Šěsć prašenjow kandidatam

wutora, 18. awgusta 2020 spisane wot:

Wojerecy (SN/at). Domowinska župa „Handrij Zejler“ je so ze šěsć prašenjemi na tych pjeć kandidatow k wólbam wyšeho měšćanosty 6. septembra we Wojerecach wobroćiła. Kaž ze zdźělenki Domowiny wuchadźa, zwěsći tamniša regionalna rěčnica třěšneho zwjazka „naladu duchowneho wubudźenja, kotraž ma tež tójšto z tym činić, zo maja spominanje na serbske korjenje jako potencial za přichod cyłeho regiona. Runje hdyž dźe wo atraktiwnu wokolinu za młode swójby, ma serbska zhromadnosć wjele k tomu přinošować.“ Tajka diskusija w zwisku z wólbami wyšeho měšćanosty njech nastorči diskusiju wo hódnoće serbskeje rěče a kultury we Wojerecach přichoda.

W prašenjach dźe wo poćah k Serbam a jich kulturje w měsće a regionje, wo jich rólu w procesu strukturneje změny, wo podpěru při nawuknjenju serbšćiny wot pěstowarnje hač k powołanskej šuli. Wědźeć chcedźa tež, što po měnjenju kandidatow k žiwej dwurěčnosći słuša, hač měła społnomócnjena za serbske naležnosće města hłownohamtsce skutkować a što wot Domowiny za wuwiće jeje załoženskeho města wočakuja.

Dźěłarničku chcedźa přewjesć

štwórtk, 06. awgusta 2020 spisane wot:

Miłoćicy (SN/MiR). Lětuša 14. mjezynarodna rězbarska dźěłarnička towarstwa Kamjenjak z.t. ma so wotměć. Korona-pandemije dla njebě móžno zapřijeć do financowanja partnerow w Čěskej a Pólskej. Tak budźe porno tamnym lětam mjenje wuměłcow w Miłočanskej skale Při Krabatowym kamjenju. Čłonojo towarstwa Kamjenjak su wosebje dźakowni kulturnemu rumej, kotryž projekt wospjet z 10 000 eurami spěchuje. Njebjelčanska gmejna wobdźěli so z krutym podźělom 1 500 eurow a dźěłarničku zdobom z praktiskej pomocu podpěruje. Dalši partner z 3 000 eurami je załožba lutowarnjow Sakskeje. Załožba za serbski lud přilubja spěchowanske srědki ně­hdźe 1 800 eurow.

Zhromadne, ale wobmjezowane zwučowanja

wutora, 04. awgusta 2020 spisane wot:

Budyšin (SN/bn). Serbske lajske chóry wróća so dalokož móžno probowej rutinje. Wšitke ćělesa wusměrjeja zwučo­wanja po poručenjach, kotrež bě Sakski chórowy zwjazk spočatk junija zestajał. Tam rěka, zo dyrbja spěwarki a spěwarjo mjezsobny wotstawk znajmjeńša dweju metrow dodźeržeć. Wotměwaja-li so proby nutřka, smědźa wone maksimalnje třištwórć hodźiny trać, potom dyrbja rumnosć 15 mjeńšin dołho přewětrić. Wobdźělnikam, kotřiž maja so do lisćiny přitomnosće zapisać, ma nimo toho desinfekciski srědk k rukomaj być. Ručež njespěwaja, trjebaja škitny nahubnik. Wo přidatnych naprawach rozsudźeja cyłki po swójskim dobrozdaću.

Na statok zaso žiwjenje zaćahnyło

póndźela, 03. awgusta 2020 spisane wot:

Wšudźe je kriza koronawirusa dla minjene měsacy zjawne žiwjenje womjel­knyć dała. Nětko so wone poněčim nawró­ća. Tež na Rownjanskim Njepilic statoku burske žiwjenje a serbske nałožki zaso wotućeja.

