Fotografija je dobra syć

štwórtk, 27. februara 2020 spisane wot:

Drježdźanka Yvonne Most pyta z wobrazami za identitu

Fotowe wustajeńcy su druhdy trochu kaž rjadowniske zetkanje. Přińdu ći, kotřiž su na někajkežkuli wašnje mjez sobu zwjazani. Wćipnota, respekt a wjeselo nad dźěłom druhich je přičina toho, zo so mjeztym hižo pjeć lět fotografki a fotografojo z cyłeho swěta we wobłuku wubědźowanja „Hellerau Portraits“ zetkawaja. Wurisanje wšak so dawno wjace na je­nož jednym wustajenišću njewotměwa – jedne z nich je wuměłski dom Raskolnikow w Drježdźanach-Nowym měsće. Tuchwilu wustajeja tam wobrazy Yvonny Most. Pod hesłom „Heimat – Domizna – Domovina“ pokazuje wona portrety, nastate we Łužicy a w Sudetach. Christine Ruby je so z wuměłču rozmołwjała.

Knjeni Most, často maja Was za Serbowku, dokelž so ze swojim wuměłstwom na tak nutrne wašnje Łužicy wěnujeće. Sama wšak to trochu hinak posudźujeće, abo?

Z Tubu a bjez njeje do Texasa

štwórtk, 27. februara 2020 spisane wot:

Frank Wobst přebywa zas a zaso na slědach Serbow w Americe

Swjatok. Frank Wobst połoži šrubowak nabok a zawrěje durje swojeje awtoweje dźěłarnje w Rakecach. Po tym zo je so 46lětny rjemjeslniski mišter swój dźě­łanski kitl slekł, pokazuje so jeho wulka rozpalitosć. „Texas“ steji na shirće, kotryž je sej z jedneje ze swojich 35 jězbow do Ame­riki sobu wzał. Derje so hišće dopomina, jako bě tam prěni raz w lěće 2003. Tehdy bě ze Serbskej ludowej rejwanskej skupinu Ćisk a Rakečanskim dujer­­skim orchestrom, w kotrymž na tubje hraje, po puću. Běchu na swjedźeń Wendish Fest towarstwa Texas Wendish Heritage Society přeprošeni. W lětadle su kóž­demu hóstnu swójbu přidźělili, jemu a mandźelskej Jurkec swójbu. „To bě­ wulke zbožo“, wón měni. Swójba jich tak­ wutrobnje witaše, zo su hač do dźens­nišeho zwjazani. Samo w Rakecach wopytali jeho su.

Jakub Korjeńk

štwórtk, 27. februara 2020 spisane wot:
27. februara 1945, jenož tydźenje do kónca Druheje swětoweje wójny, zemrě w koncentraciskim lěhwje Neumünster Ralbičan Jakub Korjeńk. Dokładne wobstejnosće jeho smjerće njejsu znate. Zajeli běchu jeho w septembrje 1944. Přičina bě, zo bě jako dźěłaćer kaolinownje w Kamjenej pola Rakec sowjetskim wójnskim jatym pomhał. Jich běchu po nadpadźe nacijow na Sowjetski zwjazk (w juniju 1941) zajeli a do Rakečanskeje Muny tyknyli. (Muna bě nowy zawod za produkciju brónjow a municije). Skupina wojakow dyrbješe w kaolinowni ćežko roboćić. Korjeńk spyta k nim kontakt nawjazać a jim na někajke wašnje pomhać. Najprjedy přisuwaše jatym skradźu maličkosće k jědźi, pozdźišo tež dźěle wottrjebaneje drasty. Tak dopomha dwěmaj wojakomaj ćeknyć. Jakub Korjeńk bě w młodych lětach aktiwny zwučowar w jednoće Serbskeho Sokoła a swěrny spěwar chóra Lilija. Njeby dźens za njeho w Ralbicach forma wopominanja (tež za wjesnjana Jurja Brězana) trěbna była? Mikławš Krawc

Z 22. čisłom rjadu Nowe Wojerowske stawizniske zešiwki wěnuja so 60lětnemu wobstaću zwěrjenca w měsće.

Wot lěta 1998 wuchadźa wón prawidłownje lěto wob lěto. Rjad „Nowe Wojerowske stawizniske zešiwki“ słuša k najhódnišim přinoškam dalšeho wobdźěłanja a zachowanja měšćanskich stawiznow. Tole podšmórny Wojerowski wyši měšćanosta Stefan Skora (CDU) na předstajenju Stawizniskeho zešiwka čo. 22. Wón ma nadpismo „Jako na bywšej hrodowej zahrodźe zwěrjenc nastawaše“. Z nim wěnuja so w zamołwitosći stawizniskeho rjadu nadrobnje historiskemu jubilejej „60lětne wobstaće Wojerowskeho coowa“.

Spis je Wojerowski zawod Zwěrjenc, kultura, kubłanje w zhromadnym dźěle z městom wudał. Aktualny 62stronski zešiwk ma nakład 300 eksemplarow, płaći štyri eura a je při pokładni měšćanskeho muzeja kaž tež při kasy Wojerowskeho coowa na předań.

Směrnica za małe projekty

wutora, 25. februara 2020 spisane wot:

Kulturny konwent kulturneho ruma Hornja Łužica-Delnja Šleska je so wčera w Markersdorfskim hotelu „Marshall Duroc“ lětsa prěni raz schadźował. Wjele njemějachu wobzamknyć, za to pak su bóle w njezjawnym dźělu posedźenja wo přichodnym spěchowanju wu­radźowali.

