Ralbicy (SN/JaW). Lektorka za dźěćacu lite­raturu a wuhotowar w Ludowym nakładnistwje Domowina (LND) Weronika Žurowa a Tomaš Šołta staj dźensa dopołdnja wosebity projekt ze 7. lětnikom Ralbičanskeje wyšeje šule zahajili. Pod hesłom „Naša serbska kniha“ ma hač do spo­čatka decembra nastać cyle nowa kniha z cyle nowymi wot šulerjow sa­mospi­sa­nymi fabulemi, zdźěli Weronika Žuro­wa na naprašowanje. Zaměr je, dźěći ze­znajomić z dźěłom a powołanjemi w nakładnistwje kaž tež wobdźělić so na na­staću serbskeje knihi wot spisa­nja při­­­noškow a zdźěłanja ilustracijow hač k ho­towej ćišćanej publi­kaciji. Šula bě wupisa­nje projekta LND dobyła. Na­mje­towała a přizjewiła je direktorka kubła­nišća Milenka Koberowa rjadownju z temu fabule. Dźensa staj so sobudźě­łaćerjej LND, lektorka Weronika Žurowa a wuhotowar Tomaš Šołta, we wobłuku wučby serbšćiny – tam so mjenujcy z fabulemi za­bě­raja – dźěćom najprjedy raz předstajiłoj a jim wotběh a jednotliwe kroki projekta a terminowy plan rozło­žiłoj.

Learning by doing

pjatk, 23. awgusta 2019 spisane wot:
Hižo dołho bědźimy we Łužicy z njedostatkom wučerjow. Serbske šulske towarstwo wjacore lěta zdobom na to skedźbnja, zo su tež maćernorěčni kubłarjo a maćernorěčne kubłarki trěbne. To pak njejstej jeničkej powołani, za kotrež pytamy dorost. Tež serbscy žurnalisća, młodźinscy koordinatorojo abo nawodnicy serbskich institucijow a nowinscy rěčnicy su tuchwilu wulce požadani. Aktualne wupisanja dźěłowych městnow to wobkrućeja. Derje tuž, hdyž předewzaće hižo zahe na dorost mysli a wabi. Mam tuž projekt LND „Naša serbska kniha“ z Ralbičanskej wyšej šulu za jara pozitiwny přikład, kak móžemy za powołanja w serbskich institucijach wabić. Sobudźěłaćerjej nakładnistwa dźěćom nazornje zbližitaj, kotre powołanja w nakładnistwje maja a što je trěbne. W běhu projekta so zdobom w nich pospytaja, „learning by doing“ potajkim. A štó wě, snano tón abo tamny při jednym z powołanjow wostanje? Janek Wowčer

Na wčerawšim prěnim dnju noweho šulskeho lěta wopominachu w Radworju dr. Marju Grólmusec, po kotrejž je tamniše kubłanišćo pomjenowane. Wuknjacy zakładneje a wyšeje šule zhromadźichu so we wjacezaměrowej hali „Slavia“ składnostnje jeje 75. posmjertnin. Marja Grólmusec bě 6. awgusta 1944 w kaceće Ravensbrück zahinyła. Foto: Wincenc Baberška

Po šěsć tydźenjach so lětuše lětnje prózdniny nětko nachileja. Zo by so šulski start přichodnu póndźelu poradźił, su wučerjo minje­ne dny wšitko trěbne spřihotowali, mjez druhim tule na Ralbičanskej zakładnej šuli, hdźež stej Silvia Domšowa a Martina Šewcowa (wotlěwa) wčera wučbne srědki za nowy 1. lětnik rjadowałoj. Foto: Feliks Haza

Smjerdźaca/Budyšin (aha/SN/CoR). Mjeztym pjate lěto Smjerdźečanske kubłanske srjedźišćo LIPA stajnje w prě­nim a poslednim tydźenju lětnich prózdnin za dźěći sportowe a wočer­stwjen­ske lěhwo zarjaduje. Hdyž bě jich lětsa w prěnim tydźenju 16 wobdźělnikow, je to­ nětko samo 26 dźěći w štyrjoch sku­pinach. Wo nje staraja so nimo hłowneje zamołwiteje Annett Mickeloweje tež gymnaziastka Noëlija Brězanec, Hana Šmitec a Diana Narćikec. Wobdźělnicy w starobje šěsć do jědnaće lět su tež ze zda­lenišich wsow kaž z Worklec, Pančic-Kukowa a samo z Kulowa.

W pěstowarni jubilejny swjedźeń wotměli

póndźela, 12. awgusta 2019 spisane wot:

Smjerdźaca (JK/SN). Poł lětstotka steji hižo­ markantne, poměrnje wulke twarjenje za kulturnym domom w Smjerdźacej. Přepodaty jako pěstowarnja 1969 je do­žiwił wotměnjawe časy a by-li móhł, by wo dobrych a špatnych dnjach, časach a podawkach rozprawjał.

Sobotu pak su mnozy nětčiši a ně­hdyši sobudźěłaćerjo pěstowarnje kaž tež towarstwa LIPA z.t., kotrež dźěl twarjenja za swoje skutkowne dźěło wužiwa, zhromadnje jubilej swjećili. Towarstwo LIPA kaž tež wjesna rada wuhotowaštej na zahrodźe pěstowarnje jubilejny swjedźeńo. Přihotowali běchu pilni pomocnicy dołhu swjedźensku taflu, kotraž za­wěsći spodobnu rozmołwu při kofeju a tykancu.

Jako dźensa rano nowačcy do Choćebuskeje zakładneje šule na Drjowkowskej dróze chwatachu, bě jim najlěpša šulerska lotsowka Braniborskeje Floriane Herfurth (naprawo) poboku, zo by jim pomhała wěsće do šule přińć. W Braniborskej je so dźensa nowe šulske­ lěto zahajiło. Hladajo na to namołwja policija wo wjetšu kedźbnosć šoferow. Foto: Michael Helbig

Kreatiwne dźěło w prózdninach

štwórtk, 01. awgusta 2019 spisane wot:
Smječkečanska keramikarka Marion Sperling (3. wotprawa) je dźensa dopołdnja w Kamjenskim Lessingowym muzeju mnohim prózdninarjam swoje wuměłstwo zbližiła. Zhromadnje z tamnišej muzejowej pedagogowku Elku Handrick (nalěwo) pokaza wona dźěćom we wobłuku prózdninskeho poskitka muzeja, kak móža wudźěł­ki z keramiki, kaž debjenki abo swěčniki, najlěpje a kreatiwnje z akrylowej barbu pomolować. Zajim na kreatiwnym dźěle bě jara wulki, štož je wězo wobě žonje jara zwjeseliło. Hižo dny do to­ho běchu wšitke poskićene městna wuknihowane. Foto: Feliks Haza

Rěča serbsce

štwórtk, 01. awgusta 2019 spisane wot:

Jarješk (SN/MiR). Za lětuši Witaj-camp w Jarješku (Jerischke) je so 26 dźěći a mło­dostnych wot wosom do 16 lět přizjewiło. Wobdźělnicy su šulerjo mjez druhim Choćebuskeho Delnjoserbskeho a Steenbeck-gymnazija, zakładnych šulow Žylow, Tšupc a Bórkowy kaž tež tamni­šeje wyšeje šule. Někotři poskitk Choćebuskeho wotrjada Rěčneho centruma WITAJ hižo wospjet wužiwaja.

Zaměr campa, kotryž wotměwa so hač do jutřišeho, 2. awgusta, je, so w delnjoserbšćinje wukmanić. „Z wobdźělnikami rěčimy zasadnje serbsce. Wotpowědnje swojim rěčnym kmanosćam woni delnjoserbsce abo němsce wotmołwjeja“, rozłožuje nawoda Choćebuskeho RCW dr. Viktor Zakar. Nawoda campa je sobudźěłaćer RCW Alexander Draguwa. Jemu poboku su wučerka Julia Šmitojc a studentaj na Instituće za sorabistiku Lipšćanskeje uniwersity Charlotta Kušcyc a Simon Blum.

Za zhromadnosć je RCW přihotował zabawny program. Prěni dźeń su so prózdninarjo z pomocu hrow zeznali. Na ekskursiji w lěsu zaběrachu so z rostli­nami a ze zwěrjatami. Wjerški běchu wu­lě­ty do Rěčic, do konfizerije Felicitas a do ródneho domu Erwina Strittmattera.

Baza njech rozsudźa!

wutora, 30. julija 2019 spisane wot:
Rjenje by było – znajmjeńša w Delnjej Łuži­cy, bychu-li starši wo tym rozsudźić móhli, słać swoje dźěćo přez wšitke lětniki na wučbu, w kotrejž wučer fachowu wědu delnjoserbsce posrědkuje! To tuchwilu móžno njeje, starši pak sej to přeja. Prawje tak! Derje tež, zo budźe wučer Uwe Gutšmidt na wučerskej konferency namjetować, załožić serbskorěčnu čaru na Bórkowskej wyšej šuli. Prěnje signale za tónle angažement a namjet su pozitiwne, znajmjeńša ze stron politiki. To je cyle po zaměrach masterskeho plana, wuchadźaceho z delnjoserbskeje šulskeje syće, a po wobzamknjenjach hłowneje zhromadźizny Domowiny. Wosebje pak po předewzaćach wšitkich na wuwiwanju serbskorěčneho kubłanja po cyłej Łužicy wobdźělenych institucijow, zarjadow a towarstwow. A čehodla njeměli w Delnjej Łužicy měć to, štož w Hornjej Łužicy mamy – wučbu na maćernorěčnym niwowje, wosebje, hdyž sej starši to přeja! Milenka Rječcyna

nawěšk

SERBSKE NOWINY podpěruja:

Novi Sad – kulturna stolica Europy

nowostki LND