Wopomnjeće składnostnje 150. narodnin serbskeho duchowneho w Texasu

Serbin w Texasu je srjedźišćo najwuznamnišeje serbskeje kolonije w zamórskich krajach. Wot jeje załoženja 1855 słužachu wosadźe w běhu nimale sto lět třo serbscy fararjo: hač do 1883 Jan Kilian, hač do 1920 jeho syn Hermann a hač do 1947 Hermann Schmidt. Jeho 150. narodniny tele dny wo­pominamy – dobra to składnosć, sej jeho žiwjenje a skutkowanje wuwědomić.

Syn Serbinskeje wosady

Hermann Schmidt narodźi so 6. decembra 1875 jako najstarše dźěćo serbskej ratarskej swójbje w Serbinje. Jeho nan Jurij Kowar (George Schmidt) po­chadźeše z Krynhelec pola Klětnoho a bě po nawróće z Awstrisko-pruskeje wójny 1866 jako młody muž kónc 1860tych lět do Serbina wupućował. Tam so jako ratar zasydli a namaka sej 1875 w Hanje Krawžic (Hanna Krause) serbsku njewjestu. Kowar bě jich poprawne swójbne mjeno, přeněmčene hamtske mjeno Schmidt bě nan z wojerskeje słužby sobu dom přiwjezł.

Skupina „Symbioza A-Ž“ prezentowaše wosebity

dyrdomdej. Pytajo za złotej tačelu słowjanskeje popoweje hudźby předstajachu jako znata kultowa Olsenowa cwólba „zadobyće“ do Serbskeho muzeja a zahorichu publikum ze žortnymi scenami. Hižo wjacore lěta zaruča skupina Symbiosa A-Ž ze ­swojimi kreatiwnymi idejemi na schadźowance lóštnu za­bawu. 

Runja lětušim maturantam SGB skutkowaše tež skupina „Formlos“ lětsa prěni raz w programje sobu. Nowa skupina z kruha serbskich studowa­cych bě sej za swój debit tohoru­nja kabaretny při­nošk wu­mys­li­ła. Ze žortnej satiru předstajichu wšědny dźeń w serb­skich towar­stwach.

Z hu­morom a přiwšěm kritisce wujasnichu w swojich scenach, zo ně­­­što­žkuli w serbskich in­sti­tucijach ske­rje zwjeršnje funguje a zo je kwalifika­cija přistajenych, kiž měła po­pra­wom w srjedźišću stać, skerje pódlan­ska wěc. 

Z drobnym humorom, spěšnymi

Lěto jako sudnik na kopanišću

Matheo Gruber je sudnik Sokoła Ralbicy/Hórki a jako tajki na hrajnišćach Hornjeje Łužicy

po puću. Za Serbske Nowiny wón tule bilancuje, kak bě k tomu dóšło,

zo scyła sudnik je a čehodla móhł so kóždy zajimowany abo móhła so kóžda

zajimowana ze sudnikom resp. sudnicu stać.

Loni bě so nas trenar w koparskim mustwje w Ralbicach prašał, štó chcył so ze sudnikom stać. To so mi zajimawe zda. Hnydom po treningu sym so swojeju staršeju woprašał, hač směm so na sudnika wukubłać dać. Mać a nan běštaj wo ideji zahorjenaj, a tak mje mać na druhi dźeń pola zamołwitych přizjewi.

Cyłu chwilu hižo zaběraja mje druhe kraje a kultury. Wjeselach so dołho na šul­sku wuměnu z Bretonskej. Ale kaž to tak je, ležach na dnju wotjězda z wirusom chora we łožu a běch přewšo zrudna. Tehdy hišće njewědźach, zo nastaju so połdra lěta pozdźišo tola do franco­sko­rěčneje swójby – a to samo na druhim kóncu swěta. Sym hłownje do wukraja šła, dokelž chcych francošćinu wuknyć. Při wupytanju zhonich, zo ma Kanada nimo jendźelskeho dźěla tež francoski a samo bilingualny dźěl. Tón mje potom doskónč­nje pohnu so tam na wukrajne lěto podać.

Štwórtk, 28. awgusta 2025, stanych w 3 hodź., zo bych tři hodźiny pozdźišo wot Berlinskeho lětanišća wotlećała. W Amsterdamje so cyła skupina mojeje jězbneje organizacije zetka. Wottam lećach na to wosom hodźin do najwjetšeho kanadiskeho města Toronto. Přizemich w 13:20 hodź. tamnišeho časa. Tu čakaše nětko na nas jědnaćoch prěni zhromadny kónc tydźenja orientacije, po kotrymž mějachmy so potom do swójbow podać. Wšitcy běchmy rozpjeršeni a napjeći, što nas tu na tamnym boku Atlantika wočakuje, a nasrěbachmy so prěnich zaćišćow po puću do hotela.