Rowno (JoS/SN). Dołhi čas je na Rownjanskim Njepilic statoku ćicho było. „Ale nětko chcemy so pomału zaso wróćo přizjewić a pokazać, zo tu hišće smy“, praji minjeny pjatk předsyda spěchowanskeho towarstwa Manfred Nikel, jako witaše hosći na tradicionalny lětni swjedźeń. „Naše poslednje zarjadowanja běchu w januaru swinjorězanje a w februaru pjerjodrěće a camprowanje. Na to wobmjezowachmy so mjez druhim na to, bróžnju za kubłanske zaměry dwu­rěčnje wuhotować. Krizowe wobmjezowanja njejsu wjace dowolili.“

Njeličomne gratulacije přijimał

póndźela, 03. awgusta 2020 spisane wot:
Sydomdźesaćiny swjećeše wčera w Konjecach w kruhu swójbnych a přećelow rjemjesl­nik Jurij Čórlich. Jara wjele gratulantow je jemu zbožo wupřało – samo hižo na Ralbičanskich rańšich kemšach. Nimo skutkowanja jako samostatny awtowy zamkar – wjednistwo swojeho zawoda je mjeztym synej dale dał – je Jurij Čórlich tež znaty jako wjelelětny radźićel Ralbičanskeje a pozdźišo gmejny Ralbicy­-Róžant, podpě­­raćel Konječanskeho blidotenisoweho towarstwa kaž tež jako spěwar mu­skeho­ chóra Delany, hdźež hižo wot meje lěta 1977 prěni tenor zesylnja. Tuž su jemu wčera Delenjo tohorunja „Sławu“ zanjesli a so na swjedźenju zhromadnje z pře­wodom hudźbnikow wo dobru naladu starali. Foto: Rafael Ledźbor

Pawk po puću

srjeda, 29. julija 2020 spisane wot:

Flensburg (SN/pdź). Jedyn z hłownych nadawkow młodźinskeho towarstwa Pawk je wobstajna wuměna z tamnymi europskimi mjeńšinami. K tomu přinošuja prawidłowne zetkanja a zhromadne akcije. Tak su tež tučasnje zaso delegacije Němcow z Danskeje, Danow z Němskeje a Serbow zhromadnje po puću, a to na płachtaku kołowokoło danskich kupow w Baltiskim morju. Skupina młodostnych startowaše póndźelu w Flensburgu. Mjez nimi je tež 18lětna Helena Hejduškec z Hory.

„Jako přeprošenje dóstach so na jónkrótnej wuprawje wobdźělić, njetrjebach dołho rozmyslować, hač je přiwozmu“, lětuša maturantka rozprawja. „To je fantastiska móžnosć, nowych přećelow zeznać­ a dyrdomdej dožiwić.“ Płachta­kowanje njeje dźě jenož wočerstwjenje, ale zdobom wužadanje. Tak je městno na čołmje wobmjezowane a kóždy dyrbi při rjedźenju, warjenju a płachtakowanskich manewrach sobu pomhać. „To skruća zhromadnosć mjez wobdźělnikami. A připódla wězo tež wjele nawuknješ, wo płachtakowanju a wo swojich sobu­čłowjekach“, Helena Hejduškec wuswětla. Zajutřišim, pjatk, so młodostni zaso do Flensburga wróća.

Woprawnjeny dźak

póndźela, 27. julija 2020 spisane wot:
Lědma někajki cyłk ludźi móže na tak dołhe­ stawizny zhladować kaž katolske bratstwo swjateho Bosćana. Tohodla je derje, zo wone swojej 600. róčnicy wose­bitu wustajeńcu wěnuje. A prawje wjele zajimcow měło sej ju wobhladać, přetož štož su Pětr Suchi, Tadej Šiman, Ludwig Zahrodnik a dalši sobuwojowarjo hro­madźe znjesli, je zawěrno wobhladanjahódne. Tam móžeš sej mjenujcy wuwě­domić, kak hłuboko zakorjenjene česćowanje swjateho Bosćana w Chróšćanskej wosadźe je. Wo tym njeswědčitej jenož procesion na patronatnym dnju abo hłowna zhromadźizna. Wočiwidniša je wulka ličba modlerskich stołpow, postawow, kapałkow a dalšich formow. Zo je wěriwi zwjetša z wjele pjenjezami wu­dźeržuja, je wšeje česće hódne. Tohodla je předsyda Towarstwa Cyrila a Metoda Jurij Špitank wčera k wotewrjenju z prawom na to skedźbnił a so mějićelam za jich angažement dźakował. Marian Wjeńka

