Hinc Šołta-Lauterbachski wupraja so k nowej knize Tima Meškanka:

Hižo jeho loni wudata kniha wo statnej bjezstrašnosći NDR a wo jeje serbskich inoficialnych sobudźěłaćerjach njeje jenož tójšto zajima zbudźiła ... A nětk je Timo Meškank dalšu, tónkróć pře­wažnje serbsce spisanu knihu, wozjewił. Tež tu móžu sej předstajić, zo njebudźe wona runjewon witana. Ze swojeho rjadu „bjez wčerawšeho dnja njeje jutřišeho“ podawa Meškank „nastawki a dokumenty“, přinoški, kotrež so do toho z teje abo tamneje přičiny wozjewić njehodźachu, chiba njesmědźachu, dokelž so na zakładźe faktow kritisce ze serbskej zašłosću a tak tež přeco ze serbskej přitomnosću zaběraja.

Zapósłane (13.07.17)

štwórtk, 13. julija 2017 spisane wot:

Benedikt Dyrlich z Budyšina poprawja rozprawu „Pytaja hižo nowe formy“, wozjewjenu 10. julija w SN:

Serbske Nowiny pisachu, zo sym z Mětom Benadu „na januarskej hłownej zhromadźiznje“ nadawk přewzał, swjedźeń poezije přihotować. To njetrjechi, mandat za nadawk mam wot „hłowneje“ ZSW z nowembra 2016. Z nim bě kaž w zašłosći zwjazane, wutworić přihotowanski wuběrk. Tón je wot januara do junija z partnerami a załožbu wothłosowany koncept zdźěłał, čestnohamtsce.

Na festiwalu so tež rozestajeli

štwórtk, 13. julija 2017 spisane wot:

We wobłuku XII. mjezynarodneho folklorneho festiwala we Łužicy wotmě so sobotu, 24. junija, kolokwij „Integracija mjeńšin w polu napjatosćow wuchowanja kulturneje identity“ w Chróšćanskej „Jednoće“. Přeprošeni běchu zastupjerjo na festiwalu wustupowacych skupin kaž tež kulturni wědomostnicy, studenća a žurnalisća.

Zapósłane (11.07.17)

wutora, 11. julija 2017 spisane wot:

Cyril Pjech z Berlina piše:

Pod nadpismom „Gabriel w Ruskej“rozprawjachu Serbske Nowiny wo třećim wopyće našeho wonkowneho ministra w Ruskej a prajachu, zo wobdźěli so wón na konferency wo partnerstwje městow. To njeje cyle prawje: W južnoruskim měsće Krasnodar nad rěku Kuban wotmě so kónc junija 14. němsko-ruska konferenca městow-partnerow. Tajku přewjeduja kóždej dwě lěće, raz w Němskej, raz w Ruskej. Přichodna budźe 2019 w sewjerorynsko-westfalskim Dürenje.

Sam sym so w Krasnodarje wobdźělił a słyšach tam narěči wobeju ministrow na wotewrjenskej swjatočnosći. Němski wonkowny minister Sigmar Gabriel powědaše wo tym, kak je před wjele lětami w „Sowjetskim zwjazku“ był a jón dožiwił. Wón njewužiwaše, kaž je to dźensa z wašnjom, wuraz „aneksija Krimy přez Rusku“ a wabješe za dobre poměry. Po jeho narěči a tej Sergeja Lawrowa předstaji so jara dobra ruska kulturna skupina. Wonaj sej wustup wobhladaštaj a so na to zhubištaj. Kaž pozdźišo rozprawjachu, bě Gabriel na nowinarskej konferency Lawrowej w někotrych dypkach znapřećiwił – to je politika!

