Wša česć a wulki dźak

póndźela, 05. awgusta 2019 spisane wot:
Štož su Sernjančenjo kónc tydźenja znowa na nohi stajili, zasłuža sej wulki dźak a wšu česć za njesprócniwe dźěło. Hižo lěta zamóže tajka mjeńša wjes runja druhim swjedźenje přihotować a zeskutkownić, kotrež přeco zaso syły ludźi přiwa­bjeja. Hišće minjenu póndźelu běchu so čłonojo Sernjanskeho wjesneho kluba a druzy zešli a něštožkuli wobrěčeli. Wšako je kóžda ruka trěbna, zo by so wšitko kaž předwidźane tež zešlachćiło. A što to rěka, móžach wčera popołdnju na Ryćerjec-Wojnarjec statoku sam dožiwić. Tři hodźiny dołho tam mnozy zajimcy přichadźachu. Kóždy bě wjesołeje nalady, wjetšina popřa sej mjez sobu lube serbske słowo. To je radostne dožiwjenje, kotrež tak spěšnje njezabudźeš. To je po mojim měnjenju jónkrótna serbska zhromadnosć, kotruž rady pěstujemy, kotraž nas skruća. Tež za to­ Sernjančanam a wšěm wutrobny dźak, kotřiž su tajki wulkotny swjedźeń spři- a wuhotowali. Měrćin Weclich

Sernjany kaž wulka swójba

póndźela, 05. awgusta 2019 spisane wot:

Wjes nad Klóšterskej wodu kónc tydźenja 600lětne wobstaće swjećiła

Sernjany (SN/mwe). Kóžde druhe lěto přewjeduja Sernjany wotměnjejo so ze susodnym Róžantom wulki wjesny swjedźeń. Tónkróć pak bě to kónc tydźenja wosebity swjatk, dokelž spominachu Sernjan­čenjo hromadźe ze stami hosći zbliska a zdaloka na 600 lět prěnjeho naspom­njenja wsy.

Z teje přičiny bě wjesny klub hromadźe z wohnjowej woboru, młodostnymi a dalšimi – poprawom bě wot pjatka do wčerawšeho wječora cyła wjes na nohach – wosebity program spřihotował. Na dźesać stacijach móžachu sej wopy­towarjo wčera popołdnju wobhladać, kotre rjemjesła běchu něhdy w Sernjanach zasydlene, kak su w Korjenkec młynje muku dźěłali, kotry korčmar w dźens­nišim Cyžec hosćencu hdy piwo točeše a što běchu w něhdyšim wobchodźe za kolonialne twory w 50tych lětach předawali. Prezentowali pak su so syłam ludźi tež dźensniše firmy, kaž na přikład předewzaće MPT a twarc poolow.

W hornjołužiskej pahórčinje byli

srjeda, 31. julija 2019 spisane wot:
Informelne rozmołwne koło Budyski kraj a Rěčny centrum WITAJ stej znowa swójbne­ pućowanje wuhotowałoj. Minjenu sobotu zetka so horstka zajimcow w Budys­kim parku přirody. Po geologiskej wučbnej šćežce nóžkowachu woni přez Ja­seńcu (gmejna Kubšicy) do Hruboćic (Grubditz). Tam zapołožichu pře­stawku z kofejom a melonu. Nimo toho zabawjachu so ze wšelakimi hrami. Po pólnym­ pućiku a přez lěs pućowachu na Lubinsku dróhu, po kotrejž su skónčnje Třělansku wodu, mału, do Albrechtowki wuliwacu so rěčku, docpěli. Horcota njeje wob­dźělnikam přewjele wučiniła – wodowe bleše z pryskawami su wšitkich wočerstwi­li a wochłódnili. Foto: Lorenc Jankowski

Chrósćicy (SN/bn). Sakske statne ministerstwo za wědomosć a wuměłstwo a Kulturna załožba swobodneho stata Sakska stej fonds za małe projekty załožiłoj. Z nim chcetej tak mjenowane mikroprojekty spěchować. Dohromady nałožujetej za to lětsa 200 000 eurow, kotrež cyłkownje 40 iniciatiwam, towarstwam a jednotliwcam přizwolištej. Wčera je ministerka dr. Eva-Maria Stange (SPD) štyrjom z nich z Hornjeje Łužicy spěchowanske zdźělenki přepodała.

Hłós patra Romualda słyšeli

póndźela, 22. julija 2019 spisane wot:

Z přednoškom na 150. narodniny serbskeho rjadnika a literata spominali

Róžant (SN/JaW). Premjeru dožiwichu wčera kemšerjo w Róžeńće. Prěni raz je towarstwo­ Naša Knjeni na Lipje we wěži putniskeje cyrkwje po kemšach přednošk wuhotowało. Nimale 90 zajimcow bě přišło, zo by wo serbskim dušepastyrju Romualdźe Domašce słyšało a tak na jeho 150. narodniny spominało. Wšako je so serbski rjadnik 28. julija 1869 narodźił. Spominanje pak njemóžachu čłonojo towarstwa přichodnu njedźelu přewjesć, dokelž­ wotměja to w Róžeńće Gig-festiwal.

