Zapósłane (27.03.26)
Sara Mičkec z južnotirolskeho Mareo wupraja so k přilopkej SN wo Domoj-kursu Zari:
Fakt, zo wukubłani wučerjo njedočinja, šulerjow ze serbskej maćeršćinu spisownu serbšćinu dospołnje nawučić a zo korektorojo SN we wšědnym stresu njedohonja, wšitke stilistiske njeleposće z přinoškow wumazać, njerěči dawno hišće za to, zo so toho wzdamy, wučerjow serbšćiny wukubłować abo zo zalutuje LND městno stilizatora w SN.
Podobnje njeje fakt, zo lědma štó w běhu dźewjeć měsacow nowu rěč perfektnje nawuknje (štož wotwisnje wot definicije za wobknježenje rěče ani do kónca žiwjenja móžno njeje), přičina za to, błóto na tuchwilu najinowatiwniši program za sposrědkowanje serbšćiny mjetać.
Kaž w přinošku steji, docpěja wobdźělnicy Domoj-kursa niwowaj B1 a B2 zhromadneho europskeho referencneho ramika, potajkim samsnej, kajkejž maja sakscy šulerjo w běhu wobdźělenja na předmjeće cuzeje rěče docpěć.
Zapósłane (23.03.26)
Regina Šołćina z Konjec piše: Hódni wěčnoh‘ wopomnjeća – woprawdźe?
Započinam z historiskim datumom: 30. januar 1971. Tón dźeń bu kolebka za jenički serbski muski chór, Delany, stajena, a to na 50ćinach tehdyšeho Konječanskeho wjesnjanosty Mikławša Henča. Črjódka spěw lubowacych muži a mjez nimi pozdźiši zwólniwy dirigent Alfons Hrjehor. Gratulanća so při wjesołej naledźe a piwku rozsudźichu, załožić chór a z ideje wurosće lětdźesatki trajacy swěrny skutk. Přeco wjace muži, kiž mějachu hłós a lubosć za spěwanje, so přidružeše. Alfons, sam akordeon hrajo, pohonjowaše kaž tajki dobry „pastyr“ swoje „wowcki“ a woni jemu disciplinowane ze zahoritosću a pilnosću posłuchachu. Tak bu zwučowanska wutora „swjata“. Tutón wječor wšě druhe dźěła wotpočowachu.
Zapósłane (20.03.26)
Christiana Piniekowa z Choćebuza ma přispomnjenje k přinoškej w młodźinskej přiłoze wo generacijach:
Zapósłane (19.03.26)
Kristina Rječkec z Njeswačidła piše:
Njejsym drje kritikarka, ale chcu rady někotre chwalobne słowa wo zarjadowanju wutoru w Serbskim ludowym ansamblu zwuraznić:
Rejowanski kruch „Smy! – Bin ich?“ Lipšćanskeje choreografki Gundule Peuthert je so přewšo poradźił. Začuwaš žiwosć a intensitu, kotraž za tym tči. Krótke interviewy wo temje serbska identita z hornjo- a delnjoserbskeje ludnosće a krótke sekwency rejwarjow/-kow wo jich kulturnych korjenjach sčinja kruch duši bliski a začujomny. Hudźba z miksom moderny a folklory w nowym stilu přitula so perfektnje kostimam a zwjazuje wobłuk ludowych rejow z inowatiwnej wurazowej reju. Kostimy skutkuja lochke a nic postajene. Běłosć drasty kaž tež lochkosć płata njesetej temu z jasnosću k přihladowarjej. Ornamenty na hornich dźělach drasty (na bluzach, lacach, košulkach, tank-topach) přadu nitku k pochadej abo začuću za serbstwo.
Kołki ze serbskimi motiwami, kiž so w času rejowanskeje performance na kožu kołkuja, maja imensnu symbolowu móc a trjechja runjewon do duše.
Zapósłane (18.03.26)
Julian Nyča z Prěčec reaguje na dopis Tomaša Bjeńša we wčerawšich SN:
Štóž je sej přinošk Serbskeho rozhłosa składnostnje smjerće Hanza Mrózka naposkał, tón wě, zo je wón zwěsćił, zo su so temperatury w zašłych lětdźesatkach kaž po cyłym swěće tak tež w Trjebinje wobstajnje powyšeli a zo, kaž Mrózk w přinošku sam praji, wjele rostlin dźensniši dźeń zašo kćěje hač prjedy, zdźěla tydźenje zašo. To wobkrućeja tež wšitke daty wšěch wjedrowych stacijow. Njeje potajkim trjeba na tym městnje žurnalistam někajku ideologisku motiwaciju podsunyć. Tute zwěsćene daty do prašenja stajić, klinči skerje za někajkej ideologiju.
