Wobdźělnicy su so přewšo wšelako prezentowali
Budyšin (MaU/SN). Na lětušim 18. čitanskim wubědźowanju Rěčneho centruma WITAJ minjenu sobotu na žurli Serbskeho muzeja Budyšin wobdźělichu so wosom šulerkow a sydom šulerjow 3. lětnika. Někotři běchu so na swojej šuli w castingu přesadźili, a tak z podpěru wučerja abo wučerki kaž tež doma ze staršimi zwučowali. Druhim běchu wučerjo poručili so přizjewić a so na wubědźowanje přihotować. Wurisanje dobyłoj staj z rjadu dźewjeć serbskich wobdźělnicow/kow Paul Čuška z Worklec a z rjadu šesćoch, kotřiž serbšćinu wuknu, Helena Piwarcec z Wojerec. Měritka, po kotrychž jury, kotrejž přisłušachu Manuela Smolina, Sylwija Wjeńcyna, Ludmila Wićazowa, Janina Mikławškowa a Lucijan Kubica posudźowaše, njeběchu připosłucharjam wozjewili.
Porjedźenka
Wulka swójbna schadźowanka
Chrósćicy (SN/MiR). Něhdźe 400 dorosćenych a dźěći bě wčera popołdnju do Chróšćanskeje Jednoty přichwatało. Rěčny centrum WITAJ bě zhromadnje z Kamjenskej župu „Michał Hórnik“ přeprosył na mjeztym 11. swójbnu schadźowanku. Wulke bě wjeselo nad tym, so skónčnje zaso zetkać móc. Jenož mało přitomnych bě nahubnik wužiwał. Tohodla liča někotři přitomni z tym, zo přichodne dny ličba z koronu inficěrowanych w serbskich wsach zaso přiběra.
Prěnje wudaće Płomjenja jako dar
Staw a potrjeby serbskorěčneho kubłanja rozjimali
Budyšin (JKf/SN). W mjenje Rěčneho centruma WITAJ witaše dr. Beata Brězanowa nošerjow, wjednicy a kubłarki hornjołužiskich kubłanišćow ze serbskorěčnym kubłanjom na dźěłowe zetkanje „Serbskorěčne kubłanje dźěći – zhromadnje wjace docpěć“. Zaměr wčera na žurli Budyskeho Serbskeho domu wuhotowaneho zarjadowanja bě, interdisciplinarnu wuměnu a mjezsobnu podpěru na polu serbskorěčneho kubłanja dźěći w žłobiku, pěstowarni a horće nastorčić. W třoch diskusijnych kołach rozmyslowachu fachowcy, w kotrej formje a ke kotrym temam za to potrjeba wobsteji, kak hodźała so kwalita rěčneho kubłanja zaručić a identifikacija fachowych mocow z Witaj-konceptom sylnić.
Mysli dale na dobro Serbstwa
Nestor serbskeho Witaj-hibanja – pod tymle mjenom je Jan Bart po wšej Łužicy a daloko za njej znaty. Dźensa před 90 lětami rodźeny je narodnje kubłany a je cyłe swoje powołanske žiwjenje wěnował serbskorěčnemu kubłanju. A tež nětko dawa wón młodej generaciji pokiwy.
„Z Witaj sym sej žiwjenske přeće spjelnił“, spomina runje dźensa 90lětny Jan Bart. „Jako bě so wšitko započało, w lěće 1992, bě nas skupina bretonskich šulerjow a dweju wučerjow w Pančicach-Kukowje na šuli wopytała. Woni powědachu nam wo posrědkowanju bretonšćiny w pěstowarni a šuli po metodźe imersije, to rěka dospołnym zanurjenju do rěče.“
Jan Bart je dale a wjace wo modelowym projekće DIWAN zhonił, štož je bretoniske mjeno za „schadźenk“. 1977 běchu tam projekt zahajili, dokelž běše so bretonšćina sylnje zhubiła. Dźensa maja tam 20 pěstowarnjow, kotrež su bretoniskim zakładnym šulam přiwjazane. Šulerjo móža samo bretonsce maturować. Bart sej mysleše, zo móhł model być tež něšto za Łužicu. „Z małym busom sym 1993 ze šěsć šulerjemi a wučerku Sabinu Žurowej do Bretoniskeje jěł, zo bychmy wožiwjenje bretonšćiny na městnje dožiwili.“
Prěnje ze 750 štomow sadźili
KiJu je požadana a zajimcam wotewrjena
Biskopičanska syć za dźěći a młodźinu (KiJu) je najebać koronu wjele swojich zaměrow spjelniła. Zarjadnišćo za socialne a kubłanske wobsahi mysli stajnje tež na serbski aspekt.
