Zapósłane (08.01.16)

pjatk, 08. januara 2016 spisane wot:

Wórša Šołćina z Róžanta ma kritiske přispomnjenje k přinoškej w SN:

Čitach w srjedownym wudaću Serbskich Nowin wo nowolětnym pućowanju młodych Róžeńčanskich swójbow a jich „nomadowym“ dyrdomdeju. Dźěćom je so zawěsće lubiło a su ze zapalom pó­dla byli, byrnjež chětro zyma było. Přiwšěm měnju, zo měło kóžde (organizowane) dźěćace zarjadowanje tež wěsty kubłanski efekt měć abo znajmjeńša wěste prawidła a normy wobkedźbować. Što pak čitach? Dźěći móžachu z kłokom a prokom na (wězo fiktiwneho) wjelka třěleć! Wothladajo wot wšěch diskusijow za abo přećiwo wjelkej – tu měrjachu so na zwěrjo, kotrež steji pod škitom přirody! Móžeš to za manipulaciju měć, snano bě to tež cyle jednorje njepřemyslene, ale pedagogisce prawje to njebě. Na wjelka třěleć­ je zakazane, to drje je znate, wšako běchu­ mjez staršimi tež hajnicy. Sym wćipna, kak bychu to wopodstatnili, by-li (abo snano samo je) so něchtó na tym postorčił. Mamy dźiwich swini dosć – njeby to lěpša alternatiwa była?

Zapósłane (30.12.15)

srjeda, 30. decembera 2015 spisane wot:

Hildegard Kućankowa z Budyšina poćahuje so na přinošk w Serbskich Nowinach z 18. decembra wo darje na dobro Němčanskeje pěstowarnje:

Čitajo přinošk wo darje knjeza Joachima Weckera Němčanskej pěstowarni běch zwjeselena. Wšako je Liebenthal (Lubomierz) tež moja ródna domizna. Sym so tam lěto pozdźišo hač wón w Liebenthalskej klóšterskej wsy (Stiftsdorf) Geppersdorf (Milęcice) narodźiła a buch wottam 2. decembra 1946 z maćerju, wowku a dalšimi wjesnjanami tohorunja wupokazana. Z Hirschberga (Jelenia Góra) dźěše jězba w nakładnym ćahu do kwarantenoweho lěhwa w Žitawje. Nimale tři njedźele dyrbjachmy tam při židkej kałowej poliwce wutrać, prjedy hač móžeše nas nan wotewzać. Dokelž wón po pušćenju z wójnskeje jatby w lěću 1946 hižo wróćo do Šleskeje njesmědźeše, běše­ jeho kamerad Jakub Běrk sobu do serbskeho­ Radworja wzał.

Zapósłane (29.12.15)

wutora, 29. decembera 2015 spisane wot:

Pod nadpismom „Horje a dele po Serbach – kedźbować a so njekopolić“ wěnuje so Stanisław Statnik z Ralbic w dopisu knize Jurja J. Šołty:

W decemberskim wudaću Rozhlada móžachmy čitać recensiju Róže Domašcyneje ke knize Jurja J. Šołty „Horje a dele po Serbach“, kotraž bě połna chwalby.

Dokelž sym na stawiznach Delan a předewšěm swojich ródnych Ralbic přewšo zajimowany, tež bohateho stawizniskeho zawostajenstwa našeho njeboh nana dla, sym sej mjenowanu knihu za zymski počas popřał, zo bych snano něšto noweho hišće dotal njeznateho wo Delanach a Ralbicach zhonił.

Zapósłane (11.12.15)

pjatk, 11. decembera 2015 spisane wot:

Manfred Hermaš ze Slepoho přispomnja k rozprawnistwu wo hłownej zhromadźiznje župy „Jakub Lorenc-Zalěski“:

Dźěłamy za našich čłonow a nic za to, zo móža­ zastupjerjo medijow swoje artikle potom ze zwadu a njepřezjednosću wupyšić.

Zapósłane (08.12.15)

wutora, 08. decembera 2015 spisane wot:

Měrćin Krawc z Budyšina piše:

Štwórtk, 3. decembra, móžachmy w Serbskich Nowinach wo přeměstnjenju SKI čitać.