Wědu dale šěrić

póndźela, 22. julija 2019 spisane wot:
Mikławš Romuald Domaška bě serbski rjadnik, administrator w Róžeńće kaž tež wučer a spisowaćel. Najznaćiša z jeho knihow je prawdźepodobnje „Tysac lět hnadowne městno Róžant“, w kotrejž wopisuje wón stawizny putniskeho městna. Tole wo patrje Romualdźe wědźach a běch tuž chětro wćipny na přednošk wčera w Róžeńće. Štož tam nazhonich, njemóžach spočatnje prawje předźěłać. Přewjele bě to zajimawosćow a nowosćow wo Romualdźe Domašce, kotrež bě Łazkowčanka Diana Matikowa z dalšimi pomocnikami znosyła. Připóznaće sej wona z połnym prawom zasłuža, wšako je tajki naročny a nadrobny přednošk přihotować přewšo spore dźěło. Za wulku wosebitosć mějach, zo smědźach mjez tymi być, kiž w nowšim času prěni raz hłós Domaški słyšachu. Nadźijam so, zo njebě to posledni přednošk Diany Matikoweje wo serbskim rjadniku, ale zo wona swoju wědu wo nim dale šěri. Janek Wowčer

Dóšła je zrudźaca powěsć, zo je Korla Tilich z Wojerec dnja 16. julija w starobje 83 lět zemrěł.

Narodźiwši so 1. měrca 1936, je wón wot 1942 hač do 1950 šulu wopytał. Po tym nawukny wón powołanje twarskeho zamkarja. Přizamkny so studij na konserwatoriju a pozdźišo na Drježdźanskej wyšej hudźbnej šuli w předmjeće klarineta, kotryž 1959 wuspěšnje zakónči. Po tym bě Korla Tilich hač do lěta 1992 soloklarinetist a dudak w Serbskim ludowym ansamblu w Budyšinje.

Hižo lěta 1961 wukmani so wón pola staršeho dudaka w małej wsy pola Po­znanja jako twarc dudow. Něhdźe pjeć lět hudźeše wón na dudach, kiž bě sej sam natwarił, w ludowym ansamblu.

Runočasnje wón instrumentalistow w Rakecach wukubłaše. Tak zdoby sej wón wulke zasłužby při nastaću Rakečanskeho dujerskeho orchestra, kotryž wón wot lěta 1968 hač do wysokeje staroby nawjedowaše. Jako sej pólski fachowc za pišćele lěta 1966 samotwarjene dudy Tilicha wobhlada, wón zwěsći, zo njehodźa so dudy poprawom scyła hrać a zo je Korla Tilich wulki wuměłc. Po jeho pokiwach započa Tilich na to w swojej dźěłarni w Nydeji sam dudy twarić a porjedźeć.

Wo powołanjach

pjatk, 19. julija 2019 spisane wot:
Budyšin (SN/JaW). Domowina je bro­šurku „Moje wukubłanje“ wozjewiła. Kaž třěšny zwjazk zdźěla, předstaja w njej najwšelakoriše wukubłanske móžnosće a powołanja w zawodach a zarjadach w Hornjej Łužicy. Podate su zdobom fakty kaž wuměnjenja za wukubłanje, wukubłanski čas a wysokosć zasłužby. W interviewach młodostni wo swojich po­wołanjach rozprawjeja. Redakciju měješe bywša kubłanska referentka Domowiny Marija-Tereza Krawžic. Brošurka, kotraž nasta z podpěru dźěćaceho časopisa „Pło­mjo“ a kraja Sakskeje, je jenož digitalnje pod www.domowina.de přistupna.

Na 150 lětnu róčnicu prěnjeho wulkeho zhromadźenja čěskeho ludu su minjenu sobotu na horje Mužsky blisko Mnichovo Hradiště w Čěskej republice na za čěski a serbski lud wažne podawki spominali. Zorganizował je swjatočnosć bywši zapósłanc čěskeho senata a historikar dr. Jaromír Jermář z Ji­říjom Šosvaldom, měšćanskim zarjadom a dalšimi. Na njej porěča k stawi­znam městna Jiří Šosvald. W nadawku Domowiny a Maćicy Serbskeje dźako­wa­še so Jurij Šołta-Nowowješćanski čěskemu ludej a jeho reprezentantam za wobšěrnu pomoc při škiće a rozwiću serb­skeho ludu po Druhej swětowej wójnje. Na wopomnjenskim zarjadowanju wuhladachu přitomni tež na­rodnu drastu katolskich Serbow a mjez dalšimi tohorunja serbsku chorhoj. Zo njeby so na wažny wuznam hory Mužskeho pozabyło, wotkrychu tam wopomnjensku taflu z krótkim wopisanjom wažnych historiskich podawkow.

Wabi za projekt z Facebookom

štwórtk, 04. julija 2019 spisane wot:

Budyšin (kl/SN). Lětuši dźeń wotewrjenych duri w Domje Měrćina Nowaka­Nje­chorńskeho 22. junija su čłonojo předsydstwa župy „Jan Arnošt Smoler“ na swojim wuradźowanju wčera w Bu­dy­šinje wuhódnoćili. A zwěsćichu přewšo spokojacy wopyt. Lěto wob lěto ličba wopy­towarjow přiběra. Tež to zwuraznja wě­stu wćipnosć, chcyć wjace wo serbskim publicisće a tworjacym wuměłcu zhonić. Přišli běchu Serbja a Němcy, wjes­njenjo a zajimcy z wokoliny. Po měnjenju župneho předsydstwa móhli we wobłuku klětušeho lětnika Sakskeho fondsa „Čiń sobu“ projekt nastupajo dom a zahrodu Měrćina Nowaka nastorčić a zapodać. Prěnje mysle za to hižo su.

nawěšk

SERBSKE NOWINY podpěruja:

Novi Sad – kulturna stolica Europy

nowostki LND