Do lětušeho rjadu z Čestnym znamješkom Domowiny počesćenych Serbow słuša tež Holger Mäkelburg. Za myto namjetowałoj běštej jeho župa Jakub Lorenc-Zalěski a předsydstwo Domowinskeje skupiny Trjebin, kotrejež čłon wón wot lěta 2007 je. Na mytowanskim zarjadowanju wuzběhny lawdatorka a čłonka mytowanskeho wuběrka Uta Henšelowa „jeho wulki angažement při hajenju serbskich wašnjow, tradicijow a nałožkow.“

Po jeje słowach najlěpši přikład za to su jeho prócowanja w zwisku z wozrodźenjom Šusterojc dwora w Trjebinje. Tu stara so z wulkim zapalom wo hladanje a zdźerženje wustajenskich eksponatow, wosebje ratarskich gratow. Nimo toho je wón iniciator wožiwjenja tradicionalnych ratarskich dźěłow na Šusterojc dworje. Jara woblubowany je Holger Mäkelburg mjez šulerjemi a pěstowarskimi dźěćimi wokoliny. Na projektnych dnjach předstaja jim rady na lóštne kaž tež wobrazliwe wašnje serbske burske žiwjenje abo wšědny šulski dźeń w prjedawšich časach.

Zo by swětło wizije lěpje skutkowało, trjebaš sćin reality. Tón je Cordula Ratajczakowa tak na prezentaciji ZARI wopisała: Sobudźěłaćerjo serbskich institucijow drje na dźěle serbuja, ale potom chodźa w přestawce do susodneje kofejownje a strowja „Guten Tag“. Cil ZARI je, kaž w zdźělence rěka, „zo awtomatisce wšudźe serbsce strowiš“, wšako „budźe po cyłej Łužicy zaso normalne serbować.“ Hač chcu w přichodźe woprawdźe wšě němske předawarki w pjekarnjach abo we wobchodach a wšěch pinčnikow hosćencow po cyłej Łužicy serbsce strowić, drje hišće njewěm, wšako mi misionarska žiłka pobrachuje. Ale sej wo tym – tež z přewodom socio­linguistiskich dopóznaćow – přemyslować, kak móhli šěrše nałožowanje serbšćiny w zjawnosći jako nowu normalitu etablěrować, je perfektny projekt za změnu strukturow. Wšako tči stary strach před złej wotmołwu „Hier wird deutsch gesprochen!“ hišće přehusto w našej kolektiwnej serbskej duši. Marcel Brauman

W Drježdźanach zetkachu so wčera přistajeni Serbskeho kulturneho turizma Šarlota Schüllerojc-Reksowa a Franc Golchert kaž tež referent Domowiny Pětr Brězan ze zastupjerjemi krajneho turistiskeho zwjazka Sakskeje. Woni předstajichu so nowej ­direktorce Andreji Kisowej (prědku 2. wotprawa), kotraž instituciju wot apryla wjedźe, a rozłožichu w zhromadnej rozmołwje mjez druhim dźěławosć towarstwa a poskitki Serbow. Nawjazujo na kulturny forum a wuwiće Łužicy ke kulturnemu regionej, wuměnjachu so wobdźělnicy wo móžnych šansach dwurěčnosće. Chcedźa tež w přichodźe wusko kooperować a so wo wuwiće Łužicy prócować. Foto: Pětr Brězan

Dobrjoług-Góstkow/Doberlug-Kirchhain (SN/mb). Kulturny referent Domowiny Clemens Škoda je z wuslědkami prěnjeho Łužiskeho kulturneho foruma zašły pjatk spokojom: „Pokazuje so nětko, zo so serbska tematika jako priorita při zwoprawdźenju naprawow na kulturnym polu jewi.“ Na přeprošenje wotrjadnicy za kulturu braniborskeho ministerstwa za wědomosć, slědźenje a kulturu Brigitty Faber-Schmidt je so 120 wosobow ze wšelakich kulturnych institucijow, iniciatiwow a organizacijow z cyłeje Łužicy zešło. W přichodnych lětach steji 6,6 milionow eurow za kulturne projekty w ramiku změny strukturow k dispoziciji. Na forumje zaběrachu so w dźěłarničkach ze spěchowanjom a „kulturnej marku Łužica“. Clemens Škoda wabješe w skupinje „Łužica jako europski kulturny region“ za wobkedźbowanje wšěch rěčow Łužicy: delnjo- a hornjoserbšćiny, němčiny, pólšćiny a čěšćiny.

Klětuši forum so w Sakskej wotměje. Tež Łužiski kulturny forum je wupłód zakonja za zesylnjenje strukturow w dotalnych brunicowych rewěrach, kotryž je zwjazkowy sejm 2020 wobzamknył.