Awtor dźensa

Pětr Šołta

„Po wěstych prawidłach, tež we wubědźowanjach, z wjesela na pohibje a hraću abo k ćělnemu wukmanjenju wukonjane ćělne skutkowanje“, tajka je definicija za sportowanje. Intensitu, prawidłownosć a wosobinske cile wšak při tym kóždy sam za sebje postaja. Někotři so wjesela, su-li wšědnje znajmjeńša 5 000 krokow běželi, druzy su hakle potom zbožowni, hdyž po treningu ani wjac prawje stać njemóža. Wjesela na pohibje dla, a dokelž je to wězo tež raz zajimawe wužadanje, sym so lětsa na Slawiamaršu wobdźělił. To bě skerje krótkodobny rozsud. Spočatk meje smy ze swójbu Łužisku 50, čěsce Lužická 50, sobu nóžkowali. Zarjadowanje wotměje so hižo přez poł lětstotka w Hrádeku nad Nisou a móžeš tam po markěrowanych šćežkach 8, 15, 25, 35 abo 50 kilometrow po Łužiskich a Žitawskich horach pućować. Smy so za 25 km čaru přizjewili a tutu tež wšitcy derje zmištrowali. Wjedro a přiroda podłu šćežkam běštej krasnej, tak zo bě spěšnje jasne, zo budźemy tam klětu tež zaso pódla.

Awtor dźensa

Jan Bogusz

Za kóždeho fana a kóždu fanowku kopańcy budu přichodne tydźenje zawěsće cyle wosebite. Z hru Němskeje přećiwo Šotiskej w Mnichowje su zašły pjatk koparske europske mišterstwo w kraju zahajili. Na kóncu so mustwo trenarja Juliana Nagelsmanna z přeswědčacym 5:1 přesadźi. Start je so potajkim poradźił. Je to zdobom wěste wolóženje, wšako mějachu Němcy w zašłych turněrach runje w prěnjej hrě ćeže. Wočakowanja na mustwo su lětsa wězo wosebje wulke. Tež je euforija přibyła. Njeličomne reportaže su w předpolu přihoty na wosebity turněr ze wšelkich perspektiwow předstajili a w medijach sonja­ samo wo „Lěćnej bajce 2.0“. Hač tomu tak budźe abo nic, abo hač so tute sony hišće pře­trjechja, je hišće wote­wrjene.

Awtorka dźensa

Tereza Wićazowa

Čestnohamtske dźěło je wažny stołp za našu towaršnosć. Mjez druhim posłužuja so wobłuki kultury, politiki abo sporta. Angažowanje je wot staroby njewotwisne, dołhož so předpisy młodźinskeho škita dodźerža.

W sportowym konteksće zaruči čestne zastojnstwo najwjace sportowym towarstwam jich eksistencu. Přez čłonow, trenarjow a předsydstwa so wobhospodarjenje a wudźeržowanje sportowych towarstwow zmóžnja a zawěsća. Hišće wjace: čestnohamtscy sobustawojo zmóžnjeja sportowym towarstwam mnohostronski program. Woni móža wolejbul kaž tež fitnes, blidotenis, kopańcu abo dalše sportowe družiny poskićeć. Nimo toho přinošuja tež ći, kotřiž so na přikład wo porjadk w a zwonka hale abo wo material staraja, wo bjezporočny wotběh.

Awtor dźensa

Jurij Bjeńš

Škoda, tam bě wjace móžno, rěkaše znajmjeńša mój facit sobotnišeho koparskeho finala w champions league. Chceš-li so přećiwo Real Madrid přesadźić, a to njetrjebaš eksperta w kopańcy być, dyrbiš kóždu móličku šansu wužić a ju k wrotam přetworić. To so hrajerjam Borussije Dortmund wosebje w prěnim połčasu woneho finala poradźiło njeje. A potom bě zaso raz přišło kaž bě hižo někotre razy w rozsudnych hrach „kralowskich“ z Madrida přišło: Někajki zmylk tu, dalša njejasnosć tam a naraz steješe 2:0 za Real. A Carlo Ancelotti, trenar Madridźanow, skutkowaše tak, jako njeby ničo druhe wot swojich muži wočakował. „Madrid njehraje kopańcu, woni ju dobudu“, sym nihdźe po tym čitał.