Jan Wjenk z Wotrowa piše:
Jako wobdźělnikaj hojenskeje kury mějachmoj z mandźelskej hody wopyt z přiwuznistwa, kiž mi horšć Serbskich Nowin z hodownymi postrowami sobu přinjese.
Wólneho časa dla čitach prěnje strony wudaća 12. decembra, hdźež rěka, zo njemóže šefredaktor wopřimnyć, „čehodla so dźensniši čas tak mało diskutuje“ atd. Tež Posoł skoržeše, zo mało ludźi něšto napisa.
Dźěchmoj kaž přeco – nic jenož hody, ale tež kóždu njedźelu – kemši. Tam přińdźe muž z psom, z paskom přičinjenym, wšako bě tam jenož horstka ludźi. To hišće widźał njejsym. Mysleše sej wón, zo je kaž wóslik a woł w Betlehemje tež pódla?
Widźachmoj pak, kak w zwučenym času farar sam wšo přihotowaše: zwonješe, čisła kěrlušow won powěsny, kantorješe, bjez ministrantow. Mužej da wočinjene Swjate pismo k předčitanju a swěčki zaswěćić a wšo, štož k wonkownemu wobrazej kemšow słuša. Jedna mać pósła pjećlětnu dźowku z korbikom pjenjezy hromadźić. Myslachmoj sej po wonkownym wobrazu: Štó so wo wobjed duchowneho stara?
Wito Meškank z Berlina pisa w zwisku z powěsću wo spřisahanju noweho měšćanosty New Yorka, wozjewjenej 2.01.:
Zohran Mamdani je moslem. Tuž njepřisaha na swjate pismo křesćanow. Ani dawno hižo njedźěłaca stacija metro ani jeho stronjanstwo njejstej telko rěče hódnej kaž jeho wěrywuznaće a zo je rodźeny w Ugandźe, potajkim zwonka USA. Wočakuju SN, kotrež maja so po faktach.
Feliks Zahrodnik z Chrósćic piše:
Přeju wšěm serbskim sportowym towarstwam wuspěšne a spokojace lěto 2026, wosebje pak lěto bjez wulkich zranjenjow. Předsydstwam přeju dobre a konstruktiwne dźěło, wutrajny wobchad z čłonami a dobru ručku při rozsudach.
Dźensniši dźeń su towarstwa, nic jenož sportowe, wot čestnohamtskich čłonow žiwe. Su pak tež towarstwa, kotrež hinak mysla. Wonkownje so husto wo hódnotach kaž zhromadnosći, loyaliće abo identifikaciji rěči. Nutřkownje je wobraz hinaši. Rozsudy so njerozkładuja, ale wozjewja. Wo kritice abo dobrych pokiwach so njediskutuje, ale tole so jako nadpad hódnoći. Zamołwitosć so kónči runje tam, hdźež je njepřijomna. W někotrych předsydstwach sej mylnje mysla, zo naruna zastojnstwo awtomatisce kompetencu. W někotrych wuprajenjach abo rozsudach tež zabudu, zo čłonojo towarstwo jenož njeznaja, ale zo su z nim wusko zwjazani.
Petra Matzat, kniharnica n. w. z Lipska, pisa wo nowym zwjazku „Der Fiedler unterm Dach und weitere Geschichten“:
Cyril Pjech z Berlina piše:
W póndźelnišim wudaću Serbskich Nowin pisa Michał Šołta, zo njewědźeše, zo je hišće zamóženje stronow a masowych organizacijow něhdyšeje NDR, z kotrehož je so digitalny přewodnik po klóštrje financował, a praša so, kelko jeho hišće je, štó nad nim postaja a hač je móžno, so wo podpěru z njeho požadać.
Michał Šołta z Budyšina: Što je, hdyž wobraz podawk njejasnje wotbłyšćuje?
