Za inscenaciju „Krabat“ Statneho dźiwadła Mainz je Katrin Maiwald dramaturgiju přewzała. Cordula Ratajczakowa a Julian Nyča staj so z njej wo koncepciji a zwoprawdźenju rozmołwjałoj.
Kak sće scyła mysličku zrodźili, hru „Krabat“ po romanje Otfrieda Preußlera inscenować?
Jeli pytane słowa 1 do 10, kotrež wšitke na samsny pismik „o“ kónča, prawje zapisaće, wučitaće we wonkownym rjedźe – w słónčnej pruze – zarjadowanje w hodownym času.
1 hodowna pječeń 2 norwegska stolica 3 skrótšenka za demonstraciju 4 rěka w Sewjernej Americe 5 je na horncu 6 „... njewadźi“ 7 skrótšenka za informaciju 8 dźěl hłowy 9 hrajnišćo filmow 10 jězdźidłoSkładnostnje 20lětneho wobstaća partnerstwa Serbskeje zakładneje šule Budyšin z Jablonecskej 2. zakładnej šulu běchu Budyske dźěći njedawno do susodneje Čěskeje na koncertaj přeprošene. Wyši měšćanosta Jabloneca nad Nisou Jiří Čeřovský (ODS), bywši nawoda mjenowaneho kubłanišća, je hosći z Łužicy w radnicy města přijał. Jubilej běše přičina, zo je so Gabriela Bajtlowa (naprawo) do čestneje knihi města zapisała. Na to su Budyšenjo z chórom Rolnička w cyrkwi swj. Hany a na hodownych wikach w šuli zhromadny koncert wuhotowali. Tak zaspěwachu „Fröhliche Weihnacht“ a „Tisíc andělů“, a na kóncu zaswěćichu swěčki na hodownym štomiku na dworje kubłanišća.
Gabriela Bajtlowa
Swjedźeń swjateje Borbory, kotruž sej tež dźěći česća, je 4. hodownika. W 3. lětstotku w dźensnišej Turkowskej žiwa bě so wona jako młoda žona z wěriwej křesćanku stała, štož pak so jeje nanej, bohatemu překupcej, scyła njelubješe. Za swoju wěru je martrarsku smjerć přećerpjeła.
Dźensa je Borbora patronka hórnikow. Spominamy pak na nju tež z wjacorymi nałožkami. Wišnjace hałžki, na jeje čestnym dnju w ćopłej stwě do wazy tyknjene, hody kćěja. W někotrych kónčinach Němskeje wusywaja pšeńčne zornjatka, tak zo młódna zeleń hody na rjanosć přirody dopomina.
Na někotrych wsach pěstuja rjany nałožk, zo swj. Borbora w dołhim běłym šaće, kotraž ma mjezwočo z běłym šlewjerjom zakryte, dźěći wopyta. W Njebjelčicach su nałožk před třomi lětami wozrodźili, mjeztym zo jón na někotrych wjeskach wokoło Kulowa hižo dawno haja. W Salowje přewodźataj Borboru hižo wječor do swjedźenja rumpodichaj.
83lětna Salowčanka Lejna Nukowa so dopomina, zo bě tomu hižo za čas jeje dźěćatstwa tak: „Bě to za čas suroweje wójny a tehdy smy so my dźěći wjeselili, zo dóstachmy worjechaj, jabłuko abo samo poprjančk.“