionalneho wubědźowanja „Młodźina hudźi“ Sakska/Łužica zašły kónc tydźenja we Wojerecach běchu wjacore wuspěšne serbske a serbšćinu wuknjace dźěći a młodostni. Najwyšu móžnu ličbu dypkow, mjenujcy 25, docpě Kilian van Dorp na pišćałce w kategoriji komorna hudźba na drjewowych instrumentach. Z tym wobsadźi 1. městno. W starobnej skupinje III, to su 13- do 14lětni, piskaše wón zhromadnje z Karlom Peuckertom.
Budyšin (SN). W zwisku z dźěłowym wopytom pola agentury za koncepcionelne wuwiće wustajeńcow a medijow dr. Ulricha Hermannsa w Münsteru, pobyštaj direktorka Budyskeho Serbskeho muzeja Christina Boguszowa a kurator za kulturne stawizny a literaturu dr. Jędrzej Soliński w hakle loni w decembrje wotewrjenej nowej trajnej wustajeńcy muzeja „Dom stawiznow“ w Bonnje. Agentura w Münsteru přewodźuje nowu koncepciju trajneje wustajeńcy muzeja w Budyšinje. We wustajeńcy pod motom „Ty sy dźěl stawiznow – Němska wot 1945 (Du bist Teil der Geschichte – Deutschland seit 1945)“ informowaštaj so fachowcaj z Budyšina wo trendach koncepcionalneho, grafiskeho a medialneho předstajenja stawiznow. Jeju zaměr bě, sej wobraz wo tym stworić, na kotre wašnje hodźa so najwšelakoriše cilowe skupiny docpěć a stawizny plastisce zwobraznić.
Budyšin (CRM/SN). Hač na poslednje městno běše swjedźenska žurla Serbskeho muzeja njedźelu dopołdnja wobsadźena. Wjele dołhotrajaceho přikleska, stajnje znowa brawo-wołanje a teptanje z nohami – po wječornymaj koncertomaj pjatk a sobotu skónči so njedźelna finalna matineja z přemóžacym wuspěchom. Što běše so poskićiło, haj runjewon prezentowało? Wospjet běše 56lětna klasiska wiolinistka Franziska Pietsch z mjezynarodnym teamom wurjadnych solistkow a solistow tudy třidnjowski festiwal „Klasika w zymje“ zarjadowała. Eksil a identita běštej tema předewšěm w njedźelnym koncerće z dźewjeć wuraznymi kompozicijemi a k tomu wjacorymi zwjazowacymi recitatami. Skupina wosom interpretkow a interpretow wopytowarstwu runjewon zapyri, za čož njemało owacijow žněješe.
Sobotu, 24. januara, je so w Praskim Serbskim seminarje sedmy raz ptači kwas wotměł. „Njemóžemy tutón nałožk dokładnje tak wuhotować, kaž je to w Serbach z wašnjom. Tuž smy swójsku wersiju wuwili,“ rjekny Eliška Oberhelová wot Towarstwa přećelow Serbow (SPL). W Praskej warianće přihotuja sej dźěći z papjery ptaču masku z pjerjemi, namoluja podkładk za sroki a chłóšćenki, nawuknu čěske spěwy z motiwami ptačkow – na přikład „Čižiku, čižiku“ – a z lampionkami běža spěwajo přez Karlowy móst. Tole je wjeršk zarjadowanja, wšako skupinu turisća z cyłeho swěta widźa, ju fotografuja a filmuja a so za pozadk nałožka zajimuja. Tón je turistiski přewodźer Pavel Kuča wot SPL mjez druhimi turkowskej swójbje wujasnił. „Wow, to je woprawdźe rjane a zmysłapołne“, měnješe zahorjena mać.
W awli Serbskeho gymnazija knježi lochka napjatosć. Čłonojo chóra 1. serbskeje kulturneje brigady přichadźeja a wozmu sej mapu z notami, na kotrejež wobalce jich mjeno steji a zesydaja so po hłosach na stólcy. Měrny pišpot, tu a tam posměwk, potom přichwata z energiskim stupom dirigentka a wuměłska nawodnica młodeho spěwneho cyłka Judit Kubicec do awle. Ze swojej wutrobitosću wolóža přitomnym čakanje. Přetož jenož někotři woprawdźe wědźa, što młodostnych a hosći wočakuje. Mjeztym suwa hudźbnik a aranžer Johannes Gerstengarbe křidło na swoje městno, komponist Měrćin Weclich a fotograf Maćij Bulank witataj jimaj znatych gymnaziastow. Ćicho bě so awtorka a lyrikarka Róža Domašcyna do awle dóstała, runja jej nawoda kubłanišća Renej Wjacławk. Wučer Matej Kowar zakantori temperamentnu sambu, kotruž chór z lóštom zanjese. Tole polěkuje wotputanju mjez přitomnymi.
W kofejowni ideju zrodźili
Budyšin (SN/MiR). Pod hesłom „Klasika w zymje“ zarjaduje towarstwo Klassikunst z.t. z Berlina z podpěru Załožby za serbski lud a dalšich w Budyšinje hudźbny festiwal. Organizatoriske nitki ma wuměłča Franziska Pietsch w horšći. „Sym so do žurle jeje wulkotneje akustiki dla zalubowała a začuwam w njej wosebitu energiju, štož je mje k tomu pohnuło, koncertny rjad wuwić,“ praji Berlinjanka, kotraž ma swójbne korjenje w Zhorjelcu kaž tež w susodnej Čěskej republice. Wona so za město Budyšin w zwisku z muzejom zajimuje, wosebje za poměr dweju kulturow a rěčow, serbskeje a němskeje. Zdobom wjaza wona duch słowjanskich narodow do poskitka, kotryž so mjeztym třeći raz, a to stajnje w zymje, wotměwa.
Ptački picować, słódne sroki z ćěsta pjec a dalše zajimawostki zhonić a dožiwić móža swójby sobotu a njedźelu w Krabatowym młynje w Čornym Chołmcu. Z ptačokwasnym kóncom tydźenja zahaji zarjadnišćo swoju lětušu Młynsku zymu.
1. serbska kulturna brigada je wospjet wulkotny kónc tydźenja w čěskich Hejnicach dožiwiła.
Rano zahe podachmy so zašły pjatk z busomaj do čěskeho klóštra a zetkawanskeho centruma w Hejnicach. Zažiwić so dołho njetrjebachmy, proby so direktnje započachu. Wšako smy wosrjedź přihotow na oratorij „Wulkotna woda – zwuki, słowa, wobrazy“. Wosebity wjeršk za nas běše wopyt Měrćina Weclicha, komponista oratorija, kaž tež Maćija Bulanka, kiž projekt fotografisce přewodźa. Wulku podpěru dawa nam Johannes Gerstengarbe, kiž je hižo z wjacorymi serbskimi hudźbnymi skupinami dźěłał a z nami oratorij přihotuje. Zhromadnje z wuměłskej nawodnicu a dirigentku brigady Judit Kubicec a dalšimi pomocnikami smy sej hudźbny zakład nadźěłali. Nětko mamy dobry přehlad wo cyłej twórbje.
Wězo njemějachmy jenož proby. Wječory běchu pisane, lóštne a hudźbnje wobrubjene. Smy dołho hromadźe spěwali a hudźili. Sobotu smy samo spontany wustup na wotewrjenju wuměłskeje wustajeńcy w klóštrje wuhotowali. Nimo brigady zahori tež skupina našich hólcow publikum ze swójskim přinoškom.