Wotbłyšćuje wulki pokład

póndźela, 27. julija 2020 spisane wot:

Wustajeńcu wo česćowanju swj. Bosćana wotewrěli

Chrósćicy (SN/MWj). Lětuša 600. róčnica wobstaća katolskeho bratstwa swjateho Bosćana je na wčerawšej njedźeli dalši wjeršk dožiwiła. W Chróšćanskim Hór­nikowym domje wotewrěchu wobšěrnu a zajimawu wustajeńcu wo česćowanju swjateho Bosćana w Chróšćanskej wosadźe. W zhromadnym dźěle Towarstwa Cyrila a Metoda (TCM), wosady a bratstwa znosychu mnozy angažowani wjele najwšelakorišich fotow a dokumentow, kotrež pokazuja na 24 płachtach, tak mje­nowanych rollupach. Něhdźe 80 zajimcow je sej wčera přehladku wobhladało. Mjez druhim witaše předsyda TCM Jurij Špitank Budyskeho krajneho radu Michaela Hariga (CDU) a abatisu klóštra Marijineje hwězdy Gabrielu Hesse. Skupina wosadnych dujerjow je wotewrjenje swjatočnje wobrubiła.

Hotuja so na lěto župow 2021

štwórtk, 23. julija 2020 spisane wot:

Wojerecy (pi/SN). Serbja we Wojerecach maja hižo prěnje konkretne ideje, kak klětuše lěto župow wuhotować. To je wuslědk wčerawšeho wuradźowanja předsydstwa župy „Handrij Zejler“ w bróžni tamnišeho Domowinskeho domu. Wo namjetach za lěto Kocora a Zejlerja chcedźa so nazymu dorozumić.

Před sto lětami, 1921, běchu we Wojerowskej radnej pincy wjacore Domowinske župy załožili. „Tohodla měli oficialne spominanje w starym měsće zahajić, a wottam měł swjedźenski ćah do noweho města ćahnyć“, rěka w zdźělence župy. Za centralne swjatočne zarjadowanje Domowiny namjetuje župa Wojerowsku Łuži­sku halu, hdźež je třěšny zwjazk hižo lěta 2012 swoju stotu róčnicu wobstaća swjećił. Dalši namjet župy je, swjedźeń na Łužiskim naměsće wotměć.

Wo přinoškach za lěto Zejlerja a Kocora 2022 chce župa nazymu z čłonskimi towarstwami wuradźować. Předsydstwo přiwza tak namjet regionalneje rěčnicy Sonje Hrjehorjoweje. Dale su so wčera dojednali na termin za přichodnu hłownu a wólbnu zhromadźiznu župy, kotruž přewjedu klětu 5. februara.

Wulkotna zhromadnosć duši tyje

póndźela, 20. julija 2020 spisane wot:

Hodźij (KřK/SN). Z kěrlušom „Pój, wu­tro­ba, a wjesel so!“ zahaji so srjedowny spěwny wječork na Hodźijskim kantoraće. 21 zajimcow w starobje 14 do 84 lět bě přeprošenje tamnišeje Bjesady a jeje nawody dr. Gerata Krawca z Delnjeho Wunjowa sćěhowało, mjez nimi hosćo Rakečanskeje Bjesady. Po tym zo je dr. Krawc wšitkich wutrobnje witał a Ochranowske hesło dnja k rozmyslowanju podał, so přitomni w kole skrótka mjez sobu předstajichu. Na to z wulkim wjeselom ludowe spěwy zanošowachu. Pod přewodom gitary a pišćałki ewangelscy a katolscy wěriwi kaž tež njewěriwi přećel­jo znate serbske štučki spěwachu, wot Domčka lubeho přez Hanku syrotu a Přeco ty chodźiš hač k Ptačim ćaham. Sčasami klinčeše, kaž by tam dwu- abo třihłósny chór swój program předstajił. Jednotne měnjenje na kóncu rěkaše: „Za nas­ je tele spěwanje podawk, na kotryž njezabudźemy. Bychmy so rady husćišo zetkawać chcyli.“

nawěšk