Lětdźesatki steju ze swojim dźěłom tež w serbskej zjawnosći, a před pjeć lětami mějach swójsku wustajeńcu w SKI. Dowolam sej tuž wuprajić swoje měnjenje k přeměstnjenju: Woznam mjena SKI je, zo dóstanu tu wšitke informacije serbsku kulturu nastupajo. Hdyž tónle nadawk spjelnja, słuša wona na centralne městno města Budyšina, na kotrymž wokomiknje je a nic, kaž čitam, na nowe městno, kotrež je hižo přihotowane w ćichim kućiku zboka srjedźišća města. Tele měł zajimc ekstra namakać a wopytać.

Do rozsuda poručam přemyslować a so dopomnić na stawizny Serbskeho domu, za čož bu pod najwjetšimi ćežemi a w horjacym narodnym přeswědčenju po Druhej swětowej wójnje natwarjeny. Rozsud měł tež być na dobro našeho serbskeho ludu. Měnju, zo wopytowar zarjadow w Serbskim domje ma składnosć a prawo tež přichodnje cyle blisko w SKI so zeznajomić ze serbskej woprawdźitosću.

Zapósłane (03.12.15)

štwórtk, 03. decembera 2015 spisane wot:

Tadej Šiman z Chrósćic ma přispomnjenje k lětušej schadźowance:

Najlěpša reklama za kulturny podawk je małki skandal. Tón bě sej lětsa tež schadźowanka popřała. Wobsah kabareta dwanatkow njeznaju. Móžu sej jich přesłapjenje předstajić, hdyž jón z programa šmórnychu. Přeju sej, zo je jim to ćim wjetše wužadanje, klětu z nowym nastupić. W žiwjenju dźě hišće časćišo nazhonja, zo njeje kóždy swójski produkt, wo kotrymž sy přeswědčeny, za wiki kmany. Režiseraj staj po mojim měnjenju kuražu pokazałoj. Staj sej zwěriłoj z objektiwnymi měritkami poskitki wuběrać, štož mam za prawe. To spěchuje prócu a kwalitu, kotruž tež wot programa schadźowanki wočakuju. A mějach lětsa dobre začuće. Wowčer a Kral staj swoju prě­ničku suwerenje, lóštnje a bjez česćelakomnosće zmištrowałoj. Brawo! Škit Budyšin dósta přewjele rezonancy za ... cofnjenje swojeho přinoška. Štož skrótka pokazachu, njeje wutk za pohłubšenje spóznać dał a njeje wćipnotu zbudźił. Čehodla pak njejsu dwanatkarjo swój ka­baret pozdźišo w hornjej barje před­stajili? To by tola subwersiwne było – a skandal ...?

Zapósłane (19.11.15)

štwórtk, 19. nowembera 2015 spisane wot:

Bernadet Pjetašec a Borbora Kralowa z Malešanskeje Witaj-pěstowarnje:

Sobotna fachowa konferenca Serbskeho šulskeho towarstwa a kubłanskeho srjedźišća LIPA na temu „Agresije pola dźěći mjez 2 do 10 lětami“ bě jara wunošne a informatiwne zarjadowanje.

Hustodosć stejimy jako pedagogojo sami před ćežkim prašenjom, je to agresiwita abo je to brjowa faza dźěsća. Prof. dr. Barbara Wolf, docentka na Wysokej šuli w Mittweidźe, zamó nam jara derje tež na praktiskich přikładach wobćežnu tematiku zbližić a rozjasnić. Namaj je so wuwědomiło, zo dyrbimoj hišće hłubšo za přičinami dźěćaceho agresiwneho zadźerženja hladać. Dobra nalada a atmosfera ryćerskeho kubła w Bukowcu pola Wotrowa nam intensiwnu wuměnu, bjesadu a diskusiju zmóžni. Z wjele dobrymi pokiwami za dalše dźěło podachmoj so na dompuć. Wutrobny dźak wšěm organizatoram!

