Feliks Zahrodnik z Noweje Wjeski wupraja so pod hesłom: Serb być – što to za nas rěka? k debaće wo serbskim mustwje na lětušej Europeadźe:

Na spočatku chcu rady trenarja němskeho narodneho mustwa Juliana Nagelsmanna citować. Wón rjekny dźeń po hórkej poražce přećiwo Španiskej slědowace: „Je wažne, zo realizujemy, w kotrym rjanym kraju smy žiwi, hladajo na krajinu a kulturu.“ Z tutym citatom chcu na łoskoćiwu temu wokoło našeho serbskeho narodneho mustwa nawjazać.

Kultura, tradicija a wěra su krute stołpy našeho naroda. Serbsku rěč a kulturu hajić je dźensniši dźeń přeco bóle prašane. Hdyž słyšiš zamołwitych za serbske naležnosće w zjawnosći rěčeć, słyšiš přeco sylnišo, kak wažne je, zo so serbske nałožki pěstuja a wosebje serbska rěč nałožuje.

Ćim bóle mje zadźiwa, z kotrej ze­stawu je so Serbske mustwo muži na Europeadu do sewjera podało. Někotři z čitarjow sej nětko snano mysla: Tale diskusija je so hižo za čas poslednjeje Europeady wjedła.

Andrea Pawlikowa je dodawk k rozprawnistwu wo jubileju Choćebuskeho Serbskeho muzeja a zapósłanym Měta Nowaka we wudaću 21. junija podała:

Z rozprawnistwom je to tajka wěc. Dru­hdy so při wšej dobrej woli stanje, zo wažnu informaciju prosće zabudźeš naspomnić. Tak je so tež mi šło, jako wulki titulny přinošk w Nowym Casniku kaž tež komentar Měta Nowaka wo 30. jubileju Serbskeho muzeja w SN čitajo sej swoje misnjenje wuwědomich. Z prawom wón na kritiske momenty w našich stawiznach skedźbnja a na strach, kiž nam zaso hrozy. Je mi žel, zo njejsym při wšej krótkosći tutu narěč a jeje namołwu, so z njedemokratiskimi nahladami rozestajić, naspomniła. By derje było, byli awtor swoje mysle w Serbskich Nowinach wozjewić móhł, zo by so wo nich diskutowało.

Na poprawom dobry wotpohlad měri so dr. Sonja Wölkowa z Drježdźan:

Połoženje na Serbskej zakładnej šuli w Ra­dworju pohonjowaše Reginu Šołćinu z Konjec so pjera jimać:

Wostrózbjace a šerjace informacije w Serbskim rozhłosu wo zahubjacych powěsćach w Radworskej šuli nastupajo serbskich šulerjow dadźa „stare rany“ z lěta 2001 znowa krawić, kiž buchu w Chrósćicach tehdy bite. Tři tydźenje stejachmy na šulskim dworje wojujo za tamniši 5. lětnik, na čole ći swěrni –  kaž farar Clemens Hrjehor, Hajko Kozel a wjele dalšich znatych, a tola běchmy nuzowani, so podać, dokelž nas zamołwići po intensiwnym zeńdźenju ze staršimi cyle jednorje nałžachu!!! Wot tutoho dnja a dla toho staršiski rěčnik swój čestnohamtski nadawk złoži. Mje zajimuje, hač  tući tehdyši funkcionarojo hišće we wjedniskich sedłach sydaja –  a hač jich naslědnicy tónle špatny puć dale kroča a z tym naš serbski zakoń z nohomaj teptaju. Z tejle ćežu mějachu so hižo naši prjedownicy bědźić,  a to nic naposledk serbscy wučerjo a měšnicy, hlej prěni serbski zbóžnoprajeny, Alojs Andricki! A dźensa? Su to wšitko započatki nowych čwělow za serbsku dušu pod napismom „Wodu prědować a wino pić“???

Dr. Měrćin Wałda z Njeswačidła wupraja so k wólbam europskeho parlamenta w zwisku ze serbskimi debatami:

Dołho planowane a wočakowane štyri Serbske debaty su nimo. Wjele problemow je so načało a hišće wjele prašenjow je wotewrjene wostało, kotrež sebi hłubšu diskusiju žadaja. Njeńdźe wšak wo ničo mjenje hač wo naše serbske sebjezrozumjenje. Po poslednjej debaće bě wjetšina přitomnych połneje chwalby, kak „kultiwěrowane“ su diskusije wotběželi. Na kóncu běchu mjenje bóle wšitcy měnjenja, zo dyrbja debaty dale hić. Samo dr. Löffler, šef Sakskeje centrale za politiske kubłanje, kotryž je debaty elegantnje sobu organizował, bě měnjenja, zo „su so Serbja kompetentnje wadźili“. Wón chcyše so tež za to zasadźić, zo debaty dale du. Ale mjeztym je wjele časa zašło a ničo njeje hižo wo tym słyšeć.