Cyril Pjech z Berlina piše:

W póndźelnišim wudaću Serbskich Nowin pisa Michał Šołta, zo njewědźeše, zo je hišće zamóženje stronow a masowych organizacijow něhdyšeje NDR, z kotrehož je so digitalny přewodnik po klóštrje financował, a praša so, kelko jeho hišće je, štó nad nim postaja a hač je móžno, so wo podpěru z njeho požadać.

Michał Šołta z Budyšina: Što je, hdyž wobraz podawk njejasnje wotbłyšćuje?

W SN minjenu srjedu widźach na čole wobraz, na kotrymž prědku młody porik wjesele za někajkim rubom ćaha. Nad hłowomaj porika nadeńdźech swjaty křiž, tak tukach na nabožne zarjadowanje a nic na někajku zabawu. W nadpismje „Digitalnje po klóštrje a krajinje“ zhonich, zo so tu tež wo klóšter jedna a tohodla tón křiž. Tak by tola dyrbjała abtisa tež na wobrazu być. Skónčnje namakach ju srjedźa w pozadku wobraza cyle njenadpadnje, tež za rubom ćahacu. Zo dyrbjach jednu z najwažnišich wo­sobow tohole jednanja cyle analogisce nimale z lupu pytać, zaleži zawěsće tež na jeje skromnym habitusu.

Pódlanski a tež hłowny efekt tutoho wobraza bě, zo sej nastawk dokładnje přečitach. To dźě je tež nadawk tajkeho wobraza. Nadawk spjelnjeny.

Wulkotne je, zo mamy tajki digitalny přewodnik, kiž multimedialnje tež wo serbskich wosebitosćach informuje. Nadźijam so, kaž so tež Marian Wjeńka w přilopku nadźija, zo w přichodźe něchtó zamołwity přewodnik dale pěstuje a aktualizuje.

Jan Wjenk z Wotrowa piše:

Z radosću čitach w SN, zo je so hižo třeći Wotrowčan na mištra wukubłać dał.

To je knjez Franc Bulank, pjekar.

Dalšej staj knjez Dominik Měrćink, ćěsla­, a knjez Feliks Buk, metalotwarc.

To je najskerje jónkrótnosć za tajku poměrnje mału wjes a njewoznamjenja za wjesnjanow jenož přichod, ale je tež swójske wužadanje, nic za industriju, ale wosebje za w Serbach a we Łužicy bydlacych ludźi so zasadźować a jim pomhać, tež we wšědnym dnju.

Hdyž wróćo hladam, nětk jako stary mištr blidarstwa: Tehdom w třoch lětach wukubłanja dyrbjach přeco do Freitala do šule z motorskim jězdźić, na teoriju a tež z praktiskim a ručnym dźěłom a z kónčnym pruwowanjom mějach dopokazać, zo wužadanja zmištruju. To njebě lochko, wšako nam w NDRskim času k wědźenju dawachu, zo nam po móžnosći samostatnosć njedowola, byrnjež nas trjebali.

Lars Gottschling drje wě, zo je wjele profitabelnišich inwesticijow hač załoženje wjesneho nakupowanišća. Najebać to je pjenjezy, kotrež je z imobilijemi a wobnowjomnymi energijemi zasłužił, na dobro swojeje domizny, Njeswačidła, inwestował. Zo su Sakske Nowiny tamnišemu předawanišću „Nahkauf“ wutoru poł strony wěnowali, je dalši wupłód no­weho myta Domowiny za hospodarstwo, z kotrymž buštaj njedawno Lars Gottschling a Ronny Škoda wuznamjenjenaj. Škoda, z kotrymž je Gottschling wjele lět spřećeleny, ma jako zamołwity we wotnožkach drobnowikowanja hižo wjele nazhonjenjow. Tohodla bě z Hórkow ­pochadźacy muž idealny partner za zwoprawdźenje tutoho zmužiteho hospodarskeho projekta, wo kotrymž su tež Serbske Nowiny hižo wospjet rozprawjeli.