Čitar Jan Nuk z Radworja je redakciji slědowacy přinošk zapodał:

Jako w SN dnja 6. awgusta nastawk „We Wětrowje na přeco kónc“ čitach, bu mi struchło wokoło wutroby. Wšako su w tutym zawodźe tež mnozy Serbja z wjeskow blisko Wětrowa swój wšědny chlěb zasłužili. Z mojeje Koslowskeje swójby smy tam we wšelakich časach pjećo na dźěło jězdźili. Mój nan dźěłaše w šěsćdźesatych lětach zašłeho lětstotka w třoch změnach při koksowych kachlach. Tehdy trěbny płun wšak su sami zhotowjeli. Za płunom w drasće mojeho nana smjerdźeše cyły dom. Hakle 1972 su Wětrowska šamotownja k płunowej syći z płunom ze Sowjetskeho zwjazka přizamknyli.

W lěće 1964 su pódla stareje šamotownje dospołnje nowy zawod natwarili.

Čitarka Serbskich Nowin Hańžka Winterowa z Budyšina je nam slědowacy dopis sposrědkowała:

Mějach wostudłe domjace dźěło wudokonjeć a tak chcych sej čas z cejdejku porjeńšić. Wućahnych sej słuchoknihu „Dopomnjenja na młode lěta“ wot Jurja Kocha. A hižo za krótki čas mje čitanje awtora tak putaše, zo wšitko stejo a ležo wostajich. Lóštne a druhdy mjenje zwjeselace dožiwjenja we wuběrnej serbšćinje a ze šćipatym humorom mje hnujachu. Jako dźěše wo słódke buchtle we Warnoćicach, dyrbjach na słódne droždźowe plincy na Serbskej rozšěrjenej wyšej šuli w Małym Wjelkowje myslić. Hižo wotranja je cyła šula za nimi wonjała. Runje na tajkim dnju je mje knjez Kluk w hodźinje matematiki k tafli kazał. Hladach na nadawk kaž woł na nowe wrota. Ničo njezamóch wuličić, mějach jenož plincy we hłowje. Zludany mi zaso do ławki kazaše.

Pod hesłom „Němčina jako wuwučowanska rěč?“ je čitarka SN Christiana Piniekowa z Choćebuza slědowacy tekst zapósłała:

Serbske Nowiny wozjewichu 3. awgusta rozmołwu ze zastupjerku Braniborskeje techniskeje uniwersity (BTU) wo nowym wučerskim studiju za zakładne šule. Zo je so 12 zajimowanych za studij w kombinacijomaj němčina/serbšćina (9) a matematika/serbšćina (3) na BTU w Złym Komorowje přizjewiło, je wulki wuspěch mnohich akter(k)ow ze stron serbskeje komunity, ze stron za studij w Braniborskej zamołwitych kaž tež aktiwneho wabjenja ze stron uniwersitnych zamołwitych.

Čitar SN Křesćan Krawc z Hrubjelčic je so w zwisku z 25. róčnicu Chróšćan šulskeho zběžka słowa jimał:

Před 25 lětami so zběhachu Serbja – dźěl Serbow z Chrósćic a wokoliny a tysacy podpěraćeljo, tež zwonka Serbow – přećiwo zawrjenju srjedźneje šule w Chrósćicach, kotraž je po Jurju Chěžce pomjenowana. Dopis Reginy Šołćineje, jeje spominanje na zběžk njedawno w SN je za mnje hač dotal jeničke znamjo, zo něchtó w zjawnosći na podawki dopomina. Moje prašenje: Njezajimujemy so my Serbja hižo za našu najmłódšu zašłosć? Tute prašenje mam na nas wšěch. Wězo w prěnim rjedźe na nawjedowacych přistajenych w serbskich institucijach a wolenych gremijach a na wšěch našich reprezentantow! Zo so tutón zběžk zamjelčuje, njemóže być připad – što a štó za tym tči?