Michael Harig: „Wón je tón serbski wokrjes, k tomu so wuznawamy“

Budyšin (SN/at). Budyski wulkowokrjes wobsteji lětsa 1. awgusta dźesać lět. „Wón je tón serbski wokrjes, k tomu so wuznawamy“, kaž krajny rada Michael Harig (CDU) našemu wječornikej wobkrući. Za ma­ły jubilej su w krajnoradnym za­rjedźe swjedźenske lěto z mnohostronskimi zarjadowanjemi přihotowali, wo kotrychž su pjatk informowali. Wot samsneho dnja stej adresy Budyskeho wokrjesa w socialnymaj syćomaj Facebook a Twitter přistupnej, zo bychu wuměnu z ludnosću přisporjeli.

dale čitać…
póndź., 23. apryla 2018

Na jěchanišću w Kulowje je wčera 80 jěcharkow a jěcharjow z 60 konjemi do zeleneje sezony startowało. Woni absolwowachu 90 startow w pjeć pruwowanjach. Něhdźe 500 přihladowarjow dožiwi mjez druhim překřižne skakanje, při kotrymž wudobyštaj sej Lisa Schäfer (nalěwo) a Maximilian Šefer (wobaj Jěchanske towarstwo Kulow) prěnje a druhe městno. Foto: Werner Müller

póndź., 23. apryla 2018

Drježdźansko-Mišnjanski biskop Heinrich Timmerevers je sobotu Pětra Mróza w Drježdźanskej katedrali na diakona wuswjećił. Z Kulowca pochadźacy 33lětny je wot­ lěta 2016 třeći Serb, kotryž je diakonsku swjećiznu přijimał. Nimo swójbnych­ su tež dalši wěriwi, mjez nimi tež serbscy, swjatočnu ceremoniju sćěhowali. Pětr Mróz bě so po wuchodźenju šule na měrjenskeho technikarja a w soft­wareowej technologiji wukubłać dał. Swoju ciwilnu słužbu wukonješe wón w domjacej Ku­lowskej wosadźe, hdźež rosćeše w nim přeće, so z fararjom stać. Teologiju bě wón w Erfurće a Romje studował. Hakle loni w juniju bě biskop Timmerevers bratra Pětra­ Mróza, Floriana, na měšnika wuswjećił. Foto: Rafael Ledźbor

póndź., 23. apryla 2018

Mjeztym 15. raz je so wčera wosebite popołdnjo za bikerow wotměło. Wobdźělnicy zetkachu so najprjedy k nyšporej w Ralbičanskej cyrkwi. Před njej je farar Sćěpan Delan wjetše a mjeńše mašiny kaž tež jich wodźerjow požohnował. Na to podachu so jězdźerjo při najrjeńšim wjedrje na zhromadnu wuprawu. Foto: Rafael Ledźbor

póndź., 23. apryla 2018

W Chorwatskej a Słowjenskej dźěłaja tuchwilu na časopisu wo Krabaće. Figura ze stawiznow je wo wjele wjace hač jenož mytos a skića nimo hospodarstwa a turizma tójšto dalšich temow.Budyšin/Metlika (SN/BŠe). Wulki projekt zaběra tuchwilu předsydku Kraba­toweho towarstwa w Žumberakskim regionje w Chorwatskej Moniku Bračika. Jako direktna potomnica Janka Šajatovića – Jana Šadowica alias Krabata je wona aktiwna na polu slědźenja za swojim prjedownikom a iniciěruje mnohe za­rjadowanja wo temje Krabat. Z wulkim entuziazmom dźěła wona z dalšimi akterami na nowym časopisu z mjenom Krabat Svet – Krabatowy swět. W nim njezaběraja so jenož z historiskej figuru Jana Šadowica, ale wěnuja so zdobom načasnym temam. Časopis ma w štyrjoch rěčach­ – chorwatšćinje, słowjenšćinje, něm­činje a jendźelšćinje – w třiměsačnym rytmusu wuchadźeć. „Wězo bě tež serbšćina tema“, Monika Bračika wuswětli. Tola za přełožk su pjenjezy trěbne, kotrež tuchwilu lědma dosahaja. ...

póndź., 23. apryla 2018

RATARSKA póda je so w Čěskej w minjenych 100 lětach wo wjace hač třećinu pomjeńšiła. Hdyž běchu lěta 1918 kublerjo, burja a ratarjo z 5,1 miliona hektarow ratarske produkty žnjeli, su w lěće 2017 farmarjo žně jenož hišće z 3,5 milionow hektarow domchowali. Tele informacije je njedawno Čěski statistiski zarjad (CSÚ) publikował. Najwjace wužitneje pódy stej w nowšim času dróhotwar a twarske iniciatiwy „spóžrěłoj“. Byrnjež plahowanskeje płoniny wjele mjenje było, wunoški žitow su njedźiwajcy toho nahladnje přibyli. Wučinjachu-li wone 1920 dohromady 2,3 miliony tonow, je loni 7,5 milionow tonow zorna do składow šło. Porno zašłosći su so tež družiny plahowanja změnili. Hdyž je něhdy wusyw rožki ­a zdźěla wowsa přewahował, plahuja čěscy burja a ratarjo nětko hłownje pšeńcu, kukuricu a ječmjeń. Porno časej prěnjeje republiki, potajkim do 1938, je so płonina plahowanja rěpika wo 98,5 procentow zwyšiła. Lěta 1948 bě w ratarstwje hišće 1,3 miliony ludźi dźěłało, předewšěm žony. Lěta 2016 wobstar ...

póndź., 23. apryla 2018

Michał Komarnicki je njeboh. Přećeljo, přiwuzni a něhdyši kolegojo su so z w starobje 93 lět zemrětym dźensa tydźenja srozžohnowali. Michał Komarnicki narodźi so 1925 w Jitku, přežiwi ze swojej sotru drje chuduške, ale z radosću a lubosću pjelnjene dźěćatstwo, doniž njebu do wójny ćěrjeny. Młodźenc dyrbješe wšu grawoćiwu wójnu jako wojak w nurjaku dožiwić a ju přetrawši smědźeše zbožowny być, zo je so žiwy a strowy domoj wróćił. Wón nawukny w Rakecach powołanje ćěsle. Něšto lět drje w tutym powołanju dźěłaše, doniž so jemu, kaž mnohim młodostnym jeho staroby, w nowym času móžnosće dalekubłanja njewotewrěchu. Zwaži so do wučerstwa. Kaž sta młodych Serbow sta so z nowowučerjom. To rěkaše, bjez wulkeho wukubłanja so před rjadownju stupić, w nocach so na přichodny dźeń přihotować a so za to angažować, zo njehladajo na pochad wšě dźěći dobre ­kubłanje dóstawaja. Sam so po swjatoku dale wu­kmanješe, najprjedy w Podstupimje a pozdźišo pedagogisce na Berlinskej Humboldtowej uniwersiće. ...

nawěšk

SERBSKE NOWINY podpěruja:

fueorg misain karten sorbisch

nowostki LND