Markersdorf (SN/CoR). Wot minjeneho posedźenja přestorčene prašenje, kak spěchować projekt towarstwa Wulkeho Wojerowskeho chóra „The armed man – a mass for peace“ waliziskeho komponista Karla Jenkinsa, je nětko rozrisane. Wudawki za techniku su zapodawarjo próstwy mjeztym tak wujasnili, zo je konwent zwyšenje spěchowanja wo 5 000 na 9 057 eurow wobzamknył. Hakle 20. februara bě swětowy chór, mjez nimi 41 spěwarjow z Wojerec, Jenkinsowu „měrowu mšu“ w New Yorku předstajił.

Nowa kniha wo křižerjach wušła

póndźela, 24. februara 2020 spisane wot:

Budyšin (SN). Wobrazy znateho serbskeho fotografa Maćija Bulanka z popularnej serbskej temu zwjazać – mjenujcy z křižerjemi – bě myslička Ludoweho nakładnistwa Domowina při koncipowanju runje wušłeho wobrazoweho zwjazka „Jutry doma – Osterreiten“.

„Haleluja! Zwońće zwony!“ je jutry po honach serbskich katolskich wosadow słyšeć, hdyž so křižerjo na puć nastajeja, zo bychu do susodneje wosady jěchajo jutrowne poselstwo wozjewjeli. Maćij Bulank je jich z kameru přewodźał wot přihotow w domjacych konjencach přez jěchanje same hač k dźaknym křižerskim kemšam w Róžeńće. Tak dokumentuje nětko dostojny a za katolskich Serbow wažny nałožk. Čućiwym wobrazam su přidate nalětnje a jutrowne literarne teksty, kotrež je Rejza Šěnowa zestajiła.

„Ludźi z hudźbu wjazać“

póndźela, 24. februara 2020 spisane wot:

„Hornjołužiski swjedźeń komorneje hudźby“ rěka lětsa nowy festiwal, kotryž­ chcedźa 15. apryla zahajić. Cyłkownje­ planuja sydom koncertow na šěsć hrajnišćach regiona.

Budyšin (SN/bn). „Wjeselu so jara, zo změjemy za Budyšin a wokolinu dalši kulturny poskitk. Dźakuju so wšitkim čestnohamtsce skutkowacym akteram za jich angažement“, rjekny krajny rada a patron festiwala Michael Harig (CDU) minjeny pjatk na nowinarskej konferency w swojim zarjedźe.

Drježdźany (cry/SN). „Heimat – Domizna – Domovina“ je hesło noweje, minjeny pjatk w Drježdźanskim wuměłskim domje Raskolnikow wotewrjeneje wustajeńcy swobodnje skutkowaceje fotografki Yvonny Most. Přehladka je dźěl programa festiwala „Hellerau Portraits“, za kotryž běchu sta wuměłcow z dohromady 34 krajow přinoški zapodali. „Heimat – ­Domizna – Domovina“ je „dialog dweju fotoweju esejow ‚Dopomnjenki druhich‘ a ‚Stajnje jenož wuhlo a fenki‘, wobswětlaceju wuskutki wuhnaća sudetskich Němcow na jich kulturu resp. sćěhi wudobywanja brunicy za Serbow“, Ivonne Most koncept wustajeńcy wopisuje. Centralny element přehladki tworja portrety žonow we wotpowědnej narodnej drasće.

Rijeka w Chorwatskej a Galway w Irskej stej lětušej europskej kulturnej stolicy

Bywša industrijna metropola Rijeka w Chorwatskej a bywša rybarska wjes Galway w Irskej na tamnym boku kontinenta stej lětušej europskej kulturnej stolicy. Wobě městnosći charakterizuje na wšelakore wašnje wulka změna. Ze za­rjadowanjemi, koncertami a swjedźenjemi chcetej Rijeka a Galway wosebite­ lěto woswjećić a z pisanymi programami mjezynarodnu kedźbnosć budźić. Wobě ležitej w strukturnje słaby­maj regionomaj a wužiwatej lětsa šansu nowe ideje wuwić.

Mnohotnosć w Rijece dožiwić

Mila Imišowa

pjatk, 21. februara 2020 spisane wot:
Dźensa před 125 lětami zemrě w Hodźiju pěsnjerka Mila Imišowa, mandźelska sławneho fararja Hendricha Jaroměra Imiša. Wona bě so 26. měrca 1827 Pfulec kublerskej swójbje w Přišecach pola Budyšina narodźiła. Jeje bratr Křesćan Bohuwěr bě profesor, rěčespytnik a słownikar, wuda 1866 wulki Pfulec Hornjołužiski serbski słownik. Mila Pfulec bě 1847 runje załoženej Maćicy Serbskej přistupiła a basnješe tehdy rjad pěsnjow, w kotrychž so za serbske narodne wozrodźenje horješe. Wo nju jako mandźelsku su so mnozy młodźi serbscy intelektualni prócowali. Wona pak rozsudźi so za Wóslinčanskeho fararja Imiša, na kotrehož so 1851 wuda. Wot lěta 1858 bydleše z mandźelskim na Hodźijskej farje a staraše so sobu wo serbskich studentow, kotřiž w prózdninach na Serbskim homelitiskim seminarje wuk­nje­chu. Jeje mandźelski jón nawjedowaše. W Hodźiju pisaše nabožinske pěsnje a lyriku za dźěći. Jeje spěwy a pěsnje wuń­dźechu jako přidawk k zběrce lyriki fararja Jana Wałtarja „Za dušu a wutrobu“.

nawěšk

SERBSKE NOWINY podpěruja:

Novi Sad – kulturna stolica Europy

nowostki LND