Bě markhrabja Gero złóstnik był?

póndźela, 10. julija 2017 spisane wot:

W lětušim 3. čisle Praskeho časopisa Česko­-lužický věstník wozjewi Jan To­mášek prěni dźěl dosć wobšěrneho přinoška wo markhrabi Geru. Nětko w dóšłym aprylskim (4.) wudaću awtor jeho wosobu dale wobjednawa. Wustaja, zo běchu „w dobje hrabje wot spočatka 19. lět­stotka hač do kónca Druheje swětoweje wójny wuslědki jednotliwych studijow často wot narodnostneho a politiskeho zmyslenja wobwliwowane“. Tak steješe w čěskej historiografiji a pola Pavela Josefa­ Šafaříka wuraz „złowólny zabijak Słowjanow“. Jako złóstnik bu Gero tež w 1904 wušłej dźiwadłowej hrě Aloisa Jiráseka­ předstajeny. Hra bu wot Mi­kławša Andrickeho zeserbšćena a wuńdźe w Budyšinje 1906 jako čisło 14 w rjedźe „Serbska dźiwadłowa zběrka“. Jan Tomášek­ rysuje we woběmaj dźělomaj žiwjenje a skutki pod stawizniskimi pozadkami­ – boja němskich zadobywarjow ze słowjansko-serbskimi kmjenami. Gero­ bě so w lěće 897 abo 900 narodźił a 20. měrca 965 w starobje 65 lět zemrěł.

Jastwo njeměło tabu być

štwórtk, 06. julija 2017 spisane wot:

Busowe njezbožo na awtodróze A 9 z 18 mortwymi je dalšu, derje znatu diskusiju zbudźiło, ludźi, kotřiž při njezbožach sutaja a wobchad haća, čućiwišo chłostać. Redaktorojo SN su so někotrych Serbow za jich měnjenjom prašeli.

Andrea Šmitowa, jednaćelka Radworskeho Šmitec wozydłownistwa: Mam wyše pokuty tym, kotřiž na njezboža sutaja a wobchad haća, za prawe. Wosebje dyrbjeli tych pochłostać, kotřiž wuchowansku šćežku njewutworja. Runje ći maja sej wopačne postupowanje wuwědomić. Tomu móhło sylniše pochłostanje dopomhać. Wěm pak tež, zo hladaja ludźo z refleksa na njezboža.

Měrko Domaška, předsyda zarjadniskeho zwjazka Při Klóšterskej wodźe: Mam krućiše chłostanje za prawe, dokelž tajcy ludźo wohnjowych wobornikow, wuchowanskich sanitetarjow, lěkarjow a dalšich pomocnikow poćežuja. Sym časćišo na awtodróze A 4 po puću. Njewu­tworja-li šoferojo porjadnu wuchowansku hasku, je ćežko k městnu njezboža dojěć. Sym zasadnje za to, přihladowarjow při nje­zbožach čućiwje chłostać a jim jězbnu dowolnosć sćazać. Tež chłostanje z jastwom njeměło tabu być.

Wažna kročel za runoprawosć

póndźela, 03. julija 2017 spisane wot:

Z wjetšinu 393 z cyłkownje 623 hłosow je zwjazkowy sejm minjeny pjatk „mandźelstwo za wšitkich“ schwalił. Wjacori politikarjo maja kročel za historiski rozsud. Redaktorojo našeho wječornika chcychu wědźeć, kak Serbja wo „mandźel­stwje za wšitkich“ mysla, a su so trochu naprašowali.

Marcela Wowčerjowa z Radworja: Akceptuju, zo staj muž z mužom abo žona ze žonu hromadźe žiwaj. Nimam pak za prawe, to na samsnu runinu stajić kaž mandźelstwo mjez mužom a žonu. Z tym, zo móža tajke mandźelstwa nětko tež dźěći połnje adoptować, mam brjušebolenje. Wšako njeje hišće wědomostnje přepruwowane, kak so to na wuwiće dźěći wuskutkuje.