Zapósłane (17.03.26)
Tomaš Bjeńš z Konjec piše ke krótkopowěsćomaj w SN 12. měrca:
SN pisaja, zo je Sakski centrum za demokratiju w Budyšinje běrow wotewrěł, kotryž poradźuje wot prawicarskeje, antisemitiskeje a rasistiskeje namocy potrjechenych. Moja prěnja mysl při čitanju powěsće bě: Wudźeržuje Sakski centrum za demokratiju potom hišće ekstra běrow za poradźowanje wot lěweje a zeleneje namocy a ekstremizma abo politiskeje abo nabožneje namocy wukrajnikow potrjechenych? A na koho móža so ći wobroćić, kotřiž so towaršnostnje wothódnoćeja, wustorča a diskriminuja, dokelž njedźěla měnjenja a nahlady zeleneje a čerwjeneje ideologije?
Zapósłane (27.02.26)
Sara Mičkec z južnotirolskeho Mareo:
Wjeselu so, zo su Serbske Nowiny dźens tydźenja tematiku Ladinjanow a olympiady narěčeli. Dokelž je tajka kompleksna, bych rady něšto dodała. Skrótka k tomu, čehodla pola nas žanu olympisku atmosferu začuwała njejsym: Wubědźowanja so prosće druhdźe wotměwaja. Zo bychmy sej do Antholzskeho doła (biatlon) dojěli, drje dyrbimy jenož přez mały horinski přesmyk jěć, ale za druhich naša gmejna ani na puću do Antholza njeleži.
Za trochu zamylace mam zwěsćenje, zo drje mějachu so ladinske kónčiny w zwisku z olympiadu wjace turistow nadźijeć. Wšě pjeć ladinskich dołow je sylnje turistisce wusměrjenych, prózdninarjow přichadźa dosć a nadosć.
Zapósłane (25.02.26)
Sieghard Kozel ze Stróže wěnuje so Horstej Gallertej, kiž je njedawno na prawdu Božu wotešoł:
Za tydźeń, 1. měrca, chcedźa dźiwadźelnicy we wobłuku wosebiteho zarjadowanju w Dźiwadle na Hrodźe Horsta Gallerta wopominać. Bywši krajny rada bě lětsa 31. januara w starobje 88 lět zemrěł.
Kaž we wozjewjenju dźiwadła rěka, spominaja „na žiwjenje Horsta Gallerta, kotrež běše wot wole zrjadowanja, zamołwitosće a wulkeje zwjazanosće z kulturu našeho regiona“ postajene.
Zapósłane (13.02.26)
Dr. Hartmut Leipner wupraja so k artiklej „Serbska debata 2026 so bliži“ w SN z 11. februara 2026:
Ze zajimom čitach, zo ma so Serbska debata lětsa dale wjesć. Zo wažne prašenja našeho ludu so zjawnje diskutuja, zasadnje witam. Přiwšěm wostanje debata na jedne wóčko slepa.
Su-li organizatorojo sprawni, jedna so tu wo „Hornjoserbsku debatu“. Diskutuje so bjezwuwzaćnje jenož wo hornjoserbskim dźělu našeho ludu: wo hornjoserbskej młodźinje, hornjoserbskej literaturje a hornjoserbskich žonach. Delnja Łužica a Delnjoserbja scyła njewustupuja, hačrunjež mamy z podobnymi problemami wojować, wo kotrychž měło so nuznje rěčeć.
Čehodla smy Delnjoserbja wuzamknjeni? Zwisuje to z tym, zo je Sakska krajna centrala za politiske kubłanje organizatorka? Potom staji so prašenje: Čehodla z Braniborskej krajnej centralu hromadźe njedźěłaja? Abo čehodla Serbske Nowiny z Nowym Casnikom njekooperuja, zo bychu woprawdźe cyłoserbsku debatu zmóžnili? Załožba za serbski lud je wšak za wšitkich Serbow – w Hornjej kaž tež w Delnjej Łužicy.
Zapósłane (04.02.26)
Měrko Šołta z Budyšina piše:
W Oberlausitzer Kurier dnja 31. januara čitach přeprošenje za pjatk, 6. februara, na koncert Serbskeje komorneje filharmonije, hdźež zahudźa hudźbnicy SLA mj. dr. „Sinfonie für Streichorchester von K. A. Kocor“. A w Katolskim Posole z 25. januara w rozprawje chóra Lipa čitach, zo „tuchwilu zwučuja ... za předstajenja Korle Awgusta Kocoroweho ... oratorija ‚Nalěćo‘“.