Zapósłane (04.11.15)

srjeda, 04. nowembera 2015 spisane wot:

Hladajo na krizu ćěkancow dla piše Michał­ Domanja z Hózka:

Wjele so tele dny wo nuzy ćěkancow rěči. To je prawje. Mjeztym samo strach wobsteji, zo němska politika a wša Europa na tym zwrěšćitej. A tola při tym wažna problematika wuwostawa: mjenować tych, kotřiž su nuzu a bědu tychle ludźi zawinowali. Njeběchu Němska a dźěle Europy aktiwnje wobdźělene, zhromadnje z USA, Turkowskej, Sawdi-Arabskej a Katarom potrjechenym krajam kaž Kosowej, Afghanistanej, Irakej, Libyskej, Syriskej, Ukrainje a Ruskej demokratiju, čłowjeske prawa a swobodu přinjesć? Płody nětko žnějemy: Tež z tychle krajow ćěkancy tuchwilu k nam přichadźeja. Čehodla­ njehodźi so surowa wójna w Syriskej hnydom skónčić? Abo steji za wšěmi wójnami a po dwěmaj swětowymaj wójnomaj Ruska jako hłowny zaměr tutych aktiwitow?

Dyrbjeli-li zawinowarjo wobydlerskich wójnow, kaž so wójny dźensa złahodnjejo mjenuja, a ći, kotřiž z nich profituja, kóšty mrěća, nuzy a bědy sami płaćić a ćěkancow pola sebje hospodować, by so na aktualnym połoženju něšto změ­niło. Toho sym sej wěsty!

Zapósłane (03.11.15)

wutora, 03. nowembera 2015 spisane wot:

Julian Nyča, jedyn z awtorow a administratorow němskeje a hornjoserbskeje Wikipedije, chce rady k wu­jasnjenju wotewrjenych prašenjow Alfonsa­ Ryćerja a Cyrila Pjecha přinošować – ale njebudźe so wo to starać, zo so mjeno złóstnika Reinera šmórnje:

Alexander Reiner je w nastawku wo Pančicach-Kukowje němskeje Wikipe­dije we wotpowědnym wotrězku pod titlom „Persönlichkeiten“ mjenowany, štož z „čestnym staćanstwom“ ničo činić nima. Tónle wotrězk zasadnje w kóždym měšćanskim a wjesnym nastawku runje tak rěka – pod serbskej Wikipediju mamy na tym městnje wot­rězk „wosobiny“. Tam naličene su wšitke za encyklopediju relewantne wosoby, kotrež su so we wsy narodźili, su tam skutkowali abo bydlili. Při tym zasadnje mjez „dobrymi“ a „špatnymi“ wosobami rozeznawać njemóžemy, hačrunjež by to nastupajo komandanta koncentraciskeho lěhwa Reinera wězo lochko było. Wězo su fašistiscy komandanća kacetow w stawizniskim zmysle relewantni – runje tež z perspektiwy jich woporow.

Zapósłane (30.10.15)

pjatk, 30. oktobera 2015 spisane wot:

Smjerć Alfonsa Frencla je tež Stanija Naw­ku z Hamburga trjechiła, kiž so tule wupraja:

Posledni wulět je nawrót do wěčnosće. Zwostali su dopomnjenki, přednoški a knihi. Tych bě šwarna kopica a přeco zaso steješe w srjedźišću Twojeho pućowanja, skutkowanja a prócowanja naš serbski lud.

Stajnje sym wobdźiwał Twoje akribiske pytanje a hrjebanje za korjenjmi našich rowjenkow – hač blisko abo daloko. Cyły swět sy přepućował, nic prosće jako turist, ale jako serbski detektiw. Wobdźiwach Twoju wutrajnosć, z kotrejž sy slědźił za serbskimi koruškami po cyłym swěće. A sy je stajnje zaso namakał.

Jako běch před něhdźe dźesać do pjatnaće lětami za wupućowanski muzej w Bremerhavenje serbski tekst pytał, to sy mi bjez wjele prašenjow a komplika­cijow pomhał wotpowědne wobroty zeserbšćić. Za to a za wšě pokiwy, dobre rady,­ za Twój zapal za naš serbski lud wuprajam­ Ći dźensa jako přećel, sobu-kmótr a přeco zaso fascinowany fan Twojich literarnych wupłodow dźak a přeju dobru jězbu, dobry lět do wěč­nosće.

nawěšk

SERBSKE NOWINY podpěruja:

Novi Sad – kulturna stolica Europy

nowostki LND