Eduard Luhmann ze Smjerdźaceje: Měnju, zo mamy w tymle kraju zawěrno hinaše problemy, kotrež měli nuznišo rozrisać. Wuchadźam z toho, zo Zwjazkowe wustawowe sudnistwo rozsud parlamenta jako njeprawniski zastopnjuje. A kusk žortnje so tež prašam, štó ha nětko na kotry nuznik póńdźe. Bě tola tež do toho móžno, zo staj/stej mužej/žonje hromadźe. Dwěluju na tym, zo je za to někajki zakoń trěbny.

Měrćin Wjenk z Drježdźan piše:

W swojim komentarje w rubrice „Mój wid“ (wudaće SN 28. junija) je Marko Wjeńka argumentował, zo diskusija wo mandźelstwje za wšěch jenož mało ludźi potrjechi a zo bychu dyrbjeli před zwjazkowymi wólbami wo po jeho měnjenju wažnišich temach rěčeć. Tutej argumentaciji chcu někotre mysle napřećo stajić:

Sprěnja: Je woprawdźe tomu tak, zo tuchwilna diskusija zajim zjawnosće do wólbow přejara wjaza? Myslu sej, zo je tola skerje tak, zo chcychu Zeleni a SPD z tutej temu do wólbneho boja hić, to woznamjenja, zo by nas wona hač do septembra přeco zaso chcyjo nochcyjo medialnje zaběrała. Z tym zo zapósłancy hižo dźensa wothłosuja a wo temje rozsudźa, je wona najprjedy jónu z blida – po jenož jednym tydźenju horceje diskusije. Snano pak je tež wothłós prosće pokazka na to, zo je tema mnohim ludźom po wšěm zdaću tola chětro wažna.

Pokazka zhromadnosće

wutora, 27. junija 2017 spisane wot:

XII. mjezynarodny folklorny festiwal „Łužica 2017“ je nimo. Štož wostawa, je tójšto rjanych dožiwjenjow. Serbske Nowiny su so někotrych wopytowarjow festiwala prašeli, što bě za nich to najrjeńše na swjatku.

Farar Měrćin Deleńk z Chrósćic: Festiwal bě za mnje přemóžaca pokazka zhromadnosće ludow najwšelakorišich narodow. Tu je so wujewiło, zo móža ludźo zhromadnje w měrje a pokoju žiwi być. Na wšěch dnjach su so wukrajne cyłki z našimi serbskimi zabawjeli a njedźelu z nimi hromadźe tež Boha Knjeza na Božej mši chwalili. Jara wažu sej dźěło wšěch tych, kotřiž za kulisami festiwala skutkuja a tak k jeho poradźenju přinošuja. Jim zapłać Bóh.

Zapósłane (20.06.17)

wutora, 20. junija 2017 spisane wot:

Jan Wjenk z Wotrowa piše: Na přihotach a wonkownym wuhotowanju ryzy serbskeho kwasa Sofije Wróblec a Mariana Wjenka z Wotrowa sobotu, 10. junija, ale tež druhich swjedźenjow mam za wažne, tež jónu wutrobny dźak a zapłać Bóh Monice Cyžowej wuprajić, kotraž fundus serbskeje drasty w Róžeńće z wulkej prócu wěcywustojnje wudźeržuje a dźerži. Někotružkuli žonu a holcu je wona hižo fachowsce poradźowała a pomhała dostojnosć narodneje drasty z wobsahom jednotliwych dźělow hromadu zestajeć, ju wotpowědnje poručić a wupomhać. Naše byće a traće njesmě so na žadyn pad pozhubić. Narodnosć a nabožnosć słušatej hromadźe.

Jurij Łušćanski z Budyšina přispomnja: W rańšim magacinje ARD pokazachu minjeny­ pjatk přinošk wo štwórtkownym swjedźenju Božeho ćěła w Chró­sćicach. Předstajichu swójbu Tadeja Cyža, wosebje družku Paulinu. Přinošk Olenki Pilz wusyłachu w rjedźe sćelaka „Woran glaubst Du?“ Kaž redaktorka zwěsći, bě jej­ cuzy nabožny swět dožiwiła, a skónči reportažu z prašenjom: „Što wěrju ja?“

nowostki LND