W SN minjenu srjedu widźach na čole wobraz, na kotrymž prědku młody porik wjesele za někajkim rubom ćaha. Nad hłowomaj porika nadeńdźech swjaty křiž, tak tukach na nabožne zarjadowanje a nic na někajku zabawu. W nadpismje „Digitalnje po klóštrje a krajinje“ zhonich, zo so tu tež wo klóšter jedna a tohodla tón křiž. Tak by tola dyrbjała abtisa tež na wobrazu być. Skónčnje namakach ju srjedźa w pozadku wobraza cyle njenadpadnje, tež za rubom ćahacu. Zo dyrbjach jednu z najwažnišich wosobow tohole jednanja cyle analogisce nimale z lupu pytać, zaleži zawěsće tež na jeje skromnym habitusu.
Pódlanski a tež hłowny efekt tutoho wobraza bě, zo sej nastawk dokładnje přečitach. To dźě je tež nadawk tajkeho wobraza. Nadawk spjelnjeny.
Wulkotne je, zo mamy tajki digitalny přewodnik, kiž multimedialnje tež wo serbskich wosebitosćach informuje. Nadźijam so, kaž so tež Marian Wjeńka w přilopku nadźija, zo w přichodźe něchtó zamołwity přewodnik dale pěstuje a aktualizuje.
Jan Wjenk z Wotrowa piše:
Z radosću čitach w SN, zo je so hižo třeći Wotrowčan na mištra wukubłać dał.
To je knjez Franc Bulank, pjekar.
Dalšej staj knjez Dominik Měrćink, ćěsla, a knjez Feliks Buk, metalotwarc.
To je najskerje jónkrótnosć za tajku poměrnje mału wjes a njewoznamjenja za wjesnjanow jenož přichod, ale je tež swójske wužadanje, nic za industriju, ale wosebje za w Serbach a we Łužicy bydlacych ludźi so zasadźować a jim pomhać, tež we wšědnym dnju.
Hdyž wróćo hladam, nětk jako stary mištr blidarstwa: Tehdom w třoch lětach wukubłanja dyrbjach přeco do Freitala do šule z motorskim jězdźić, na teoriju a tež z praktiskim a ručnym dźěłom a z kónčnym pruwowanjom mějach dopokazać, zo wužadanja zmištruju. To njebě lochko, wšako nam w NDRskim času k wědźenju dawachu, zo nam po móžnosći samostatnosć njedowola, byrnjež nas trjebali.
Lars Gottschling drje wě, zo je wjele profitabelnišich inwesticijow hač załoženje wjesneho nakupowanišća. Najebać to je pjenjezy, kotrež je z imobilijemi a wobnowjomnymi energijemi zasłužił, na dobro swojeje domizny, Njeswačidła, inwestował. Zo su Sakske Nowiny tamnišemu předawanišću „Nahkauf“ wutoru poł strony wěnowali, je dalši wupłód noweho myta Domowiny za hospodarstwo, z kotrymž buštaj njedawno Lars Gottschling a Ronny Škoda wuznamjenjenaj. Škoda, z kotrymž je Gottschling wjele lět spřećeleny, ma jako zamołwity we wotnožkach drobnowikowanja hižo wjele nazhonjenjow. Tohodla bě z Hórkow pochadźacy muž idealny partner za zwoprawdźenje tutoho zmužiteho hospodarskeho projekta, wo kotrymž su tež Serbske Nowiny hižo wospjet rozprawjeli.
Marhata Cyžec-Korjeńkowa ma přispomnjenje k wozjewjenju 5. decembra 2025 w SN pod titulom „ZSW hłownu zhromadźiznu přewjedł“:
„Jubilej“, kompozicija Marhaty Cyžec-Korjeńkoweje, je produkcija k 50ćinam Ralbičanskeje šule na tekst Milenki Koberoweje a Jana Rjedy. Diana Fryčec-Grimmigowa je k hudźbje sekwency ze žiwjenja na šuli a wo projektnym tydźenju filmowała a produkowała.
Hudźbny widejo „Wohnjowa wobora“ je jedyn z cyklusa 24 dźěćacych spěwow na teksty Wernera Mĕškanka. Za to je so spěchowanje zapowědźiło a mjez druhimi wot medijoweje komisije Załožby za serbski lud wotpokazało.
Nawjazujo na diskusiju „Nowa Doba – Čerwjeny blot abo serbski dźenik“ a dopis Cyrila Pjecha w SN 2. decembra wo censurje piše Jan Wjenk z Wotrowa: