Krótko do swjatkow bě gmejnska wohnjowa wobora Ralbicy-Róžant zhromadnje ze wšěmi pjeć wjesnymi woborami z Ralbic, Konjec/Šunowa, ze Smjerdźaceje, ze Sernjan a z Róžanta wobšěrnu wukubłansku słužbu w Šunowje přewjedła. Podpěrali su zasadźenske mocy při tym kameradaj ze susodneje gmejnskeje wohnjoweje wobory Rakecy, kiž běštaj z tak mjenowanym wjerćatym rěblom do Šunowa přijěłoj.
Jako objekt zwučowanja słužeše prózdny dom při Lěsnym puću, kotryž ma so w blišim přichodźe spotorhać. Tak so dobrowólnym wohnjowym wobornikam móžnosć skićeše, wšelake scenarije zasadźenja pod realistiskimi wuměnjenjemi trenować. Ćežišćo wukubłanja ležeše na hašenju wohenja we wuhenju. Pod fachowym nawodom zamołwiteho saznika za wobwod Kamjenc Franka Freudenberga su zasadźenske mocy wobchadźenje z tajkim scenarijom zasadźenja praktisce zwučowali. Po zapokazanju do techniki za hašenje so palaceho wuhenja přez Freudenberga dyrbjachu so kameradojo z Rakečanskim so wjerćacym rěblom k wjerškej wuhenja podać a tam hašenje zwučować.
Peticiski wuběrk sakskeho krajneho sejma je so wčera w Kamjencu schadźował. Jenička tema wuradźowanja běše hrožace zawrjenje tamnišeje porodźernje a gynekologije.
Zetkaja so w Albaniskej
Tirana. Federalistiska unija awtochtonych narodnych mjeńšinow FUEN je wčera zdźěliła, zo zetka so wot 4. do 7. junija dźěłowa skupina słowjanskich mjeńšinow w albanskej stolicy Tirana. Dźěłowej skupinje, kotrejež předsyda je dr. Hartmut Leipner, přisłušeja tež Serbja. W Tiranje chcedźa so předewšěm z połoženjom makedonskeje mjeńšiny w Albaniskej a z narodnymi mjeńšinami na zapadnym Balkanje zaběrać.
Zmóžnjeja dźěćom sport a pohib
Budyšin. Sportowy zwjazk Budyskeho wokrjesa a Dźěłaćerske dobroćelstwo (AWO) Łužica stej kooperaciju wutworiłoj. Spěchować ma so pohib w dźěćacych dnjowych přebywanišćach. Z dojednanjom tworitej partneraj zakład za to, zo móžetaj kompetency zwjazać a dźěćom w Budyskim wokrjesu hišće lěpši přistup k sportej a pohibej zmóžnjeć a jim na přikład sportowe znamješko Flizzy spožčeć.
Braniborske gmejny zady
Strowota njeje samozrozumliwa. Kóždy je wjesoły, hdyž ju ma. Što pak móžeš za swoju strowotu činić? Z tym zaběra so serija Serbskich Nowin, za kotruž wjacori awtorojo pisaja. (1)
Jako wukubłana pedagogowka za dźiwje rostliny a hojenske zela móžu jasnje wobkedźbować, zo so dźeń a wjace ludźi přirodnišemu a naslědnemu žiwjenju přiwobroća. Woni wurywaja zaso starodawne nazhonjenja z wědy swojich prjedownikow a so wědomje rozsudźeja, wužiwać, štož bjezposrědnje na łuce a w lěsu rosće. Něhdy, do kultiwěrowanja našeje krajiny, běchu dźiwje rostliny a zela esencielne za strowotu kmjenow a domjaceho skotu. Tež dwě generaciji wróćo myslo dopomina so něchtóžkuli na hojenske zelo, kotrež staj dźěd a wowka wosobinsce wšědnje wužiwałoj.
Kulow. Z mobilitu w přichodźe zaběra so přednošk štwórtk, 28. meje, w 19 hodź. w Kulowskim hosćencu „Město Hamburg“. Referent je Tobias Čižik, koordinator w centrumje za awtonomne jězdźenje w Čornym Chołmcu. Na přednošk přeprošuje Kulowski měšćanski zwjazk CDU. Wšitcy su wutrobnje witani.
Předstajenje knihi
Budyšin. Njeličomne su dožiwjenja, kotrež je žurnalist Jurij Wićaz do a za čas Druheje swětoweje wójny na swojich pućowanjach po swěće nazběrał. W Budyskej Smolerjec kniharni předstaja štwórtk, 28. meje, w 19 hodź. knihu „Von Kamenz nach Palästina“ z reportažemi z Kamjenca pochadźaceho žurnalista Wićaza. Mjez přitomnymi budźe wudawaćel a přełožer dr. Friedrich Pollack. Mjez druhim je do knihi politiske mordarstwo na sudniskej žurli w Praze runje tak zapřijate kaž dubiozna kriminalka w Běłohrodźe.
Radźićeljo wuradźuja
Rakecy (JK/SN). Serbske Nowiny su hižo rozprawjeli, zo planuje wulki inwestor blisko Rakec do směra na Budyšin bydlensku štwórć z nakupowanskim srjedźišćom. Za to ma so wužić płonina mjez Rakecami a něhdyšej kormjernju swini. Projekt je nětko tak daloko postupił, zo móža prěnje plany zdźěłać. Do toho su nošerjo zjawnych zajimow k wotpohladej inwestora swoje stejišćo zwuraznili.
Bart (CS/SN). Młyny najwšelakorišeho razu stajnje znowa fascinuja. Tohodla wotměwa so přeco swjatkownu póndźelu dźeń młyna. Wódny młyn w Barće móžeš sej jenož kóžde druhe lěto wobhladać. Mějićel Heiko Vogel měješe wčera tuž dosć dźěła, zo by wšitkich zajimcow po młynje wodźił. Na kóncu dnja je wón šěsć wodźenjow přewjedł. Nad wulkim zajimom so wón wjeseli, přetož mjez młynami Budyskeho wokrjesa, kotrež běchu wčera přistupne, je wón takrjec nowačk. Před dźesać lětami je wón swój młyn prěni raz zajimcam pokazał.
Heiko Vogel drje je w młynje wotrostł, w 1980tych lětach pak je wón studija a dźěła dla do Berlina přećahnył. Wot lěta 1953 prózdny młyn swojich prjedownikow je wón jenož tohodla „ze spara wubudźił“, dokelž chcyše tu kwas z mandźelskej Inu a swoje 50. narodniny swjećić. Restawrowanje stareje techniki pak so jemu spodobaše. Krok po kroku młyn zaso fungowaše a kóždej dwě lěće móžeše wopytowarjam něšto noweho demonstrować. Tónraz bě to rumnosć, w kotrejž so něhdy wódne koło wjerćeše.