lternatiwny poskitk k tradicionelnemu ptačemu kwasej je kolektiw Wakuum lětsa w Choćebuzu pre­zentował. Queerne a pisane to zarjadowanje, na ­kotrymž ­samo serbska drag-kralowna wustupi. Wo ideji, zarjadowanju samym a perspektiwach do přichoda je so Maximilian Gruber z čłonku kolektiwa Rahel Zelnakec rozmołwjał.

Kak je ideja za prěni queerny serbski ptači kwas nastała?

Ideja je we hłownym tak nastała, zo smy chcyli serbsku drag-kralownu Jos Panasch na někajkim zarjadowanju dožiwić. Při brainstormingu je potom jedne do druheho wjedło a tak je so nam myslička zrodźiła: Čehodla njeměli ptači kwas swjećić? To by so tola idealnje hodźało. Tak smy wjacore ideje hromadźe zwjedli – wot dźiwadłoweho předstajenja hač do drag-show w serbskim rěčnym rumje. Na kóncu bě to pisana ideja, kotraž je so tak w ko­lektiwje zrodźiła.

konsuma so wzdać

Hdy sy sej poprawom posledni por črijow abo najnowše cholowy kupił/a?

A kak často sy w nich chodźił/a? Za čas póstneho časa móhli wšitcy tróšku mjenje kupować a tak cyle připódla tež našemu wobswětej něšto dobreho načinić.

Praktisce móhło to takle fungować:

 jenož to kupić, štož woprawdźe trjebaš (budźeš so stróžić,

kak połny twój kamor poprawom hižo je)

 nic kóžde hrabnjenčko je zajimawe, a nimo toho njeje ani wo telko tuńše, kaž sej to mysliš

sedźenja so wzdać

Nó, kelko hodźinow wob dźeń ­takle sedźiš? Jeli sy šuler/ka abo student/ka abo w ­běrowje dźěłaš, potom zawěsće wosom hodźinow abo wjace. Zo njeje to za ćěło strowe, je wšěm jasne. Spytaj ­tola raz w póstnym času, zo mjenje sydaš.

Praktisce móhło to takle fungować:

 kóždy dźeń znajmjeńša 10 000 kročelow běžeć

 w běrowje časćišo raz stejo dźěłać

(pod blido hodźi so wulkotnje walkpad, potom móžeš připódla hišće

kročele zběrać)

 ze šule/uni/

dźěła domoj

nic hnydom

na konopej,

ale najprjedy  raz

won na čerstwy

powětr

Popjelnu srjedu je wšo zaso

nimo... Čas póstnic je so spěšnje minył a tež w redakciji přeco hišće rady na pisane dopomnjenki lětušeje sezony wróćo zhladujemy.

Tójšto tradicionelnych wjerškow su nam noricy a norojo lětsa zaso wo­bradźili. Wšojedne hač w Lipsku,

Kulowje abo druhdźe – wjesołe ­mjezwoča a dobra nalada běchu runje prawy wjesoły witamin

na ćmowych

zymskich dnjach a tydźenjach.

Někotre z našich highlightow smy wam na tutej stronje zestajili a nadźijamy so, zo so runje tak rady na wjesoły „helaw“ dopominaće, kaž my!

Serbske dźiwadło prezentuje prapremjernje kruch, kotremuž tči přeco hišće wjesna žurla w kosćach. Hornjoserbska inscenacija wostanje mało kompleksny bratr delnjoserbskeje wersije.

Swěca hasnje, ludźo womjelknu, swěcy na jewišću so zaswěća – wšo kaž po starym wašnju na hłownym jewišću NSLDź. Samo tematisce so dźiwadło ze swojej lětušej prapremjeru „Smjerć po štučkach“ předaloko preč wot znatych tematiskich polow njezwaži, abo snano tola? Kriminalka, to wšak je něšto noweho, to na deskach w Budyšinje hišće měli njejsmy. Znajmjeńša nic originarnje spisane. Błótowski krimi je Alexander Marusch specielnje za Budyske dźiwadło napisał, a to zhromadnje z něhdyšej dramaturgowku Madlenku Šołćic. Tak daloko, tak šwarnje a wuběrnje. Swoju tekstowu předłohu je Marusch tež sam hnydom inscenował. Někak eficientnje, haj, ale wězo tež někak strašnje. Zo so dramatikar jako režiser přejara w swojim fiktiwnym swěće zhubi, to so časćišo stawa, hač sej to čłowjek mysli. Maruschej je so tutón spagat radźił. Wón wobchadźa z tekstom, kotryž je napisał, tola na dosć kreatiwne wašnje.