Zapósłane (26.06.26)
Michał Šołta so praša: Płaći wohnjowa murja jenož za CDU?
Wutoru je Sakski krajny sejm nowy policajski zakoń schwalił. Za zakoń hłosowali su CDU, SPD a BSW, přećiwo zakonjej hłosowali su AFD, Zeleni a Lěwica.
Tu so prašam, hač njeměli Zeleni a Lěwica tež za tutón zakoń hłosować. Njeměło so hladajo na wohnjowu murju kóždežkuli zhromadne dźěło z ekstremistiskej prawicarskej stronu wobeńć?
To płaći wosebje tež za zhromadne hłosowanje!
Zapósłane (22.06.26)
Andrea Pawlikowa so praša: Što budźe ze słowjanskim hrodźišćom w Radušu?
Zašły tydźeń wotewzach ze zawrjeneho muzeja pod hołym njebjom pola Wětošowa pućowacu wustajeńcu Serbskeho muzeja wo Serbskich cyrkwjach. Smjerć zrudny napohlad pomału rozpadowaceho słowjanskeho hrodźišća, kotrež bě wothladajo wot zbywacych šerjenjow poslednjeho halloweenspektakla dospołnje prózdne, zesylni njewjedro, kotrež runje cychnowaše. Jako bychu njebjesa z cyłeje duše sobu płakali. Mamy tola hišće 25 km zdaleny muzej pod hołym njebjom „Stary lud“ w Dešnje, snano něchtóžkuli praji. Ale Raduš hraješe pod dohladom Braniborskeho krajneho zarjada za pomnikoškit a Archeologiskeho krajneho muzeja w prěnjej lize sobu. Po wurywanjach spočatk 1990ych lět w zwisku z brunicowej jamu Bzež-zapad bu wobhrodźenje hrodźišća znowa natwarjene a w lěće 2003 w nim zarjadowany moderny muzej zjawnosći spřistupnjeny.
Zapósłane (17.06.26)
Čitarka Regina Šołćina je komentar k podawkam kołowokoło zawrjenja porodoweje stacije Kamjenskeje chorownje zapósłała:
Pod nadpismom „Čas kupili – trajne rozrisanje pak widźomne njeje“ rozprawješe dnja 6. junija nowina Oberlausitzer Kurier wo nječłowjeskim a zrudnym jednanju zamołwitych Kamjenskeje chorownje, kotřiž běchu zawrjenje porodoweje a gynekologiskeje stacije wobzamknyli a kiž njejsu z tym jenož maćerje znjeměrnili a njewěste sčinili.
Před krótkim widźach bilancu z hoberskej ličbu wotehnaćow, a to samo maćerjow z prěnim dźěsćom! Tute maćerje su cyle jednorje w dušinej nuzy, dokelž nimaja snano sobučućiweje podpěry a njewidźa w swojej ćežkej hodźinje hižo swětło nadźije na wobzorje.
Prašam so: Su Kamjenscy zamołwići jenički raz na to pomyslili, kak by jich mać na tajki rozsud zhladowała, prjedy hač je jich porodźiła. Dźěše jim traš jenož wo swójske dźěłowe městno a zaručenje mamona w swójskej móšni?
Zapósłane (02.06.26)
K přinoškej „Digitalna doba je wužadanje“, kotryž Serbske Nowiny 21. meje wozjewichu, je čitar Měto Nowak swoje mysle napisał:
W přinošku so derje rozłožuje, čehodla ma nowina La Usc di Ladins wjele čitarjow a čitarkow: Wona ma zwjazowacu funkciju za ladinsku towaršnosć, kajkuž němske resp. italske medije nimaja. Tež najwšelakoriše ladinske narěče w přinoškach nałožuja. Hladajo na to so prašam, hač njeby snano na času było, zo jedyn serbskorěčny medij wutworimy. Spochi prajimy, zo smy jedyn serbski lud. Ale što poprawom wo wšědnym dnju našich bratrow a sotrow we Łužicy wěmy? Kak husto mamy kontakt k druhej serbskej rěči?
Zapósłane (27.05.26)
Stani Nawka z Hamburga piše:
Zapósłane (22.05.26)
Čitar Stanisław Nawka je redakciji Serbskich Nowin slědowacy tekst k wozjewjenju zapodał:
Chcu skrótka jako jedyn ze zamołwitych za zjawnostne dźěło Serbskeho sejma, tež rěčnik mjenowany, wo našim 53. posedźenju dnja 16. meje 2026 we Wojerecach informować. Zhromadźeni běchmy 14 sejmikarjow. Chcu dwaj dypkaj wuzběhnyć, kotrejž steještej w srjedźišću našeho zetkanja.
