Foće: Jost SchmidtchenTež w Slepom je hižo dołho z tradiciju, zo swjeća dźěći pěstowarnje „Pfiffikus“ 25. januara ptači kwas, a to na žurli tamnišeho Serbskeho kulturneho centru­ma. Tam maja hosćo dosć městna a móža program tak derje sćěhować. Hižo něšto tydźenjow běchu so dźěći pěsto­war­nje z nałožkom zaběrali a wosebity dźeń přihotowali. Najprjedy wšak wone zhonichu, čehodla ptači kwas scyła swjećimy. W zymje tu přebywacym ptačkam mamy picu dawać, tak zo móhli zymny počas přežiwić. Wězo wobhladachu sej chowancy pěstowarnje tež in­scenaciju dźěćaceho ptačeho kwasa Budyskeho Serbskeho ludoweho ansambla we Wojerowskej Łužiskej hali. Slepjanska pěstowarnja ma z nowej nawodnicu Aline Wen­del, kotraž tam wot lońšeho nowembra skutkuje, anga­žowanu wosobinu. Za přihoty ptačokwasneho swje­dźenja pak měješe tójšto pomocnikow poboku. Wšako je dokoła­wokoło mnoho pilnych rukow trěbnych. Swój program z kubłarkami nazwu­čo­wali su dźěći hnydom na jewišću centruma. „Tak móžachu so hižo na to nawučić”, Aline Wendel rozprawja. Njewjesta bě lětsa Lysann a nawoženja Roman.

Foto: Maik Brězan
­
W e wobłuku prózdninskeje temy „Hudźbne in­stru­menty z bijadłom (bubo­nami) su so dźěći Njebjelčanskeje pěsto­warnje „Jan Ska­la – barbojte kamuški“, kotraž je w no­šerstwje Miłočan­ske­ho Kře­sćan­sko-socialneho kubłan­skeho skutka, 19. februara zaběrali. Paul Deleńk a jeho sotra Katarina předstajištaj jim swój tró­šku wótřiši instrument. Ale kaž nam powědaštaj, njeje to naj­wótřiši, ale jedyn z prěnich swěta. Běchu jón hižo před stami lět wužiwali, a to jako srědk mjezsobneje komunikacije. Wjeršk rytmiskeho dožiwjenja bě, na bubonach so wuspy­tać. Kóžde dźěćo měješe składnosć na nich hrać. Při tym bě koordinacija rukow a nohow wulke wužadanje. Ale nic jenož to bě jara zajimawe, ći jedni hrajachu wótře a spěšnje, ći tamni pomału a mjelčo. W mjenje kubłarkow, nošerja kaž tež dźěći hišće raz wu­trobny dźak za rjane a zajimawe dopołdnjo. Maik Brězan

Wuhódanje: 1 prawak, 2 hektar, 3 narody, 4 srjeda, 5 swětło, 6 škórcy
7 wěrnosć 8 čisćer 9 hłód abo nuzu ... 10 techniski grat 11 městno w cirkusu 12 napis na lisće
1 hrib 2 jednotka pódy 3 ludy 4 dźeń tydźenja 5 nic ćěmno 6 ptački
10 11 12 7 8 9
4 5 6 1 2 3
Wuhódanje: 7 prawda, 8 rjedźer, 9 tradać, 10 aparat, 11 maneža, 12 adresa

Foto: Martina Hančikowa

Małe a wulke nory – dźěći Radworskeho katolskeho dźěćaceho domu „Alojs Andricki“ – a jich starši woswjećichu druhu sobotu februara swoju tradicionalnu póstničku. Něhdźe 47 swójbow bě přeprošenje staršiskeje přirady a kubłar­kow domu sćěhowało a w pisanych ko­stimach do Radworskeho hosćenca „Meja“ přišło. Hač do wječora knježeše tam w kóždym kućiku rjenje pyšeneje žurle wulkotna nalada. Tak zarej­wachu małe princesny k hudźbje DJja Alexandra Žura, dachu sej pčołki z cokorowymi ručkami słódny pampuch zesłodźeć, wubědźowachu so chodojty a klawnojo wo městno na jězbje do Jerusalema a buchu nanojo porjad­nje pisanje pomolo­wani. Wutrobny dźak wšěm tym, kotřiž su swje­dźeń přihoto­wali a wu­hotowali, kaž tež DJjej, sponsoram mytow tombole a Katleń Wa­wrikowej za za­staranje.

Marija Koklina