Hagen Domaška bě so w předpolu intensiwnje zaběrał z problematiku wužiwanja pismikow při wužiwanju SEPA-bankowanja, a to nic jenož serbskich, ale tež druhich mjeńšinowych rěčow Němskeje. A nětko dźe wo konkretny druhi krok, wužiwanje wšěch rěčow a z tym tež pismikow w Europje zmóžnić. Prawnisce je to móžno, ale njetrjebamy podarmo čakać, zo nalutowarnje a banki to swojowólnje činja. Za to budźe so Serbski sejm nětko zasadźeć a wojować. Za tutón nadawk njedóstanjemy ani fenka, ani podpěry – činimy to jako patrioća. To dyrbi so tu tež raz prajić.
Zapósłane (21.05.26)
Čitarka Regina Šołćina z Konjec je redakciji SN w zwisku ze zawrjenjom Kamjenskeje porodneje stacije slědowacy komentar připósłała:
Zapósłane (20.05.26)
Njebjelčanski wjesnjanosta André Bulank posrědkuje dodawki a korektury nastupajo krótkopowěsć 13. meje a přinošk 15. meje w Serbskich Nowinach:
Wobzamknjenje nastupajo narunanski twar garaže potrjechi ležownosć w Miłoćicach a nic w Serbskich Pazlicach. Dźěše wo wuswobodźenje wot postajenjow wuhotowanskich wustawkow. Na posedźenju gmejnskeje rady 12. meje njeje so nastupajo wotnajenske zrěčenje Miłočanskeje skały ničo wobzamknyło. Při Miłočanskej skale je so jónu bjez twarskeje dowolnosće a jónu wotchilejo wot twarskeje dowolnosće twariło. Wo twarskim prawje nowych a bjez přihłosowanja gmejny natwarjenych šěsć kontejnerow a dweju twarskeju wozow by so spisarka naprašować měła, na přikład na twarstwo dohladowacym zarjedźe Budyskeho wokrjesa.
Zapósłane (13.05.26)
Čitar Jan Wjenk z Wotrowa je so w zwisku z jubilejnej Božej mšu w awtodróhowej cyrkwi w Hornim Wujězdźe dnja 8. meje, na kotruž běše SN skedźbniła, słowa jimał:
W starym serbskim přisłowje rěka: Njechodź nihdy nimo cyrkwje a korčmy, jeli njejsy nutřka pobył. Přeprošenje w SN je mje pozbudźiło, sej do Hornjeho Wujězda na jubilejnu swjatočnosć składnostnje 30lětneho wobstaća awtodróhoweje cyrkwje dojěć. Běch jara hnuty hladajo na nimale połnu cyrkej. Mały kwartet dujerjow wulkotnje piskaše. Farar prědowaše. „Knjez je mój pastyr, na ničim nuzu njezměju“ z přewodom pišćelow wšitcy zhromadnje spěwachmy. Wohnjowy wobornik porěča wo byću cyrkwje a jeje potrjebje tež w dźensnišim času. Wón naspomni tež dźakownosć ludźi za dobrowólne dźěło wobornikow a tež za dźěło druhich dobrowólnych słužbow.
Zapósłane (12.05.26)
Cyril Pjech z Berlina je swoje mysle w zwisku z interviewom Milenki Rječcyneje z něhdyšim Kamjenskim wyšim měšćanostu Rolandom Dantzom, kotryž su Serbske Nowiny 6. meje wozjewili, napisał.
W rozmołwje Milenki Rječcyneje z bywšim Kamjenskim měšćanostu dźěše wo jara chutnu wěc, zběhnjenje porodneje kliniki a gynekologije, štož ja jara wobžaruju. Za mnje pak běše tež kónc rozmołwy jara zajimawy, hdźež so knjeni Rječcyna Dantza wopraša, hač je Lessing Serb był. Wón jej wotmołwi, zo z toho njewuchadźa, ale zo měło so to w Kamjencu hišće wuslědźić.
Runje to běch tež jónu spytał. Na Serbskej rozšěrjenej wyšej šuli – njewěm hižo, hač w předmjeće serbšćina abo němčina – storčich ze sobušulerku Jadwigu Rachelic (pozdźišo Mudrinej w Slepom) na tute prašenje. Ja běch so dopomnił, zo sym w knize Michała Nawki „Kwětki“ raz čitał, zo pochadźa swójbne mjeno Lessing najskerje wot serbskeho słowa lěsnik. Podachmoj so tuž do Kamjenca a woprašachmoj so tamnišeho ewangelskeho fararja za tym. Tón wězo praji, zo bě Lessing Němc. Nažel tehdy dale za tym slědźiłoj njejsmoj.
